روزنامه هفت صبح، آنالی اکبری| بعد از حمله مورچهها به خانه کمکم تبدیل به یک حشره شناس تجربی شدم. حالا چیزهای زیادی از زندگی مورچهها میدانم؛رازهایی که مطمئنم خودشان از شنیدنش خوشحال نخواهند شد. بزرگترین توهمی که در مورد این موجودات وجود دارد این است که چون ریزند باید برایشان دلسوزی کرد و چون ما با چشم غیرمسلح قادر به دیدن صورتشان نیستیم، پس حتماً چهره بانمک و دوستداشتنیای دارند و چون صدایی ازشان نمیشنویم پس حتماً موجودات مهربان و بی آزاری هستند.
اما حقیقت این است که این موذیهای لعنتی به تنها چیزی که فکر میکنند خودشان است. آنها دیوارها را سوراخ میکنند، زمین را میکنند، لای کابینتها حفرهای مییابند تا خودشان را به دنیای ما برسانند و خرد خرد خرید ماهانهمان را به تاراج ببرند. این لعنتیها دزدهای واقعی هستند و فقط چون همه چیز را ذره ذره میبرند کسی بهشان مشکوک نمیشود. تا قبل از گرفتن مدرک کارشناسی مورچه شناسی فکر میکردم آنها حشراتی هستند که دلباخته حبه قند و دانههای شکر و شیرینیاند.
و گاهی هم تکه نانی به انبار میبرند تا آخرهای زمستان گرسنه نمانند. حالا میدانم که سلیقهشان عوض شده.احتمالاً این فسقلیهای کریهالمنظر هم فهمیدهاند که قند قاتل خاموش است و رو آوردهاند به سالم خوری.یک تکه پنیر و کمی گردوی چرخ شده روی میز بریزید تا ببینید اکیپ سالم خورها به چه سرعتی خودشان را به پارتی میرسانند؛ می خورند و باقیماندهاش را پَک میکنند و میبرند تا شب کنار ملکه لم بدهند روی سنگلاخ و با هم بخورند.
خصوصیت آزاردهنده دیگرشان این حرص زدن همیشگی است.تا حالا مورچهای را دیدهاید که آهسته و سر فرصت راه برود و منظره دور و برش را تماشا کند؟ نه. آنها همیشه توی یک خط مستقیم می دوند و با همکارهایشان مسابقه میدهند تا زودتر به خوراکیهای رایگان برسند و زودتر تکههای گنده مفت را روی کول بگذارند و به خانه برگردند.دوست دارم یکبار سرزده وارد یکی از انبارهایشان شوم تا ببینم چقدر جنس روی هم تلنبار کردهاند؟ حرصِ این حرص زنندگانِ ریز کی تمام میشود؟
این همه خوراکی را برای چه میخواهند؟ برای خوردن؟ بعید میدانم. حدس می زنم عادت کردهاند به اندوختن و اندوختن. مورچهها موقع بازگشت به خانه هر چیزی که سر راهشان باشد را روی کول میاندازند و با خود میبرند. احتمالا درگیر ضربالمثلِ سنتیِ «مورچه نباید دست خالی به خانه برگردد» اند و برای دست خالی نبودن، گاهی همنوع پا ضرب دیدهشان را روی کول میاندازند و با خود میبرند.
فکر میکنید به قصد نوع دوستی و مالیدن زانویش در لانه؟ من که بیشتر به گزینه مورچه نمک سود و نگهداریاش در انبار فکر میکنم.شما را نمیدانم ولی من دشمن این حشراتم. هر وقت دلتان برای جثه ریز زحمتکششان سوخت فقط کافیست عبارت «صورت مورچه زیر میکروسکوپ» را گوگل کنید. از دلسوزیتان پشیمان خواهید شد.
