* گزارشی درباره اولین تیم کشتی سندرم داون جهان که به همت دکتر آزاده عباس زاده راهاندازی شده
*روزنامه هفت صبح، هانیه درویش| کشتی که میگیرند کافی است به چهرههایشان نگاه نکنید. آنگاه یک کشتی حرفهای با فنهایی درست و حساب شده را میبینید و از زور بازویشان به وجد میآیید. آنهایی که کمی قد و دستهایشان کوتاهتر و چهرهشان متفاوتتر است و به لحاظ ژنتیکی یک کروموزوم از ما بیشتر دارند و شاید همین خصوصیات باعث شده آنها آدمهایی ساده،خوش قلب و مهربان باشند که در این روزگار بتوان با خیال راحت بهشان اعتماد کرد و نام رفیق بیکلک را بر آنها گذاشت. این بچهها توانستند اولین تیم کشتی سندرم داون جهان را برپا کنند و همانند یک پهلوان بدرخشند.
آزاده عباسزاده، بنیانگذار موسسه فرشتگان دیوار ۴۷ است. اما اینکه چه شد که او یک چنین موسسهای که سالهاست در جهت ورزش و سلامت بچههای سندرم داون فعالیت میکند را راهاندازی کرد بر میگردد به حدود ۱۰ سال پیش؛ زمانی که بسیار ناراحت و دلشکسته بود و اتفاقی با یکی از افراد مبتلا به این بیماری برخورد کرده و با این توجیه که او چیزی متوجه نمیشود سیر تا پیاز زندگیاش را برای او تعریف میکند تا سبک شود و درددلی هم کرده باشد. اما جواب جالبی از این دختر مبتلا به سندرم داون میشنود که مسیر زندگی او را تغییر میدهد. آن دختر بعد از شنیدن همه حرفها و ناراحتیهای او میگوید:«واقعا برای مسئله به این کوچکی ناراحتی؟ این که اصلا مهم نیست!» با شنیدن این حرف و دیدن این میزان از فهم و درک آن دختر، درحالی که معمولا افراد دیگر گمان میکنند آنها چیزی نمیفهمند، او تصمیم میگیرد موسسهای برای این کودکان و به نام موسسه فرشتگان دیوار ۴۷ تاسیس کند.
*** ورزش و سلامت این بچهها نادیده گرفته میشود
در حال حاضر در ایران به ازای هر یک هزار تولد،۱۰تولد دچار اختلالات کروموزومی هستند که پیش بینی کارشناسان ژنتیک این است که در صورت بارداری مادران بالای سن ۳۵ سال در کشور، سالانه ۲۵۰۰ نفر با اختلالات کروموزومی به دنیا میآیند. نکته مهم و حائز اهمیت در مورد این بچهها این است که آنها اغلب مبتلا به دیابت هستند و اضافه وزن دارند. همچنین این نوزادان از بدو تولد عضلاتشان شل است و اگر این عضلات بازپروری پیدا نکنند این شل بودن ادامه پیدا میکند. این بچهها اغلب خجالتی هستند چون در جامعه با نگاههای منفی روبهرو میشوند و بیشتر خانهنشین و منزوی میشوند و حتی با وجود اینکه اکثرا قابلیت یادگیری دارند حتی مدرسهای برای سوادآموزی آنها وجود ندارد. آزاده عباسزاده با ذکر این موارد و با تمرکز روی ورزش و سلامت دختران و پسران سندرم داون هفت سال پیش این مجموعه را تاسیس کرد و سالهاست زندگیاش با این بچههای تپل و دوست داشتنی گره خورده است.
*** بچههایی که در کار خود ستارهاند
حالا چند سالی میشود تیمهای اسکواش و فوتبال دختران و پسران سندرم داون در این مجموعه راهاندازی شده و حالا خبر از تیم کشتیگیران این مجموعه شنیده میشود. دکتر آزاده عباسزاده میگوید:« چند سال پیش بود که فکر کردم کشتی ورزش بومی ماست و ورزشی است که دست و پا خیلی در آن درگیر است. همچنین به لحاظ آییننامههایی که دارد هم به لحاظ اخلاقی و سنتی و بازپروری عضلانی تاثیر زیادی روی بچهها دارد و از این جهت که اکثر کشتیگیران ما منش پهلوانی هم دارند، این ویژگی و آداب و اخلاق با روحیات این بچهها بسیار سازگار است، تصمیم گرفتم رشته کشتی را راهاندازی کنم.» لازم به ذکر است که بدانیم در دنیا کشتی گیر سندرم داون به صورت انفرادی وجود دارد اما به صورت تیمی وجود ندارد و این تیم ایرانی اولین تیم کشتی سندرم داون در جهان است. اعضای تیم کشتی کمتر از ۲۰ نفر است که همگی بسیار حرفهای هستند و زیر نظر سرمربی تیم آقای بیگی دو ، سه سال است که در حال فعالیتند. بچههایی بسیار پر انرژی و با مزه که هرکدام ویژگی خاص خودشان را دارند و در وزن خودشان عالی هستند. یکی در کنار کشتیگیری فرشبافی میکند، یکی دیگر پسر کاری و بانمک گروه است و
دیگری بسیار منظم است و به همین دلیل به ناظم گروه معروف است. بچههایی که همگی باسواد هستند و هر یک به نوعی در تیم ستارهاند.
*** همه به این کمپین بپیوندید
مدت زمان بسیاری بود که عموم مردم این فرشتگان ۴۷ کوروموزومی را عقب مانده، معلول یا منگول مینامیدند اما امروزه با شناخت این بیماری و توانایی این افراد این القاب و عناوین تا حدودی کمرنگ شده و فعالیتهایی در جهت منسوخ شدن آن انجام شده است. کمپین اخیر در این زمینه توسط همین مجموعه ایجاد شده است.کمپینی که در آن افراد مختلف با ذکر نام و نام خانوادگی و شغل خود عکس یا فیلمی از خود به اشتراک میگذارند و اعلام میکنند که از امروز از سه کلمه منگول، معلول و عقبمانده استفاده نخواهم کرد. آزاده عباس زاده ضمن درخواست از همه افراد برای پیوستن به این کمپین باردیگر از بیتدبیری مسئولان در قبال این جمعیت توانیاب جامعه اظهار ناامیدی کرد و گفت:« نمیدانم کی قرار است مسئولان مشکلات حوزه سندرم داون را جدی بگیرند و از خواب غفلت بیدار شوند.»
