این تصویر قدیمی، نگاهی است به زوایای پنهان زندگی هایده؛ به گوشهای از خانهاش که با گلها و گیاهان طبیعی تزئین شده است.
«معصومه دَدِهبالا؛ زایدهٔ سپیدهدمِ ۲۱ فروردین ۱۳۲۱ و کوچیدهای در غروب ۳۰ دی ۱۳۶۸، که جهان او را با نام باشکوه هایده میشناسد. او نه تنها یک خواننده، که ماندگارترین طنین موسیقی ایران است.
در این قابِ نوستالژیک، تنها با یک تصویر قدیمی روبهرو نیستیم؛ بلکه شاهدِ بازتابِ روحِ او در میان گلهای خانهاش هستیم. چیدمان دلانگیز گیاهان در پسزمینه، تبلورِ همان آرامش و کاریزمای بیهمتایی است که در صدایش جاری بود. همانگونه که گلها به این اتاق جان بخشیدهاند، صدای هایده نیز به موسیقی ایران حیات و احساس بخشید؛ پیوندی میان شکوفایی طبیعت و شکوهِ یک آواز ماندگار.»
