از فرورفتگی ناف‌تان غافل نشوید!
چرا دانشمندان به بوی بدن علاقه‌مند هستند؟
هفت صبح| خب در ستون سلامت به همه اعضا و جوارح آدمیزاد می‌پردازیم؛ البته تا آنجایی که ممیزی اجازه بدهد و محرمعلی‌خان یقه‌مان را نگیرد. خداوکیل تا حالا به ناف‌تان و بیماری مرتبط به آن فکر کرده بودید؟ یا فقط دنبال زدن پیرسینگ به این عضو بی‌پناه بوده‌اید یا با رژیم سخت و درآمدن سیکس‌پک، این فرورفتگی را با برآمدگی جایگزین کرده‌اید؟ اما بی‌چاره‌ها نمی‌دانید که همین یک سوراخ ممکن است چیزی بیش از یک فرورفتگی باشد که پوست و بقایای عرق در آن جمع می‌شوند.
یک مطالعه اخیر آلمانی نشان می‌دهد که ترکیبات شیمیایی فرار جمع‌آوری‌شده از آن ممکن است نشانه‌هایی مرتبط با بیماری‌هایی مانند پارکینسون و اختلال شناختی خفیف داشته باشند. یافته‌ای که می‌تواند راه را برای توسعه روش‌های غربالگری غیرتهاجمی در آینده هموار کند.
چرا دانشمندان به بوی بدن علاقه‌مند هستند؟
بدن انسان دائما مخلوطی از ترکیبات آلی فرار را آزاد می‌کند. مولکول‌های کوچکی که می‌توانند از طریق عرق، چربی پوست، تنفس، ادرار و بزاق در نتیجه فرآیندهای متابولیک طبیعی منتشر شوند. ترکیب این ترکیبات می‌تواند به دلیل عوامل مختلفی از جمله رژیم غذایی، داروها و وضعیت سلامتی تغییر کند. این امر دانشمندان را بر آن داشته تا امکان استفاده از اثر انگشت شیمیایی بدن را برای تشخیص برخی بیماری‌ها بررسی کنند.
در این مطالعه، محققان سه ناحیه از بدن را که نسبتا کمتر در معرض صابون‌ها، عطرها و محصولات مراقبت شخصی قرار دارند، انتخاب کردند: جلوی حفره بینی، ناف، ناحیه مقعر گوش. این نواحی منبع آسانی برای جمع‌آوری ترکیبات مرتبط با بوی بدن هستند، به خصوص از آنجایی که ناف می‌تواند سلول‌های پوست، میکروب‌ها و ترشحات مختلف را در خود نگه دارد. محققان سواب‌های استریل را از بینی، ناف و گوش جمع‌آوری کردند و هر ناحیه را به مدت ۱۰ ثانیه با سواب پاک کردند. سپس نمونه‌ها قبل از تجزیه و تحلیل منجمد شدند.
نتایج چه چیزی را نشان داد؟
تجزیه و تحلیل‌ها الگوهای متفاوتی را در بین چهار گروه نشان دادند اما میزان تمایز بسته به محل نمونه متفاوت بود.به طور خاص، در نمونه‌های ناف، بارزترین تفاوت بین افراد سالم و افراد مبتلا به اختلال شناختی خفیف بود، در حالی که نمونه‌های بیماران پارکینسون و کووید-۱۹ الگوهای میانی با مقداری همپوشانی نشان دادند.
محققان همچنین سه نمونه دیگر از افراد مبتلا به بیماری پارکینسون را که تقریبا دو هفته پس از اندازه‌گیری‌های اولیه جمع‌آوری شده بودند، آزمایش کردند و دریافتند که تقریبا همان الگوی گروه اول بیماران پارکینسون را نشان می‌دهند. علاوه بر این، اندازه‌گیری‌ها تحت شرایط آزمایشگاهی کنترل‌شده انجام شد، در حالی که نتایج در زندگی روزمره ممکن است تحت تأثیر عواملی مانند بهداشت شخصی، عطرها، صابون‌ها، آلاینده‌های محیطی و تفاوت‌های فردی قرار گیرد.در نهایت، این مطالعه شواهد اولیه‌ای ارائه می‌دهد که ترکیبات فرار گرفته شده از سواب‌های ناف، بینی و گوش ممکن است دارای امضاهای شیمیایی باشند که بین افراد سالم و افراد مبتلا به پارکینسون، اختلال شناختی خفیف و کووید-۱۹ متفاوت است.
