تربیت و خانواده | چگونه کودک را برای ورود به مدرسه آماده کنیم؟

به گزارش هفت صبح، شروع مدرسه یکی از مهم ترین تغییرات زندگی کودک است. کودک قرار است برای نخستین بار ساعت هایی را دور از خانواده بگذراند، با معلم و همکلاسی های جدید آشنا شود و مسئولیت های بیشتری را بر عهده بگیرد. به همین دلیل بهتر است والدین از مدتی قبل او را برای این تغییر آماده کنند.

آمادگی کودک فقط به خرید کیف و لوازم التحریر محدود نمی شود. آشنایی با فضای مدرسه، توانایی جدا شدن از والدین، برقراری ارتباط با دیگران و داشتن نظم در خواب و فعالیت های روزانه نیز در این آمادگی نقش مهمی دارد.

قبل از شروع مدرسه با کودک درباره مدرسه صحبت کنید

یکی از بهترین راه ها برای کاهش نگرانی کودک، صحبت کردن با او درباره مدرسه است. برای او توضیح دهید که در مدرسه چه اتفاقاتی می افتد، چه کسانی را می بیند و قرار است چه فعالیت هایی انجام دهد. بهتر است این صحبت ها با لحنی آرام و مثبت باشد و از بیان جملاتی که مدرسه را ترسناک جلوه می دهند خودداری کنید.

والدین می توانند خاطرات خوب دوران مدرسه خود را نیز با کودک در میان بگذارند تا تصویر مثبتی از این محیط در ذهن او شکل بگیرد. پاسخ دادن به سوالات کودک و اجازه دادن به او برای بیان نگرانی هایش نیز باعث می شود با احساس امنیت بیشتری وارد این مرحله شود.

یک بار مدرسه را با کودک ببینید

اگر کودک پیش از شروع مدرسه با محیط آن آشنا شود، احتمال اینکه در روزهای اول احساس غریبی کند کمتر خواهد شد. والدین می توانند در صورت امکان او را به مدرسه ببرند و حیاط، کلاس، سرویس های بهداشتی و دیگر بخش های مدرسه را به او نشان دهند.

آشنا شدن با معلم، مربی یا مسئولان مدرسه نیز می تواند برای کودک مفید باشد. هدف این است که مدرسه برای او یک محیط کاملا ناشناخته نباشد و هنگام ورود، احساس کند قبلا این فضا را دیده و با آن آشناست.

ترس و اضطراب کودک را جدی بگیرید

بعضی کودکان از جدا شدن از والدین یا حضور در محیط جدید می ترسند. این ترس ممکن است با گریه، بی اشتهایی، دل درد، سردرد، مشکلات خواب یا بی میلی به مدرسه رفتن همراه شود. در چنین شرایطی سرزنش کردن کودک یا مقایسه او با دیگران کمکی به حل مشکل نمی کند.

بهتر است ابتدا علت نگرانی کودک را پیدا کنید. ممکن است ترس او از جدایی از مادر باشد یا از معلم، همکلاسی ها، محیط مدرسه یا حتی یک تجربه ناخوشایند نگرانی داشته باشد. صحبت کردن با کودک و در صورت نیاز با معلم و مشاور مدرسه می تواند به پیدا کردن علت کمک کند.

استقلال کودک را قبل از مدرسه بیشتر کنید

کودک کلاس اولی باید بتواند بخشی از کارهای شخصی خود را تا حد امکان مستقل انجام دهد. کارهایی مانند رفتن به سرویس بهداشتی، مرتب کردن وسایل شخصی، خوردن میان وعده و مراقبت از لوازم خود را می توان پیش از شروع مدرسه به صورت تدریجی به او آموزش داد.

این مهارت ها باعث می شوند کودک در محیط مدرسه احساس توانمندی بیشتری داشته باشد. بهتر است والدین به جای انجام دادن همه کارها برای کودک، فرصت تمرین کردن و اشتباه کردن را نیز در اختیار او قرار دهند.

خواب و برنامه روزانه را از قبل تنظیم کنید

یکی از تغییرات مهم با شروع مدرسه، تغییر ساعت خواب و بیدار شدن کودک است. اگر کودک تا آخرین روزهای تعطیلات دیر بخوابد و دیر بیدار شود، تغییر ناگهانی برنامه می تواند روزهای اول مدرسه را برای او سخت کند.

بهتر است ساعت خواب و بیداری کودک به تدریج به برنامه مدرسه نزدیک شود. داشتن زمان مشخص برای خواب، بیدار شدن، صبحانه، بازی و استراحت به کودک کمک می کند با نظم بیشتری وارد سال تحصیلی شود.

به کودک فرصت دوست پیدا کردن بدهید

مدرسه فقط محل یادگیری درس نیست؛ کودک در این محیط مهارت های اجتماعی مختلفی را نیز یاد می گیرد. صحبت کردن با همکلاسی ها، همکاری کردن، درخواست کمک و بیان نیازها از جمله مهارت هایی هستند که حضور در مدرسه به تقویت آنها کمک می کند.

والدین نیز می توانند با فراهم کردن فرصت هایی برای بازی و ارتباط کودک با همسن و سالان، او را برای این بخش از زندگی مدرسه آماده کنند.

روزهای اول مدرسه آرامش خودتان را حفظ کنید

اضطراب والدین می تواند روی احساس کودک نیز تاثیر بگذارد. بنابراین بهتر است روزهای اول مدرسه با آرامش بیشتری با کودک رفتار کنید و هنگام خداحافظی، از طولانی کردن جدایی یا نشان دادن نگرانی شدید خودداری کنید.

به کودک اطمینان دهید که پس از پایان مدرسه به سراغش خواهید آمد. خداحافظی کوتاه، آرام و مطمئن می تواند به کودک کمک کند راحت تر وارد کلاس شود.

مدرسه را وسیله تهدید و تنبیه نکنید

یکی از اشتباهاتی که ممکن است باعث ایجاد تصویر منفی از مدرسه در ذهن کودک شود، استفاده از معلم و مدرسه برای ترساندن اوست. جملاتی مانند «اگر این کار را بکنی به معلمت می گویم» ممکن است مدرسه را به یک محیط تهدیدآمیز تبدیل کند.

بهتر است مدرسه به عنوان بخشی طبیعی از زندگی کودک معرفی شود؛ محیطی که قرار است در آن چیزهای جدید یاد بگیرد، دوستان تازه پیدا کند و تجربه های متفاوتی داشته باشد.

وقتی کودک از مدرسه به خانه برمی گردد، به او فرصت استراحت و بازی بدهید و سپس درباره روزی که گذرانده با او صحبت کنید. به جای اینکه فقط درباره نمره و تکالیف سوال کنید، درباره اتفاقات جالب، دوستان، احساسات و چیزهایی که باعث ناراحتی یا خوشحالی او شده اند نیز بپرسید.

اگر کودک از چیزی در مدرسه ناراحت است، اجازه دهید بدون ترس درباره آن صحبت کند. شنیدن نگرانی های کودک به والدین کمک می کند مشکلات احتمالی را زودتر بشناسند و برای حل آنها اقدام کنند.

اگر ترس کودک ادامه داشت چه کنیم؟

اگر ترس و اضطراب کودک شدید باشد یا برای مدت طولانی ادامه پیدا کند، بهتر است موضوع را نادیده نگیرید. در چنین شرایطی صحبت با معلم، مشاور مدرسه یا روانشناس کودک می تواند به شناسایی علت و انتخاب راهکار مناسب کمک کند.

مهم ترین نکته این است که کودک برای ورود به مدرسه به احساس امنیت، حمایت و آمادگی تدریجی نیاز دارد. هرچه این مسیر با آرامش بیشتری طی شود، احتمال اینکه مدرسه برای کودک به تجربه ای مثبت و دوست داشتنی تبدیل شود بیشتر خواهد بود.