روزنامه هفت صبح، آنالی اکبری | اگر از آنهایی نیستید که ساعت ۳ نیمه شب، در اتاقی تاریک زل زدهاند به صفحه موبایل و با حالتی پیگیر و مشتاق، هشتگ Satisfying videos را زیر و رو کردهاند، ادامه این یادداشت را نخوانید.راستش هیچ وقت فکر نمیکردم روزی یک فیلم اسم و رسمدار را متوقف کنم و چند دقیقه بعد مچ خودم را در حین تماشای ویدئوهای بریدن صابون با کاتر بگیرم. در قاب تنها دو دست است و یک صابون و یک کاتر.
نوک تیز تیغ روی تنِ جامد و خوشرنگ صابون کشیده میشود و تکههای ریز، با صدایی وصفنشدنی پایین میریزند. تعداد ویوهای ویدئو را که میبینم میفهمم تنها نیستم. میلیونها نفر قبل از من به تماشای ریز ریز شدن صابون نشستهاند. اسم این فیلمها را گذاشتهاند «رضایتبخش». شاید چون جور دیگری نمیشود صدایشان کرد.
کافی است سرکی در هشتگ بکشید و چند ساعت بعد خودتان را در حال تماشای تمیز کردن صندلی عقب ماشین یک غریبه پیدا کنید. صندلیای که به سرعت و با حالتی کمالگرایانه از گرد و خاک و موی حیوان خانگی و آشغالهای ریز پاک میشود و رنگ خفه و تیرهاش به روشنی میگراید.
شاید بپرسید کی حاضر است موبایلش را در دست بگیرد و ویدئوی شستن یک حمامِ چرک و جرم گرفته را تماشا کند. شاید همین حالا چهره درهم بکشید و ژست آدمهای مشمئز را بگیرید. باور کنید آن نهصد هزار نفر قبلی هم مثل شما فکر میکردند و نمیدانستند قادر نخواهند بود چشم از آن فرچه و اسکاچ بردارند و شاهد چرخش کثافت به درخشش نباشند.
ویدئوهای رضایتبخش محدود به تمیزکاری و بریدن صابون نمیشوند. فرو کردن دست در اسلایم و شکل دادن به آن، له کردن اجسام با ماشینهای صنعتی، قاطی کردن رنگها، فشار دادن گچ، در آوردن جوش، شکل دادن به یخ، کندن چسب خشکشده از روی پوست، بریدن پارچه، خرد کردن سریع و دقیق میوه و بسیاری دیگر، عضوی از این خانوادهاند.
حالا که مخفیانه متن را خواندید شاید بگویید هرگز قاطی این بازی نخواهید شد اما فقط کافی است اولین ویدئو را ببینید. متاسفم. به زودی گرفتار خواهید شد. هاهاها. (خنده شیطانی)
