کاربر گرامی

برای استفاده از محتوای اختصاصی و ویدئو ها باید در وب سایت هفت صبح ثبت نام نمایید

با ثبت نام و خرید اشتراک به نسخه PDF روزنامه، مطالب و ویدئو‌های اختصاصی و تمامی امکانات دسترسی خواهید داشت.

کدخبر: ۶۰۱۶۲۴۵۷
تاریخ خبر:

تعریق زیاد نشانه چیست؟ چه زمانی عرق کردن می‌تواند زنگ خطر باشد؟

تعریق زیاد نشانه چیست؟ چه زمانی عرق کردن می‌تواند زنگ خطر باشد؟

تعریق بخشی طبیعی از عملکرد بدن است، اما تعریق شدید و غیرقابل‌کنترل می‌تواند نشانه هایپرهیدروزیس یا در برخی موارد علامتی از یک بیماری زمینه‌ای باشد.

به گزارش هفت صبح، تعریق یکی از فرآیندهای طبیعی بدن برای تنظیم دماست. وقتی دمای بدن بالا می‌رود، غدد عرق فعال می‌شوند تا با تبخیر عرق، بدن خنک شود. با این حال، گاهی میزان تعریق بسیار بیشتر از حد معمول است و حتی بدون گرما یا فعالیت بدنی رخ می‌دهد. در چنین شرایطی ممکن است فرد با خیس شدن لباس، عرق کردن مداوم کف دست و پا یا تعریق شدید صورت و سر مواجه شود.

 

تعریق بیش از حد که در پزشکی هایپرهیدروزیس (Hyperhidrosis) نام دارد، می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد؛ از استرس و تغییرات هورمونی گرفته تا بعضی بیماری‌ها و عوارض دارویی. این مشکل در برخی افراد علاوه بر ناراحتی جسمی، روی روابط اجتماعی، فعالیت‌های روزمره و اعتمادبه‌نفس نیز اثر می‌گذارد.

 

تعریق زیاد چیست؟

هایپرهیدروزیس به تعریق غیرطبیعی و بیش از اندازه‌ای گفته می‌شود که لزوماً با گرمای محیط یا فعالیت فیزیکی ارتباط ندارد. برای مثال، ممکن است فرد در محیط خنک یا هنگام استراحت نیز دچار تعریق شدید کف دست، پا، زیر بغل، صورت یا سایر قسمت‌های بدن شود.

 

تعریق زیاد در بعضی افراد از دوران کودکی یا نوجوانی شروع می‌شود و ممکن است سابقه خانوادگی داشته باشد. در برخی دیگر نیز این مشکل در اثر یک بیماری زمینه‌ای، تغییرات هورمونی یا مصرف دارو ایجاد می‌شود.

 

علائم تعریق بیش از حد چیست؟

همه افراد هنگام ورزش، قرار گرفتن در هوای گرم یا تجربه استرس عرق می‌کنند. اما تعریق زمانی غیرطبیعی تلقی می‌شود که میزان آن با شرایط محیط یا فعالیت فرد تناسب نداشته باشد.

 

برخی نشانه‌های شایع عبارت‌اند از:

  • عرق کردن مداوم کف دست‌ها یا پاها
  • خیس شدن لباس‌ها بدون فعالیت شدید
  • تعریق زیاد زیر بغل
  • عرق کردن بیش از حد سر و صورت
  • ایجاد مشکل هنگام نوشتن، کار کردن با وسایل یا دست دادن
  • تحریک و مشکلات پوستی در اثر رطوبت مداوم
  • احساس خجالت یا اضطراب در موقعیت‌های اجتماعی

 

علت تعریق زیاد بدن چیست؟

دلایل تعریق زیاد را می‌توان به دو گروه اصلی تقسیم کرد: هایپرهیدروزیس اولیه و هایپرهیدروزیس ثانویه.

 

۱. هایپرهیدروزیس کانونی اولیه

در این نوع، تعریق شدید معمولاً بیماری زمینه‌ای مشخصی ندارد. فعالیت بیش از حد اعصاب کنترل‌کننده غدد عرق می‌تواند باعث فعال شدن این غدد شود.

تعریق معمولاً در قسمت‌هایی مانند کف دست، کف پا، زیر بغل و گاهی صورت دیده می‌شود. این نوع تعریق اغلب به صورت دوطرفه اتفاق می‌افتد و ممکن است با استرس یا هیجان بیشتر شود.

سابقه خانوادگی نیز در بعضی افراد دیده می‌شود.

 

۲. هایپرهیدروزیس ثانویه

در هایپرهیدروزیس ثانویه، تعریق زیاد به دلیل یک بیماری، تغییر هورمونی یا مصرف بعضی داروها ایجاد می‌شود. برخلاف نوع اولیه، این نوع ممکن است تمام بدن را درگیر کند.

برخی از عوامل احتمالی عبارت‌اند از:

  • پرکاری تیروئید
  • افت قند خون
  • تب و عفونت‌ها
  • تغییرات هورمونی
  • دوران یائسگی
  • برخی بیماری‌های عصبی
  • بعضی بیماری‌های متابولیک
  • برخی داروها
  • اضطراب و استرس
  • مصرف یا قطع بعضی مواد

 

آیا گرما باعث تعریق زیاد می‌شود؟

بله. افزایش دمای محیط یکی از طبیعی‌ترین دلایل تعریق است. بدن برای جلوگیری از افزایش بیش از حد دمای مرکزی، غدد عرق را فعال می‌کند. عرق پس از تبخیر شدن، به خنک شدن پوست و بدن کمک می‌کند.

فعالیت ورزشی، پوشیدن لباس‌های نامناسب و قرار گرفتن طولانی‌مدت در محیط گرم نیز می‌تواند میزان تعریق را افزایش دهد.

 

آیا استرس و اضطراب باعث تعریق می‌شوند؟

استرس و اضطراب می‌توانند فعالیت سیستم عصبی را افزایش دهند و به‌خصوص باعث تعریق کف دست، زیر بغل و صورت شوند. افرادی که دچار هایپرهیدروزیس هستند نیز ممکن است هنگام قرار گرفتن در موقعیت‌های پراسترس، تعریق بیشتری را تجربه کنند.

 

به همین دلیل، مدیریت استرس و اضطراب می‌تواند در کنترل علائم برخی افراد مؤثر باشد؛ هرچند اگر تعریق شدید و مداوم باشد، نباید همه علائم را صرفاً به استرس نسبت داد.

 

تعریق زیاد سر و صورت نشانه چیست؟

تعریق شدید سر و صورت می‌تواند بخشی از هایپرهیدروزیس باشد. در برخی افراد این نوع تعریق از نوع اولیه است و علت مشخصی ندارد؛ در برخی دیگر نیز ممکن است به بیماری یا دارو مرتبط باشد.

گرما، فعالیت بدنی، استرس، غذاهای تند، تغییرات هورمونی و بعضی بیماری‌ها نیز می‌توانند تعریق صورت و سر را بیشتر کنند.

 

اگر تعریق سر و صورت به‌طور ناگهانی شروع شده، بسیار شدید است یا همراه با علائم دیگری مانند کاهش وزن بدون دلیل، تپش قلب، تب یا ضعف ایجاد می‌شود، بهتر است علت آن توسط پزشک بررسی شود.

 

تعریق زیاد و سردرد

تعریق و سردرد می‌توانند همزمان به دلایل مختلفی ایجاد شوند و نمی‌توان یک علت مشخص را برای همه افراد در نظر گرفت. کم‌آبی بدن، گرما، افت قند خون، تب، استرس و بعضی بیماری‌ها از جمله عوامل احتمالی هستند.

 

اگر تعریق و سردرد شدید، ناگهانی یا مکرر باشد، به‌خصوص اگر با سرگیجه، ضعف، اختلال هوشیاری، درد قفسه سینه یا تنگی نفس همراه شود، نیاز به ارزیابی پزشکی دارد.

 

علت تعریق زیاد و بی‌حالی چیست؟

تعریق شدید، به‌ویژه در هوای گرم، می‌تواند باعث از دست رفتن آب بدن شود. اگر مایعات کافی دریافت نشود، کم‌آبی ممکن است با علائمی مانند تشنگی، ضعف، سرگیجه، خستگی و بی‌حالی همراه شود.

 

در صورت تعریق شدید، مصرف مایعات کافی اهمیت دارد. اگر بی‌حالی شدید باشد یا فرد نتواند مایعات مصرف کند، باید ارزیابی پزشکی انجام شود.

 

آیا کمبود ویتامین D باعث تعریق زیاد می‌شود؟

گاهی تعریق زیاد، به‌خصوص تعریق سر، به کمبود ویتامین D نسبت داده می‌شود؛ اما این ارتباط قطعی و قابل تعمیم به همه افراد نیست. تعریق بیش از حد دلایل متنوعی دارد و نمی‌توان صرفاً بر اساس این علامت، کمبود ویتامین D را تشخیص داد.

 

در صورت وجود علائم مشکوک به کمبود ویتامین D، بهتر است تشخیص با نظر پزشک و در صورت نیاز آزمایش انجام شود.

 

آیا کبد چرب باعث تعریق زیاد می‌شود؟

تعریق زیاد از علائم اختصاصی کبد چرب نیست. بسیاری از افراد مبتلا به کبد چرب در مراحل اولیه هیچ علامت مشخصی ندارند.

 

بنابراین اگر فردی دچار تعریق شدید شده است، نباید علت آن را بدون بررسی پزشکی به کبد چرب نسبت داد. برای یافتن علت تعریق، باید شرایطی مانند بیماری‌های هورمونی، عفونت‌ها، داروها و هایپرهیدروزیس نیز در نظر گرفته شوند.

 

تعریق زیاد در زمان تب و عفونت

هنگام تب، دمای بدن افزایش پیدا می‌کند و بدن برای تنظیم دما ممکن است بیشتر عرق کند. به همین دلیل، تعریق در زمان بعضی عفونت‌ها می‌تواند اتفاق بیفتد.

 

اگر تعریق شبانه یا تعریق شدید همراه با تب طولانی‌مدت، کاهش وزن بی‌دلیل، ضعف یا علائم دیگری باشد، بررسی پزشکی ضروری است.

 

آیا دیابت باعث تعریق زیاد می‌شود؟

دیابت در برخی شرایط می‌تواند با تعریق غیرطبیعی همراه باشد. یکی از مهم‌ترین موارد، افت قند خون است که ممکن است با تعریق، لرزش، گرسنگی، تپش قلب، ضعف یا گیجی همراه شود.

 

بنابراین در فرد مبتلا به دیابت که به‌طور ناگهانی دچار تعریق، لرزش یا ضعف می‌شود، بررسی قند خون اهمیت دارد.

 

تعریق زیاد در دوران یائسگی

گرگرفتگی و تعریق شبانه از علائم شایع دوران یائسگی هستند. کاهش و تغییر سطح هورمون‌های جنسی می‌تواند بر مرکز تنظیم دمای بدن اثر بگذارد و باعث احساس گرمای ناگهانی و تعریق شود.

 

اگر این علائم شدید باشند یا خواب و زندگی روزمره را مختل کنند، مراجعه به پزشک می‌تواند به انتخاب روش مناسب برای کنترل آن‌ها کمک کند.

 

مشکلات تیروئید و تعریق زیاد

پرکاری تیروئید می‌تواند سوخت‌وساز بدن را افزایش دهد و علائمی مانند احساس گرما، تعریق بیشتر، تپش قلب، لرزش، اضطراب و کاهش وزن ایجاد کند.

 

البته تعریق به‌تنهایی به معنای ابتلا به پرکاری تیروئید نیست. در صورت وجود چند علامت همزمان، پزشک ممکن است آزمایش‌های مربوط به عملکرد تیروئید را تجویز کند.

 

عرق سرد نشانه چیست؟

عرق سرد به تعریق همراه با احساس سردی پوست گفته می‌شود. این حالت می‌تواند در شرایط مختلفی از جمله استرس شدید، افت قند خون، تب و برخی بیماری‌ها دیده شود.

 

اگر عرق سرد به‌طور ناگهانی و همراه با درد یا فشار قفسه سینه، تنگی نفس، ضعف شدید، غش یا احساس ناخوشی شدید ایجاد شود، باید آن را جدی گرفت و فوراً ارزیابی پزشکی انجام داد.

 

آیا بعضی داروها باعث تعریق زیاد می‌شوند؟

بله. تعریق بیش از حد می‌تواند یکی از عوارض برخی داروها باشد. بعضی داروهای روان‌پزشکی، داروهای هورمونی، برخی داروهای کنترل درد و تعدادی از داروهای دیگر ممکن است باعث افزایش تعریق شوند.

 

اگر تعریق پس از شروع یک داروی جدید ایجاد شده است، بهتر است موضوع با پزشک مطرح شود. قطع خودسرانه دارو توصیه نمی‌شود.

 

تعریق یک‌طرفه بدن

تعریق یک‌طرفه یا تفاوت واضح در میزان تعریق دو سمت بدن می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد و در برخی موارد با اختلالات عصبی یا سایر مشکلات پزشکی ارتباط دارد.

 

اگر این تغییر به‌تازگی ایجاد شده باشد، به‌خصوص اگر همراه با ضعف یا بی‌حسی یک سمت بدن، اختلال تکلم، افتادگی صورت یا سایر علائم عصبی باشد، باید فوراً ارزیابی پزشکی انجام شود.

 

تعریق ناگهانی در زنان

در زنان، تغییرات هورمونی در دوران قاعدگی، بارداری و یائسگی می‌تواند میزان تعریق را تغییر دهد. استرس، اضطراب، مشکلات تیروئید، تب و برخی داروها نیز از عوامل احتمالی هستند.

 

اگر تعریق ناگهانی به‌طور مکرر اتفاق می‌افتد یا با علائم دیگری همراه است، بهتر است علت آن بررسی شود.

 

چه بیماری‌هایی می‌توانند باعث تعریق زیاد شوند؟

 

برخی بیماری‌ها و شرایط پزشکی ممکن است با تعریق غیرطبیعی همراه باشند، از جمله:

  • افت قند خون
  • پرکاری تیروئید
  • برخی عفونت‌ها
  • بعضی اختلالات عصبی
  • تغییرات هورمونی
  • برخی بیماری‌های خونی و بدخیمی‌ها
  • بعضی بیماری‌های متابولیک
  • عوارض برخی داروها

وجود تعریق به‌تنهایی به معنای ابتلا به هیچ‌یک از این بیماری‌ها نیست و تشخیص باید بر اساس مجموعه علائم و بررسی پزشکی انجام شود.

 

عوارض تعریق زیاد چیست؟

هایپرهیدروزیس فقط یک مشکل ظاهری نیست و در صورت شدید بودن می‌تواند کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار دهد.

 

از عوارض احتمالی آن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • تحریک و التهاب پوست
  • افزایش رطوبت و احتمال برخی عفونت‌های پوستی
  • بوی ناخوشایند بدن
  • خیس شدن مداوم لباس‌ها
  • دشواری در انجام برخی فعالیت‌های روزمره
  • ناراحتی و خجالت در موقعیت‌های اجتماعی
  • افزایش استرس و کاهش کیفیت زندگی

 

درمان تعریق زیاد چیست؟

روش درمان به علت و شدت تعریق و همچنین ناحیه درگیر بستگی دارد. اگر تعریق به دلیل یک بیماری زمینه‌ای یا دارو ایجاد شده باشد، ابتدا باید علت اصلی بررسی و در صورت امکان درمان شود.

 

در مواردی که هایپرهیدروزیس اولیه تشخیص داده شود، پزشک ممکن است از یک یا چند روش زیر استفاده کند.

 

۱. ضدتعریق‌های پزشکی

ضدتعریق‌های حاوی ترکیباتی مانند آلومینیوم کلراید می‌توانند برای کنترل تعریق بعضی نواحی بدن مؤثر باشند. این محصولات با دئودورانت تفاوت دارند؛ دئودورانت بیشتر برای کنترل بوی بدن استفاده می‌شود، در حالی که ضدتعریق میزان خروج عرق را کاهش می‌دهد.

 

در صورت تحریک پوست، باید مصرف محصول متوقف یا روش استفاده با نظر پزشک اصلاح شود.

 

۲. یونتوفورزیس

یونتوفورزیس روشی است که بیشتر برای تعریق کف دست و پا مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش، جریان الکتریکی بسیار ضعیفی از آب عبور داده می‌شود تا فعالیت غدد عرق به‌طور موقت کاهش پیدا کند.

این روش برای همه افراد مناسب نیست؛ بنابراین بهتر است پیش از استفاده، شرایط پزشکی فرد بررسی شود.

 

۳. بوتاکس

تزریق سم بوتولینوم می‌تواند فعالیت اعصاب تحریک‌کننده غدد عرق را برای مدتی کاهش دهد. این روش بیشتر برای تعریق شدید زیر بغل استفاده می‌شود و در بعضی موارد برای کف دست یا پا نیز کاربرد دارد.

اثر بوتاکس دائمی نیست و معمولاً پس از مدتی نیاز به تکرار دارد.

 

۴. درمان‌های دارویی

در بعضی افراد، پزشک ممکن است داروهای خوراکی مانند داروهای آنتی‌کولینرژیک را برای کنترل تعریق تجویز کند. این داروها می‌توانند عوارضی مانند خشکی دهان، تاری دید، تپش قلب، یبوست یا مشکل در دفع ادرار ایجاد کنند.

به همین دلیل، مصرف این داروها باید با تجویز و تحت نظر پزشک باشد.

 

۵. درمان‌های تخصصی زیر بغل

برای برخی افراد مبتلا به تعریق شدید زیر بغل، روش‌هایی مانند درمان با انرژی حرارتی و دستگاه‌های تخصصی نیز ممکن است مطرح شوند. انتخاب روش مناسب به شدت تعریق و شرایط فرد بستگی دارد.

 

۶. جراحی

جراحی معمولاً گزینه‌ای برای موارد شدید و مقاوم به سایر درمان‌هاست. یکی از روش‌های جراحی، سمپاتکتومی است که با تغییر مسیر پیام‌های عصبی مرتبط با تعریق انجام می‌شود.

از آنجا که جراحی می‌تواند عوارضی مانند تعریق جبرانی در سایر قسمت‌های بدن داشته باشد، معمولاً تنها پس از بررسی سایر گزینه‌های درمانی در نظر گرفته می‌شود.

 

راهکارهای خانگی برای کنترل تعریق

روش‌های ساده زیر ممکن است به کاهش ناراحتی ناشی از تعریق کمک کنند:

 

  • استفاده منظم و صحیح از ضدتعریق مناسب
  • پوشیدن لباس‌های سبک و قابل تنفس
  • تعویض لباس‌های خیس در صورت امکان
  • خشک نگه داشتن پوست
  • پرهیز از غذاهای تند در صورت تشدید تعریق پس از مصرف آن‌ها
  • کاهش مصرف نوشیدنی‌های بسیار داغ در صورت تحریک تعریق
  • نوشیدن مایعات کافی، به‌خصوص در هوای گرم
  • توجه به عوامل استرس‌زا و استفاده از روش‌های مناسب مدیریت استرس
  • استفاده از پدهای مخصوص زیر بغل برای جلوگیری از خیس شدن لباس

پودرهای جاذب نیز ممکن است رطوبت پوست را موقتاً کاهش دهند، اما در صورت ایجاد حساسیت یا تحریک پوستی نباید استفاده شوند.

 

چه زمانی برای تعریق زیاد باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر تعریق به‌تازگی شروع شده، بدون دلیل مشخص شدید شده یا زندگی روزمره را مختل کرده است، بهتر است علت آن بررسی شود.

 

همچنین در موارد زیر مراجعه پزشکی اهمیت بیشتری دارد:

  • تعریق شدید و ناگهانی
  • تعریق شبانه مداوم
  • همراهی تعریق با کاهش وزن بی‌دلیل
  • تب طولانی‌مدت
  • تپش قلب یا لرزش
  • ضعف و سرگیجه قابل توجه
  • تعریق یک‌طرفه بدن
  • عرق سرد همراه با درد قفسه سینه یا تنگی نفس

 

جمع‌بندی

تعریق بخشی طبیعی از عملکرد بدن است، اما تعریق شدید و غیرقابل‌کنترل می‌تواند نشانه هایپرهیدروزیس یا در برخی موارد علامتی از یک بیماری زمینه‌ای باشد. گرما، فعالیت بدنی، استرس و تغییرات هورمونی از عوامل شایع تعریق هستند، اما مشکلاتی مانند پرکاری تیروئید، افت قند خون، برخی عفونت‌ها و عوارض دارویی نیز می‌توانند در ایجاد آن نقش داشته باشند.

 

اگر تعریق شدید و مداوم است یا کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار داده، بهتر است به جای درمان خودسرانه، علت آن توسط پزشک بررسی شود. بسته به علت، روش‌هایی مانند ضدتعریق‌های پزشکی، یونتوفورزیس، بوتاکس، دارو و در موارد خاص جراحی می‌توانند برای کنترل این مشکل مورد استفاده قرار گیرند.

 

کدخبر: ۶۰۱۶۲۴۵۷
تاریخ خبر:
ارسال نظر