روزنامه هفت صبح| روز گذشته درباره ویژهبرنامه سحر شبکه یک نوشتیم و امروز سراغ «ماه من» می رویم که سحرگاهان از شبکه سه پخش میشود.
منظر اول| محتوا
مثل پنج سال گذشته، «ماه من» با اجرای نجمالدین شریعتی روی آنتن میرود. او در این برنامه زنده بیش از آنکه تکگویی کند (برخلاف حسن سلطانی مجری ماه خدا یا ساعد باقری مجری سحوری) وارد گفتوگو با مهمانها و کارشناسان مختلف میشود. تکگوییهای کوتاه شریعتی مبتنی بر جملههای ساده و خودمانی است که گاهی شعر و جملات ادبی را نیز چاشنی کلام میکند.
او مجری محبوب و موفق ویژهبرنامههای مذهبی است و طرفداران خاص خود را دارد. محتوای ویژهبرنامه «ماه من» امسال نیز بر روایتهایی از شهدای دوران دفاع مقدس و نیز مدافعان حرم اختصاص دارد. به همین خاطر سهم کارشناسان و مهمانان مرتبط با این موضوع در برنامه زیاد است. جواد تاجیک مثل دورههای پیش، کارشناس ثابت برنامه است و از خاطرات و ویژگیهای شهدا میگوید.
منظر دوم| ساختار
در چند فصل اخیر، «ماه من» سراغ ایدههایی نو در طراحی دکور رفته است که آب، عنصر اصلی آن محسوب میشود. این بار هم از آب استفاده شده است و در خدمت بازنمایی خاکریز جبههها قرار گرفته. این اتفاق به دلیل حرکت برنامه به سمت پرداختن به شهدا است. ویدئووال بار دیگر در دکور دیده میشود که به تناوب مورد استفاده قرار میگیرد.
دکور «ماه من» زیباست اما مثل دورههای قبل مخاطب را شگفتزده نمیکند چون ایده آن دچار یکنواختی شده. برنامه ریتم خوبی دارد و مصاحبه مجری با کارشناسان از جمله حجتالاسلام پناهیان مطول نیست. مثل دیگر برنامههای سحر، «ماه من» مناجات پخش میکند و سراغ پخش نماهنگهای مذهبی نیز میرود. ساختار آیتمها اما نوآورانه و جذاب نیست. در مجموع «ماه من» نسبت به فصلهای گذشته نه پیشرفت داشته و نه پسرفت؛ مناسب مخاطب وفادار تلویزیون است و میتواند در سحرگاهان بخشی از نیاز او را تامین کند.
