روزنامه هفت صبح | جمعه شب در تالار وحدت، نزهت امیری که از سوی خبرگزاریها تنها زن رهبر ارکستر خوانده شده، ارکستر «سرزمین مادری» را رهبری کرد. تالار وحدت که زمانی یکی از بهترین سالنهای موسیقی و اپرای جهان بود، دو سال بود که به خاطر شیوع کرونا شاهد کنسرتی نبود و بالاخره اخیرا این تالار سه اجرا به خود دید و «ارکستر سرزمین مادری» سومین آن بود. آن شب، نزهت امیری بعد از سالها دوری از تماشاگران و سالن اجرا، با لباسی سرتاسر سیاه به صحنه آمد و نوازندگان را رهبری کرد.
کارنامه نزهت
نزهت امیری زنی ۶۱ساله و متولد اهواز است که قریب به ۴۸سال از زندگیاش با موسیقی سپری شده. قبل از اینکه در ۱۳سالگی به تهران بیاید ملودیکا میزد و میتوانست تنها با شنیدن قطعات موسیقی آنها را بنوازد. بعد از نقل مکان به تهران پیانو را شروع کرد و در موسیقی جدی و جدیتر شد. پیش پرویز منصوری تئوری موسیقی، هارمونی و… و با پشنگ کامکار سلفژ را آموخت. بعد از انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاهها، نزهت که نتوانسته بود ادامه تحصیل دهد یادگیری سهتار را با فرخ مظهری شروع کرد و با حسین علیزاده ادامه داد.
بعد از اتمام کارشناسی موسیقی، کارشناسی ارشد را هم در رشته آهنگسازی به اتمام رساند. میتوان گفت که او تنها زن رهبر ارکستر ساکن ایران است اما به گفته خودش حتما زنان دیگری وجود دارند که شناخته شده نیستند و امکان انجام این کار را ندارند. او همچنین گفت که گلنوش خالقی، دختر روحالله خالقی، هم یک رهبر ارکستر ایرانی و رهبر گروه کر بوده اما در ایران به فعالیت خود ادامه نداد. نازنین آقاخانی هم قرار بود به عنوان رهبر ارکستر سمفونیک تهران به روی صحنه برود اما بنا به دلایلی آن اجرا اتفاق نیفتاد.
گلایهها از نهادهای فرهنگی دولتی
نزهت امیری به گفته خودش همیشه برخلاف جریان آب شنا میکرده و جامعه و نهادهای رسمی برای پیشرفتش تلاشی نکردهاند و همیشه در را به روی او بستهاند. اما با وجود همه موانع هرگز از تلاش دست نکشید و راه خودش را رفت. در سال ۹۶ ارکستر «نغمه باران» به رهبری او در سی و سومین جشنواره موسیقی فجر به روی صحنه رفت. اجرایی دو ساعته که شش ماه برای آن تمرین کرده بودند و هیچ کدام از اعضای ارکستر، از جمله خود نزهت امیری مبلغی برای آن دریافت نکردند.
فقط پرس تی وی!
اجرای نغمه باران با استقبال بیسابقهای مواجه شده بود و تماشاگران زیادی برای دیدن آن رفته بودند. این برنامه توسط پرستیوی که برای مخاطبان انگلیسی زبان است پوشش داده شد اما شبکههای داخلی برای پخش آن محدودیت داشتند. یکی دیگر از اتفاقهای ضد و نقیض در این زمینه را امیری در گفتگویش با روزنامه گاردین با اشاره به تصویری که آن زمان در فضای مجازی مورد توجه قرار گرفته بود توضیح داد. نوازنده زن در شهرستان که از اجرا بازمانده و با حسرت به همکاران مردش روی صحنه نگاه میکند. به نظر او قوانین در اینباره شفاف نیستند و وقتی زنان در تهران میتوانند روی صحنه ساز بزنند چرا در شهرستانها گاهی زنان محدود میشوند و حق اجرا ندارند؟
