روزنامه هفت صبح، گروه تلویزیون | خبر ساخت مسابقه «همآهنگ» خیلی وقت پیش رسانه‌ای شد؛ با این حال کمی طول کشید تا به آنتن برسد. قسمت اول، سی‌ام فروردین از طریق شبکه افق پخش شد اما قسمت‌های بعد این اجازه را نیافت. در فضای غیر‌رسمی، حضور عباس غزالی به عنوان عضو هیات انتخاب دلیل این ماجرا عنوان شد. در هر حال یک هفته بعد «همآهنگ» کار خود را در شبکه افق آغاز کرد و به‌تازگی پخش آن از شبکه نسیم شروع شده است.

مورد اول| همآهنگ چیست؟
مسابقه «همآهنگ» محصول سازمان اوج و تهیه شده در موسسه مآوا‌، رقابتی است میان گروه‌های سرود و موسیقی. آنها روی صحنه به اجرا می‌پردازند و در نهایت یک گروه با رای داوران و نیز شرکت‌کنندگان به مرحله بعد راه می‌یابد. این مسابقه برخلاف نمونه‌های دیگر، یک استودیوی متمرکز ندارد؛ بلکه سازندگان به شهرهای مختلف رفته‌اند و به عبارتی مهمان شرکت‌کنندگان شده‌اند. با این تمهید، مسابقه یک برنامه موسیقایی صرف نیست؛ بلکه جذابیت‌های مناطق مختلف (شامل مناطق گردشگری، آیین‌ها‌، فرهنگ‌ها و …» را نیز در برمی‌گیرد.

مورد دوم| چرا مهم است؟
در تلویزیون چند مسابقه استعدادیابی در حوزه موسیقی ساخته شده، مثل «شب کوک» ، «بِسُرا» و «نوترانه». بخشی از مسابقه «عصر جدید» هم به خوانندگی اختصاص یافت. به‌رغم این سابقه، موسیقی هنوز در تلویزیون جایگاه مطلوبی ندارد، تا جایی که برنامه‌های موفق «شب موسیقی» و «سرنا» که روی آنتن شبکه چهار می‌رفتند، تعطیل هستند. در چنین شرایطی، پخش «همآهنگ» واجد ارزش افزوده است.

مورد سوم| چه امتیازهایی دارد؟
بر اساس قسمت‌های پخش شده از مرحله مقدماتی می‌توان پی‌برد، «همآهنگ» به استانداردهای برنامه‌سازی نزدیک است. به این دلیل که مسابقه ریتم خوبی دارد و بیننده را خسته نمی‌کند. وانگهی، علاوه بر اجرای گروه‌ها، سهم قابل‌قبولی به آیتم‌سازی اختصاص یافته است. همچنین براساس کیفیت اجراها، می‌توان پی‌برد که گزینش خوبی صورت گرفته و به همین خاطر غالب اجراها دارای کیفیت هستند.

امتیاز مهم‌تر «همآهنگ» تلاشی است که برای رفع برداشت‌های اشتباه از سرود صورت گرفته. به این معنا که ترانه‌ها برخلاف تصور عموم، صرفا محتوایی مذهبی ندارند و شامل مواردی مثل محبت به مادر، وصف میهن، ستایش از مازندران و خلیج فارس و … می‌شود. اهتمام به موسیقی مقامی نیاز مبرمی است که تلویزیون چندان به آن توجهی ندارد و «همآهنگ» می‌تواند بخشی از این خلأ را پر کند.

از نظر ریتمیک هم سرودها دارای تنوع هستند تا جایی که می‌توانند مخاطب را سر حال بیاورند! توجه ویژه به دختران را نیز نباید از یاد برد که همخوانی آنها جزو شگفتانه‌های برنامه است. حضور گروه‌ها با لباس‌های محلی و بهره‌گیری از آیین‌ها در قالب حرکات نمایشی، دیگر نکته خاص «همآهنگ» به‌حساب می‌آید.

مورد چهارم|چه ایراداتی دارد؟
اشاره شد که «همآهنگ» تازه‌ترین تلاش‌ها در عرصه برنامه‌سازی موسیقایی است. کاش از این فرصت بهره‌ای بیشتر برده می‌شد و علاوه بر سرود، ‌ تک‌خوانی هم جایی در مسابقه می‌داشت. به‌ویژه آنکه محتوای اجراها مذهبی، ملی و مقامی هستند و با سد سخت‌گیری سیما مواجه نمی‌شود. با این شیوه دایره مخاطبان برنامه گسترش می‌یافت و جذابیت برنامه بالاتر می‌رفت.

ایراد دیگر به عدم نمایش سازها برمی‌گردد که خب مسئله‌ای است فراتر از ساز و کار تلویزیون. فعلا فقط شاهد نمایش دف و نیز آلات موسیقی بندری بوده‌ایم و به‌نظر می‌رسد از دست سازمان اوج که پیشگامِ از بین بردن تابوهای بی‌مورد در عرصه هنر است، این بار کاری برنیامده!

مورد پنجم| عملکرد داوران چگونه است؟
در «همآهنگ» امیریل ارجمند (بازیگر، آهنگساز و خواننده)، فلورا سام (بازیگر، نویسنده و کارگردان)، عباس غزالی (بازیگر) و اشکان کمانگری (خواننده) به عنوان اعضای هیأت انتخاب حضور دارند. تا حالا نظرات آنها اصولی بوده و همچنین اشاره‌ها به مواردی چون شیوه حرکات نمایشی، ترکیب لباس‌ها و‌… برای شرکت‌کننده‌ها کارآیی داشته است.

چه بسا حضور چهره‌های آشنا تمهیدی برای جذب مخاطب هم بوده ‌که پیش‌تر دیگر برنامه‌های استعدادیابی از این تمهید بهره بردند و جواب گرفتند. با این همه باید ترکیب تخصصی‌تر چیده می‌شد؛ چرا‌که فقط کارکشته‌ها و کسانی که از نزدیک دستی بر آتش موسیقی دارند، می‌توانند نکاتی را بیان کنند که سطح کیفی برنامه و غنای آن بالا رود … . موسیقی ظرفیت بالایی برای ساخت برنامه‌ها و مسابقات متنوع را داراست. ای‌کاش تلویزیون از آن بهره‌ای کامل ببرد و به همه گونه‌های این هنر بپردازد. عجالتا «همآهنگ» به‌رغم ایرادها، اتفاقی خوب در این زمینه محسوب می‌شود.

برای پیگیری اخبارکاربران ویژه - فرهنگیاینجا کلیک کنید.