روزنامه هفت صبح، محمد طالبیان| اگر مجموعه عملکرد تیمهای اروپایی در 20 سال گذشته را مورد بررسی قرار دهیم، متوجه میشویم که بایرنمونیخ باثباتترین نتایج را بهخصوص در اروپا کسب کرده. شاید تیمهای دیگری همچون رئالمادرید باشند که از دید تعداد قهرمانی، نتیجه بهتری را کسب کرده باشند اما بایرن حتی در روزهای تاریکش هم حریفی قابلتوجه است. تیمی که تا مقابل آنها قرار نگیرید، متوجه قدرتشان نمیشوید.
آنها تمام طول فصل بوندسلیگا را به شکل یک تعطیلات ابدی دنبال میکنند و از این جهت معمولا در مقابل حریفهای اروپایی خود با ذهنیتی کاملا متفاوت ظاهر میشوند. اگر آرسنال را کنار بگذاریم که این فصل بعد از قرنی به لیگ قهرمانان بازگشته، بارسلونا بدون شک دیگر تیمی است که همواره از رویکرد متفاوت مونیخیها در اروپا شگفتزده شده و طعم تلخ آن را چشیده. این دو تیم از 1996 تاکنون، 15 بار مقابل یکدیگر قرار گرفتهاند و 11 مسابقه به نفع بایرن به پایان رسیده.
در طرف مقابل اهالی کاتالان تنها دو بار موفق به شکست مونیخیها شدهاند و هر دو بار راه خود به قهرمانی اروپا را پیدا کردهاند. جالب است که بخش عمدهای از شکستهای بلوگرانا در زمانی رخ داده که بهعنوان دوران اوج این تیم شناخته میشود. نکتهای که جذابیت رقابت بیپایان این دو تیم را دوچندان میکند، نتایج بهدست آمده است.
آلمان و ایتالیا هم همواره در رده ملی با یکدیگر رقابت سختی داشتند و هرچند دیگر خبری از شکستهای بیپایان ژرمن در مقابل آتزوری نیست و این نقش را کره جنوبی برعهده گرفته اما همواره شاهد مسابقاتی بهشدت نزدیک و درگیرکننده بودیم. این روند البته درباره بارسا صدق نمیکند. آنها با یکی از قدرتمندترین تیمهای تاریخ خود در سال 2013 و در مرحله نیمهنهایی لیگ قهرمانان مقابل مونیخ قرار گرفتند. بایرن کار را در خانه با نتیجه چهار بر صفر یکسره کرد اما شاید هیچکس انتظار بازی برگشت در مقابل 95 هزار تماشاگر کاتالان را نداشت.
چهار بر صفر از آن دست نتایجی بود که تابلوی نیوکمپ به نمایش آن برای تیم مقابل عادت نداشت. از اینجا بود که لقب 7up تبدیل به بخشی از تاریخ بلوگرانا شد. مونیخیها بعد از تحقیر بارسلونا به فینال رفتند و آنجا سهگانه خود را تثبیت کردند. هفت سال بعد اما دنیا در شرایطی کاملا متفاوت بهسر میبرد.
کرونا همهچیز را تحت تاثیر خود قرار داده بود و فوتبال هم از این قاعده مستثنا نبود. رقابتهای اروپایی بعد از چند ماه تعطیلی از سر گرفته شدند و قرار شد تا مونیخ در مقابل بارسا در تک دیداری بدون تماشاگر حاضر شوند. بارساییها سال گذشتهاش در مقابل لیورپول کامبک بدی را تجربه کرده بودند و سال گذشته آن همین روند را در مقابل رم رقم زده بودند.
همه میدانستند که با تمام این تفاسیر یکی از بدترین بارساهای چند سال اخیر باز هم لیونل مسی را در اختیار دارد و میتواند در هر لحظهای خطرناک باشد. رقابت مونیخ و بارسا اما از این مسابقه وارد مرحلهای تازه شد. ژرمنها در تاریخ خود بارها ثابت کردهاند که در کسب نتایج عجیب و غریب بیهمتا هستند.
آنها در خاک برزیل، تیم ملی این کشور را به ترسناکترین شکل ممکن نابود کردند و حالا نوبت نماینده اسپانیا رسیده بود تا یکی از بزرگترین شکستهای تاریخ لیگ قهرمانان را رقم بزند. شانس اما با آنها یار بود که تنها یک بازی را در مقابل مونیخ تجربه کردند. شاید بدبینترین طرفدار بارسا هم فکرش را نمیکرد زمانی که میخواهد از تونلهای نیوکمپ خارج شود با نتیجه 8 بر 2 روبهرو شود.
حتی خوشبینترین طرفدارهای بایرن هم فکرش را نمیکردند که چنین نتیجهای رقم خورده. کسب چنین نتایجی حتی در بازیهای ویدئویی هم تاحدودی غیرممکن به نظر میرسد اما آن تیم بارسلونا کاری کرد که برای همیشه در تاریخ ماندگار شود. حالا سه سال از آن ماجرا گذشته اما ذهنیت همیشه بازنده در مقابل بایرن تبدیل به بخشی از وجودیت بارسلونا شده.
آنها در ادامه چهار بار دیگر مقابل مونیخ قرار گرفتهاند، چهار بار دیگر شکست خوردهاند، هیچ گلی را به ثمر نرسانده و مجموعا 11 گل دریافت کردهاند. زخمی ابدی که بعید است به این زودیها جای آن خوب شود و برای سالها بهعنوان یکی از تاریکترین نقاط تاریخ بلوگرانا محسوب میشود.
