روزنامه هفت صبح، یاسر نوروزی| روزانه حدود ۴۰۰نفر میمیریم. در واقع به نقطهای رسیدهایم که میتوان گفت نه در ابتدای یک مصیبت عظیم بلکه درون گرداب افتادهایم. اینکه چه نوع پیشگیریهایی میشد انجام داد و ندادند، بحث فراوان است اما غمانگیزترین خبر حتی تمام اینها نیست. مصیبتبار جایی است که میان اینهمه آشوب مرگ و سوگواری، ناگهان طرح «صیانت از کاربران فضای مجازی» مطرح میشود چرا که نشان میدهد عدهای هنوز از عمق مشکلات مردم بیخبرند.
مشکل آب در خوزستان به اوج خود رسیده است، از زمان قطعیهای مکرر برق هم خیلی نگذشته است و سؤال اینجاست چرا نمایندگان به دنبال اجرای چنین طرحی هستند؟ چون بعضی خبرگزاریهای رسمی در ایران این طرح را عنوانی محترمانه برای فیلترینگ دانستهاند. عدهای هم البته از باجخواهی از دولت جدید گفتهاند. با این حال اگر سری به سرچ کلمه «مهاجرت» در گوگل ترندز بزنید، میبینید بعد از اقدام مجلس، کلمه «مهاجرت» به شکلی بیسابقه از سوی کاربران ایرانی مورد جستوجو قرار گرفته است.
همزمان «ایرنا» از قول یکی از نمایندگان مخالف گزارش میدهد: «مجلسی که برای آب خوزستان و کرونای سیستان و بلوچستان و گلستان و مشکل واکسیناسیون، جلسه غیررسمی نداشت، برای بحث طرح صیانت از حقوق کاربران در فضای مجازی، جلسه غیر علنی تشکیل داده است» (۶ مرداد). در واقع پرسش اینجاست در وضعیتی که آمار کشتهشدگان کرونا در ایران تا این حد بالا رفته است، صیانت از چه چیزی باید در اولویت باشد؟ فرضاً حتی اگر بپذیریم چنین طرحی (به فرض تقریبا محال) قرار باشد به نفعمان باشد، جان ما در اولویت است یا روان ما؟
من حتی یقین دارم عدهای از موافقان این طرح، آگاهی کاملی هم درباره آنچه میکنند ندارند. چون یکی از پژوهشهای قابل تأمل درباره فضای مجازی (نوشته ابوالفضل حاجیزادگان) نشان میدهد خلاف آنچه بعضی گمان میکنند، بیشترین درصد محتویات بعضی از شبکههای اجتماعی اتفاقا آموزشی است و برعکس آنچه القا میکنند، انحرافی نیست. رجوع کنید به اصل این پژوهش که در همین اینترنتی که علیهش ایستادهاند، قابل دریافت است.
همزمان البته میشود مستند «مادر کُشی» را دانلود کرد. و همزمان البته میشود دید در طول سالیان چه بلایی سر آب در ایران آمده است. این مستند را سال ۹۶ در جنجال و داد و فریاد یکی از سالنهای جشنواره «سینما حقیقت» دیدم. تمام فیلم با تحقیقاتی جامع نشان میدهد مدیریت نامناسب آب در کشور، چه فجایعی را به بار آورده است. میزان مهار آبهای طبیعی در کشورهای توسعهیافته، بین ۲۰ تا ۴۰ درصد است.
اما هیچ میدانید میزان مهار آبهای طبیعی به جهت سدسازیهای بیرویه و غیرکارشناسی در ایران چقدر است؟ ۹۶درصد! در مستند مربوطه بعد از نمایش مصیبتبار سدسازی بیرویه در کشور، صحبت از فاجعه «انتقال آب» به میان میآید. اینکه بعضی شرکتهای سدسازی و انتقال آب، چه سود هنگفتی از این جریان به جیب میزنند و برای همین است که چنین کاری را تبلیغ میکنند. به همین جهت صحبتهای یکی از فعالان سیاسی درباره دلایل موافقت عدهای با طرح صیانت از فضای مجازی معقولتر به نظر میآید؛
زمانی که در گفتوگو با «رویداد ۲۴» میگوید: «مشاوران این آقایان، مافیای بزرگ صنعت ارتباطات هستند. در طرح صیانت از اینترنت ملی، هزاران میلیارد تومان رانت نهفته است که قرار است با محدود کردن و گران کردن اینترنت به این شبکه مافیا بیاید.» (۵ مرداد). امیدوارم چنین نباشد. هرچند امیدی توخالی دارم؛ کاملا تهی.
