روزنامه هفت صبح، آنالی اکبری| اگر کسی ازتان بپرسد «مهمترین چیز در زندگیتان چیست» چه پاسخی خواهید داد؟ قبل از هر چیز گزینههای واضحی مثل سلامتی و خانواده و آیفونی که تازگی میلیونها تومان به پایش ریختهاید را کنار بگذارید و بعد جواب بدهید.
حال و روز و روحیه و سرنوشت من به خوابم بستگی دارد. اگر شبی کم یا بد خوابیده باشم، صبح روز بعد تبدیل به یک جانی بیرحم و خطرناک خواهم شد که میتواند بیهیچ نگرانی و عذاب وجدانی آدم بکشد، آب شدن یخهای قطبی را تسریع ببخشد و به تیم مدرسه بیگانگان فضایی که میخواهند برای آزمایش علومشان سیاره زمین را منفجر کنند، بپیوندد.
بعد از بیداری از خوابی عمیق و آسوده و نسبتاً طولانی، فردی خوشبین و امیدوار و خوش روحیهام که میتواند از آواز (فریادِ کمک) پرنده اسیر در قفس همسایه لذت ببرد و با دل و جان به گیاهان باغچهاش رسیدگی کند و برگهای خشکشان را ببرد و کودی بدرنگ و مغذی به خاکشان بپاشد و امیدوارانه منتظر فردا و شکفتن غنچهای جدید بماند.
در روزهای کمخوابی میفهمم که چقدر از همسایه ابلهی که فیلتر سیگارش را جلوی پنجرهام میاندازد بیزارم و چقدر دوست دارم سر و صدای قطعنشدنیِ ساختمان نیمهساخته روبهرو را خفه کنم و چقدر بو و دود زیاد است و چقدر صدای موتورهای لعنتی گوشخراش است
و چقدر طعم این نوشیدنی گند است و چقدر از شنیدن صدای این اخبارگوی بیروح و خبرهای مزخرفش خستهام و چقدر دوست دارم کنترل را بردارم و این افسردههای همیشه نالهکن و این کامرواهای تکرارکننده جملات انگیزشیِ همهجایی را خفه کنم و چقدر دوست دارم این روزِ درجه 3 بیکیفیت زودتر به شب برسد و سر روی بالش بگذارم.
اگر خواب خوبی در پیش داشته باشم، صبح روز بعد آدمی دیگر از خواب برخواهد خاست. کسی که میتواند رو به شهر و آسمان بالای سرش لبخند بزند و فکر کند آنقدرها هم بد نیست، میشود از همین هوای کمتر آلوده و نور ملایم و صدای موزیک مطلوب هم لذت برد. بله، زشتی و زیبایی زندگی یکجورهایی به میزان و کیفیت خواب بستگی دارد.
