روزنامه هفت صبح| ‌چند روز پیش بود که موفق‌ترین لژیونرهای این فصل فوتبال ایران را مرور کردیم. حالا قصد داریم ناکام‌ترین لژیونرها را هم انتخاب کنیم. بازیکنانی که به دلایل فنی یا مصدومیت، یک فصل تلخ و کابوس‌وار را در اروپا پشت سر گذاشتند. شاید بهترین راه برای احیای دوباره آنها، بازگشت به لیگ‌برتر ایران باشد.

امیر عابدزاده: یک فصل پیشتر آنقدر خوب کار کرده بود که در مقطعی شایعه شد باشگاه سویا به دنبال جذب اوست. پونفرادینا با درخشش عابدزاده و نمایش‌های خوب او، حتی در مقاطعی از فصل مدعی صعود به لالیگا بود اما در نهایت در لالیگای 2 یا همان سگوندا ویژن ماند. در این فصل ولی هیچ چیز خوب پیش نرفت.

عابدزاده که این فصل شروع خوبی هم نداشت، نتوانست از دوران افت بیرانوند استفاده کند و میخش را در تیم ملی محکم بکوبد. در مقابل کره‌جنوبی گل بدی خورد و پس از آنکه به تیم باشگاهی‌اش برگشت، دوران افتش شروع شد. چند اشتباه عجیب و باورنکردنی هم داشت که نشان می‌داد تمرکز لازم را ندارد. او از 42 بازی این فصل لالیگا 2، 12 بازی را از دست داد و روی نیمکت نشست.

مخصوصا در هفته‌های پایانی که در هر 5 بازی آخر یا نیمکت‌‎نشین بود ‌ یا سکونشین! آن هم در مقطعی که تیمش در خطر سقوط قرار داشت و این نشان می‌داد که سرمربی تیم دیگر به او اعتماد ندارد. در نهایت هم پونفرادینا به لیگ دسته سوم یا پریمرا فدراسیون سقوط کرد. عابدزاده در این فصل فقط 9 بار موفق به کلین‌شیت شد و در 5 بازی هم حداقل 3 بار دروازه‌اش باز شد! او جایگاه دوم خود در تیم ملی را هم به حسین حسینی واگذار کرد و در جام‌جهانی تماشاگر بازی‌های او و بیرانوند بود.

سامان قدوس: سه فصل پیش، یکی از بازیکنان کلیدی برنتفورد در راه صعود به لیگ‌برتر بود و نقش مهمی در این موفقیت بزرگ داشت‌ اما در دو فصلی که تیمش در لیگ‌برتر حضور داشته، نتوانسته جایگاهش در ترکیب اصلی این تیم را به دست بیاورد. سال به سال هم وضعیتش بحرانی‌تر شده است.

دو فصل پیش، بیش از 500 دقیقه برای برنتفورد بازی کرد و آمار یک گل و دو پاس گل را ثبت کرد اما در فصل گذشته فقط و فقط 123 دقیقه در ترکیب تیمش قرار گرفت. هیچ وقت بازی را از ابتدا شروع نکرد و فقط در 15 بازی به میدان رفت که به این ترتیب آمار کمتر از 10 دقیقه در هر بازی را از خود به جا گذاشته است! قدوس همین چند روز پیش از برنتفورد جدا شد.

همه این اتفاقات در حالی رخ داده که انتظارات افکار عمومی و جامعه فوتبال ایران از او بیشتر از این حرف‌هاست. اما به نظر می‌رسد که او روحیه جنگجو و مبارزه‌طلبی ندارد و برای بهتر شدن وضعیتش تلاش چندانی نمی‌کند. این اتفاق در تیم ملی هم برای او رخ داده است. 3 سرمربی تیم ملی او را به اردوها دعوت کرده‌اند اما او نتوانسته خودش را به ترکیب اصلی تیم ملی تحمیل کند. کار به جایی رسیده که امیر قلعه‌نویی کلا قید او را زده و به تیم ملی دعوتش نکرده است.

علی قلی‌زاده: یکی از جذاب‌ترین استعدادهای فوتبال ایران در دهه گذشته، در فصلی که گذشت،‌ بدترین دوران فوتبالی خود را پشت سر گذاشت. در ابتدای فصل همچنان بازیکن شارلروای بلژیک بود و بعد از گذراندن چند فصل خوب و متوسط، این بار آنقدر ضعیف ظاهر شد که به تدریج از ترکیب اصلی تیم خارج شد. او تا هفته بیست و یکم بازیکن شارلروا بود و آمار یک گل و یک پاس گل را ثبت کرد.

این در حالی بود که او در فصول گذشته چند برابر این آمار را ثبت کرده بود و آنقدر موثر ظاهر شده بود که از لیگ‌های اسپانیا و فرانسه هم پیشنهاد داشت. قلی‌زاده در اواسط فصل با تیم ملی به جام جهانی رفت و نمایش‌های نسبتا خوبی داشت. پاس هنرمندانه او به طارمی زمینه‌ساز گل اول ایران به انگلیس بود و خودش در بازی با ولز یک گل زد که آفساید اعلام شد.

قلی‌زاده در اوایل نیم‌فصل دوم و زمانی که هنوز پنجره نقل و انتقالاتی فیفا باز بود، در انتقالی عجیب به تیم کاسیم‌پاشا در سوپرلیگ ترکیه پیوست. در این تیم هم فقط 4 بار به میدان رفت و یک پاس گل به همبازیانش داد و مصدوم شد و ادامه فصل را هم از دست داد. سیر نزولی فوتبال او همچنان ادامه دارد و حالا صحبت از بازگشت او به لیگ‌برتر ایران است، هرچند‌‌ هنوز هم مصدوم است!

علی علیپور: این سومین فصل حضور او در فوتبال اروپا و باشگاه‌های پرتغال است و همچنان خبری از پیشرفت نیست. دو فصل پیش نمایش‌های نسبتا خوبی در ماریتیمو داشت و حتی یک بازی را هم از دست نداد و موفق شد 8 گل برای این تیم بزند. همین باعث شد تا ژیل ویسنته که در لیگ پرتغال وضعیت بهتری نسبت به ماریتیمو داشت او را جذب کند.

با این حال فصلی که گذشت برای علیپور فاجعه‌بار بود. او تا هفته بیستم در 15 بازی برای تیمش به میدان رفت که فقط 5 بارش از ابتدای بازی بود! در نهایت هم فقط دو گل زد و یک پاس گل داد. اما در هفته بیستم مصدوم شد و ادامه فصل را از دست داد. اما اگر هم مصدوم نمی‌شد، بعید بود با فرمی که دارد، بتواند بیشتر از یکی دو گل دیگر بزند!

در مجموع 3 فصل حضور در دو تیم ماریتیمو و ژیل ویسنته، 89 بار بازی کرده و 15 گل برای این دو تیم در لیگ و جام حذفی به ثمر رسانده است. او در این مدت نتوانست سرمربیان تیم ملی را هم قانع کند اما مهاجمی مثل شهاب زاهدی در مجارستان توانسته توجه مربیان تیم ملی را جلب کند. با این روند بعید است علیپور بتواند روزهای بهتری را رقم بزند. به نظر می‌رسد او هم باید از میانبر بازگشت به لیگ‌برتر ایران استفاده کند.

سایر اخبارکاربران ویژه - ورزشیرا از اینجا دنبال کنید.