روزنامه هفت صبح، آنالی اکبری | زمین حیاط پر شده از برگ‌های زرد بدشانسی که زودتر از دیگران مردند. به پایین که نگاه می‌کنی، منظره برگ‌های خشک است و بالای سر، سبزیِ همچنان پا برجا. گاهی فکر می‌کنم اشتیاق انسان برای رسیدن خزان چه کمدی سیاهی است. با شوق و لذت زل می‌زنیم به تصویر مرگ تدریجی درخت و سقوط برگ‌هایی که همین چند روز پیش سبز بودند و جاندار. با شعفی کودکانه پا روی جنازه‌های خشک می‌گذاریم و با شنیدن خش خش خرد تن‌شان احساس رضایت می‌کنیم.

در فصل لختی درخت، شاعر می‌شویم و مرگ موقت طبیعت، عاشق‌مان می‌کند. عجیب است که رنج و از دست‌دادگی‌های طبیعت، می‌تواند روح هنرمند انسان را قلقلک دهد و او را سر ذوق آورد.درخت‌ها را دوست دارم. بارها در کوچه و خیابان، کنار درخت غریبه‌ای توقف کرده‌ام تا تنه قطور و کج و شاخه‌های درهم پیچ خورده‌اش را تحسین کنم. اینکه چیزی آنطور استوار از دل خاک بیرون بیاید و رشد کند و فربه شود و بزاید شگفت‌انگیز است. انسان از خیلی سال پیش به شکوه درخت پی برده بود.

جورج فریزر در کتاب «شاخه زرین» می‌نویسد احتمال دارد بین آلمانی‌ها قدیم‌ترین معبدها، جنگل‌های طبیعی بوده باشند. در قوانین کهن آلمانی، مجازات شدیدی برای کندن پوست تنه درخت زنده وجود داشت که احتمالاً خواندنش می‌تواند کابوس امشب‌تان را مهیا کند.
«اهالی لیتوانی تا نزدیکی‌های پایان قرن چهاردهم به مسیحیت نگرویدند و ‌ هنگام گرویدن به دین جدید، درخت‌پرستی در بین‌شان رواج داشت.

بعضی از آنان درختان بزرگ بلوط و سایر درختان بزرگ سایه‌دار را محترم می‌داشتند و از آنها پاسخ‌های غیبی می‌شنیدند. بعضی دیگر بیشه‌زاران مقدسی در کنار دهکده یا خانه‌های خود داشتند که شکستن حتی یک شاخه از آن گناه محسوب می‌شد. آنها معتقد بودند هرکس شاخه‌ای از بیشه‌زار مقدس را بشکند یا به مرگ ناگهانی می‌میرد یا یکی از اعضای بدنش فلج می‌شود.»

در بعضی نقاط زمین تصور می‌شود که ارواح مردگان به درخت‌ها جان می‌بخشند. بعضی ساکنان فیلیپین معتقدند روح نیاکان‌شان در بعضی درخت‌ها جا دارد و بنابراین از آن مراقبت می‌کنند. ارواح ترجیحاً در درخت‌های بلند با شاخه‌های درهم گره خورده خانه می‌کنند. وقتی باد در لا‌به‌لای برگ‌ها می‌پیچد بومیان آن را صدای ارواح تلقی می‌کنند، پس به نشانه احترام تعظیم می‌کنند و به خاطر برهم زدن آرامش و خلوت روح از او پوزش می‌طلبند.

بومیان جزیره سیائو هم معتقدند هنگامی که قرص ماه کامل است، ارواح از پناهگاه جنگلی‌شان بیرون می‌آیند و پرسه می‌زنند. روح سری بزرگ، دست‌ها و پاهایی بسیار بلند و جثه‌ای عظیم دارد. وعده دیدارمان در سیائو، وقتی که ماه کامل می‌شود!

برای پیگیری اخبارکاربران ویژه - تک نگاریاینجا کلیک کنید.