روزنامه هفت صبح| شبکه یک بهتازگی پخش برنامهای جدید به نام «کاریکارتون» را آغاز کرده است. این برنامه حدود 15 دقیقه زمان دارد و شنبه تا چهارشنبه روی آنتن میرود.
منظر اول| محتوا
«کاریکارتون» را میتوان برنامهای سرگرمکننده و آموزشی دانست. این برنامه سعی میکند اطلاعات مخاطب درباره کاریکاتور، کارتون، کمیک استریپ و… را بالا ببرد. از این منظر «کاریکارتون» مناسب مخاطب کماطلاع است و اصلا هدفگذاریاش مخاطب متخصص این حوزه نیست. هر بار یک سوژه محور برنامه میشود و بازی بازیگران و نیز توضیحات مجری در این راستا قرار میگیرد.
سوژههایی مثل فرزندآوری، جمعیت و خانواده، بردهداری، پیدایش آمریکا و آب و بحران بیآبی و … . برگ برنده برنامه، نمایش آثار مرتبط با سوژه است که توضیحات و رمزگشاییهای مجری باعث میشود مخاطب بتواند از منظر درست کاریکاتور و … را تحلیل کند و پی به مفاهیم آنها ببرد. کاش سازندگان نام هنرمند را هم کنار آثار قید میکردند و مجری به تناوب درباره آنها توضیحاتی بیان میکرد.
منظر دوم| ساختار
علیرام نورایی و علی عاملهاشمی بازیگران اصلی «کاریکارتون» هستند و در برخی قسمتها بازیگرانی به عنوان مهمان حضور دارند. نورایی کارش را در قامت مجری برنامه شروع کرد و در عین حال وارد جلد یک هنرمند کارتونیست رفت. یکی از شخصیتهای خلق شده توسط او جان گرفت که هاشمی نقش او را بازی میکند و نورایی را «مجید» صدا میزند.
این تمهیدی است که سازندگان برای بالا رفتن وجه سرگرمی و کمدی «کاریکارتون» اتخاذ کردهاند. خیلی باید سهلگیر بود که به شوخیها خندید و با داستانها سرگرم شد! ایراد از متن است نه بازی بازیگران. اهمیت «کاریکارتون» نه به چنین تمهیداتی است بلکه به ذات هدفگذاریاش برای آشنایی مخاطب با یک هنر تاثیرگذار برمیگردد. دکور برنامه هم خاص است و در راستای سوژه طراحی شده؛ بهویژه آن دکوری که شش ضلعی است و بازتاب ذهن بازیگر نقش مجید.
