روزنامه هفت صبح، فاطمه زمیار| نمایش «تراژدی مکبث» نوشته ویلیام شکسپیر با دراماتورژی و کارگردانی مهدی اصغریان داستان مکبث، سرداری شجاع است که در نبردی سخت با هجوم نروژیها پیروز شده و به فرمانروای خود خدمت بزرگی کرده است؛ موردتوجه و تقدیر پادشاه دانکن قرار میگیرد و حکومت کودور به او داده میشود. به دست آوردن منصب تازه، قهرمان قصه را وسوسه میکند تا با از بین بردن پادشاه، خود بر تخت پادشاهی اسکاتلند بنشیند؛
خواهران جادوگر و الهه قدرت نیز شدیدا به این وسوسه دامن میزنند و هر جا ناامید میشوند از طریق همسر مکبث (لیدی مکبث)، او را به سمت خیانت به پادشاه و عملی کردن این کار تشویق میکنند. آنها تصمیم میگیرند در شبی که پادشاه مهمان خانهشان است، نقشه شوم خود را اجرا کنند.
در انتهای داستان، مکبث که به پادشاهی رسیده است در جنگی و برخلاف پیشگویی خواهران جادوگر، کشته میشود و همسر او نیز در عذابی سخت از وجدان درونی، دست به خودکشی میزند…. ایننمایش، پردهای کوتاه از تقابل الهه عشق و قدرت در زندگی مکبث است. «تراژدی مکبث» نیز یک فیلم دلهرهآور تاریخی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به نویسندگی و کارگردانی جوئل کوئن است که براساس نمایشنامه مکبث اثر ویلیام شکسپیر ساخته شده است.
اقتباس در دنیای تئاتر و سینما امری معمول است اما اجرا کردن نمایشنامههای شهیری از بزرگان ادبیات جهان چون شکسپیر جسارت و نوآوری در نوع خود میطلبد چرا که بعد از گذشت این همه سال مخاطب به دنبال دیدن نمایشی نو یا حداقل با کیفیتتر از پیش است؛ در غیر این صورت مخاطب به تماشا اثر بارها شنیده و شناخته شده نمینشیند. برای تماشا مکبث مهدی اصغریان باید از قبل مکبث را بشناسید و یا نمایشنامه را خوانده باشید در غیر این صورت بعید است با تماشا نمایش چیزی از اصل داستان عایدتان شود.
در نمایش تنها مکبث و همسر او به عنوان کاراکتر واقعی حضور دارند. باقی نقشها کاراکترهایی خیالی هستند که نمادی از درون مشوش و ناآرام مکبث هستند. کاراکترهایی که در فضایی وهم آلود به هرچه شلوغتر شدن نمایش دامن زدهاند. بازیگران زن سیاهپوش که با صدایی خفه و رعبآور در صحنه حضور دارند، دیالوگهای مبهم و تاحدودی نامفهوم را بیان میکنند که گویی نماد لکههای گناه در زندگی مکبث بودهاند.
دو بازیگر دیگر هم با پوشش سفید و قرمز تداعیکننده نفس لوامه و اماره او میتواند باشد. شاید نوآوری این اثر را به تصویر کشیدن درونیات روحی مکبث در قالب یک پرده دانست اما این مخاطب تئاتر است که باید پاسخ دهد که این امر برای او تماشایی یا راضیکننده بوده است؛ یا آنکه تنها به شلوغتر شدن و سقوط یک اثر فاخر در سطح جهان و تاریخ انجامیده است چرا که تنها لزوم نوآوری در هنر کافی نیست؛ مخاطب هم باید آن را بپذیرد و پس نزند.
مهمترین نقطه مثبت «تراژدی مکبث» که به بهتر شدن هرچه بیشتر نمایش کمک کرده است را میتوان نورپردازی و طراحی صحنه آن دانست که درست و در جای خود فضا را وهمآلود و در جایی دیگر خوفانگیز میکند. همچنین موسیقی اثر هم در نوع خود بینظیر و کمککننده عمل میکند. اجرای «تراژدی مکبث» تا ۱۵ شهریور از ساعت ۳۰ به مدت ۵۵ دقیقه در سالن ۳ تماشاخانه شهرزاد روی صحنه میرود و علاقهمندان برای دریافت اطلاعات بیشتر و تهیه بلیت میتوانند به سایت تیوال مراجعه کنند.
