روزنامه هفت صبح | یک:‌ از یک پلتفرم فیلم خواهران غریب را پیدا می‌کنم و برای دخترم می‌گذارم. فیلم نیمه موزیکال کیومرث پوراحمد برگرفته از رمانی به همین نام نوشته اریش کستنر. محصول ۱۳۷۳٫ دختران دوقلوی فیلم همسن دخترم هستند. همان‌طور که فکر می‌کردم مجذوب فیلم می‌شود با خودم فکر می‌کنم دو سه دهه پیش چه فیلم‌های فراگیری در ایران ساخته می‌شد که تصویر آداب ایرانی در زندگی بوده است.

همین ‌خواهران غریب یا همسر، ساخته مهدی فخیم‌زاده‌،‌ مادر از علی حاتمی،‌ مهمان مامان از داریوش مهرجویی‌، لیلی با من است‌،‌ ضیافت‌،‌ آدم برفی و… فیلم‌هایی که دعوت به تفاهم و دوستی بودند‌ و دیگر اینگونه فیلم‌ها در ایران ساخته نمی‌شود‌. همانطور که ایرج طهماسب هم مجبور است در یک پلتفرم کم‌تماشاگر اثر جذاب خود را عرضه کند؛ همان‌گونه که مرضیه برومند نیز کم کار شده است و… مهندسین پرمدعای فرهنگی‌، زمین خلاقیت‌ نشانه‌های منحصر به فرد سبک زندگی اصیل ایرانی را خشک کرده‌اند و محصولاتش را به نفع خواسته‌ها و دلمشغولی‌های خود مصادره کرده‌اند .

تا آنجا که حتی اگر کسی به صرافت بیفتد همین خواهران غریب را بازسازی کند در سد ممیزی‌ها نخواهد توانست. بعید است بگذارند در فیلمی دخترکان دبستانی همخوانی داشته باشند. آن قرائت مسلط اجازه نخواهد داد و بقیه بخش‌ها هم که در خود حاکمیت مرعوب آن قرائت خاص شده‌اند!

دو: جوکر با تمام نقایص و امتیازاتش این فرصت را به وجود آورده‌ که با مفهوم کمدین آشنا بشویم. تا به حال ۴۰ نفر در ۲۰ برنامه و ۵ فصل تلاش کرده‌اند کمدین باشند. دیگران را بخندانند و سرگرم کنند و احیانا خودشان هم نخندند. راستش نخندیدن‌شان فقط از این لحاظ مهم است که به بقای بیشترشان در طول برنامه کمک کند. وگرنه معمولا کسانی در این برنامه برنده می‌شوند که اتفاقا کمدین‌های درجه یکی نیستند.

حالا برای مردم مشخص شده که کمدین بودن یک فن است. یک حرفه است. یک ویژگی است. حالا تمایزها پررنگ شده است‌. حالا مردم و تماشاگران این برنامه پربیننده با هیجان از موفقیت فلان چهره در عملیات خنداندن و ابتکارش حرف می‌زنند. حالا خنداندن یک ارزش است‌. یک‌حرفه است و این موفقیت بزرگی برای جوکر محسوب می‌شود. در مورد این چهره‌های موفق شنبه گذشته رونده کاملی در صفحات ۱۰ و ۱۱ رفتیم.

اما قسمت آخر فصل پنجم و درخشش حامد آهنگی و رضا علیمردانی آن هم در حالیکه هیچ کدام‌شان هم برنده نشدند‌، ‌باز هم ایده کمدین بودن را برای‌مان شفاف ساخت. کاری که علیمردانی و آهنگی در این قسمت آخر انجام می‌دهند و حرفه خنداندن بقیه را به عنوان یک کسب و کار مستقل و آبرومند ارزش‌گذاری می‌کنند. حرفه سرگرم ساختن دیگران. حرفه‌ای که عباس جمشیدی‌، بهزاد محمدی‌، یوسف تیموری ‌ یا هومن برق‌نورد و امیر غفارمنش و یکی دو نفر دیگر هم نشان داده‌اند که در آن مسلط هستند و حداقل ۲۵ نفر دیگر که در قامت کمدین‌،‌ یعنی بازیگری که بتواند دیگران را بخنداند و سرگرم کند، شکست خورده محسوب می‌شوند.

رویای یک جوکر زنانه بعید است به حقیقت بپیوندد. شخصا فکر می‌کنم شقایق دهقان و ویشکا آسایش توانایی غریبی در کمدی دارند. حتی به نوعی آزاده صمدی ‌ یا فلامک جنیدی و حتی سحر زکریا (زکریا همیشه این چهره شاکی و فریاد‌زن و ایرادگیر نبوده. دوره‌ای واقعا یک بازیگر بانمک محسوب می‌شده است)یا مرجانه گلچین. اما خب بعید است این اتفاق بیفتد. نه. هرطور که فکر می‌کنم راه ندارد !

سه: آرمان رمضانی قبل از ضربه سر‌، مدافع نساجی را هول می‌دهد. نه آنقدر که مدافع نساجی نشان داد اما هول می‌دهد و اگر وار وجود داشت، این صحنه باز هم خطا گرفته می‌شد. این را منصفانه و بعد از چند بار دیدن صحنه گل می‌گویم. خطایی روی دروازه‌بان صورت نگرفت اما هول دادن ‌مدافع نساجی واضح بود.

چهار: این مطلب از ورزش سه هم خواندنی است: یک نویسنده پرتغالی، مهدی طارمی را با باستر کیتون ستاره فیلم‌های صامت مقایسه می‌کند. بازیگری که با مهارت بسیار و بدون بدل انواع و اقسام حرکات فیزیکی را در سر صحنه انجام می‌دهد. او با مقایسه زمین خوردن‌های طارمی و کیتون، می‌گوید: طارمی مثل کیتون بعد از هر بار زمین خوردن، بلافاصله روی پا بلند می‌شود. چه داور پنالتی بگیرد و چه نه، طارمی با این زمین خوردن‌ها و بدبختی‌ها سر آشتی دارد؛ درست مثل باستر کیتون که ‌ بعد از هر حادثه مثل فرو ریختن خانه و افتادن قطار داخل رودخانه و چپ کردن ماشین و… همیشه در نهایت با صورت سردش و با نمایش خونسردی، از مهلکه عبور می‌کرد.

این یک هشیاری ویژه و یک مهارت خاص برای فوتبالیستی است که این هفته در اقدامی نادر دو پنالتی برای تیمش گرفت؛ پنالتی اول با استارت سریعش به داخل محوطه جریمه، تصاحب کردن توپ و سرنگون شدن و در پنالتی دوم نیز تقریبا تکرار صحنه اول. اینکه خودت را با سرعت به توپی که دروازه‌بان انتظار مهارش را دارد برسانی و از آنجایی که گلر حریف در شرایط متعادلی قرار ندارد برخورد انجام بشود و داور چاره‌ای جز اعلام پنالتی نداشته باشد .

این دو پنالتی در شرایطی به سود پورتو اعلام شد که نسبت به طارمی و پنالتی‌هایش در لیگ پرتغال حساسیت خاصی وجود دارد و داورها با سختگیری خطاهای روی ستاره ایرانی پورتو را پنالتی اعلام می‌کنند. همانطور که بعد از مسابقه نیز بسیاری از هواداران بنفیکا و اسپورتینگ با انتشار میم‌هایی از طارمی که داخل استخر شیرجه می‌زند، این پنالتی را در زمره همان تصمیمات دانستند اما طارمی کارش را کرده و سه امتیاز ارزشمند از یک دیدار بسیار دشوار به حساب تیمش ریخته بود…

سایر اخبارکاربران ویژه - اجتماعیرا از اینجا دنبال کنید.