روزنامه هفت صبح، مهلا جوادپور| روز گذشته حمید سوریان، کشتیگیر محبوب ایرانیها از نايب رئیسی فدراسیون کشتی استعفا داد و در توضیح هم گفت استعفا مربوط به اختلافات مدیریتی با علیرضا دبیر نبوده و برای مسائل شخصی و خستگی بوده است. از آن طرف هم وزیر ورزش و جوانان که در حاشیه افتتاح آکادمی جودو با خبرنگاران توضیحاتی درباره دیدار با الناز رکابی میداد، اشارههایی هم به ادعای هادی ساعی کرد که جزئیات آن موضوع بحث ما نیست. پس ربط این دو خبر چیست؟ تقریبا هیچ؛ اما نکته اصلی این است که سوریان و ساعی هر دو اهل شهرری هستند. علیرضا دبیر و جواد نکونام هم همینطور. این چهار هم محل حواشی خاص خود را داشتهاند و اختلافهایی هم بین خودشان پیش آمده که دانستن آنها خالی از لطف نیست.
ژنرال هفت ستاره
خانوادهای که حمید سوریان در آن به دنیا آمد به عبارتی یک خانواده تماما مردانه بود؛ از این جهت که او جوانترین عضو خانوادهای هشت نفره است که 5 برادر دارد. سال 64 در شهرری بهدنیا آمد و تا آخر دبیرستان هم همانجا ماند. دو برادرش محسن و مرتضی کشتی گیر بودند. حمید هم تحت تاثیر آنها به کشتی علاقهمند شد. مهمترین افتخار ورزشی سوریان مربوط به المپیک لندن 2012 است. زمانی که کشتی فرنگی ایران بعد از 40 سال رنگ مدال طلا را به چشم دید.
سوریان بعد از قهرمانی با پرچم ایران دور افتخار زد و مدالش را به مناسبت تولد مادرش به او تقدیم کرد. این فرنگی کار از بهترین کشتیگیران تاریخ رشته خودش است و از نظر کیفیت مدال هم بهترین کشتی گیر ایرانی تمام دورههاست. هفت مدال طلای قهرمانی المپیک و جهان دارد و از این رو به او ژنرال هفت ستاره میگویند.
موضع سیاسی سوریان متمایل به طیف راست است. برای مثال بعد از قهرمانی جهان تاشکند 2014 مدال طلای خود را به محمود احمدینژاد تقدیم کرد اما در مصاحبهای با علی ضیا گفته بود در این باره تصمیم گیرنده نبوده اما از آن اتفاق ناراحت نیست. یکی از درگیریهایی که سوریان با هادی ساعی، هم محلي خود داشت مرداد سال 99 بود. در انتخابات ریاست کمیسیون ورزشکاران کمیته ملی المپیک هادی ساعی نامزد شده بود.
ساعی معتقد بود سوریان با هماهنگی مسئولان کمیته ملی المپیک به دنبال مهرهچینی در انتخابات کمیسیون ورزشکاران است. سال 95 سوریان توانست در مسابقات انتخابی المپیک قهرمان شود. پس از کسب سهمیه توسط سوریان ورزشکاران و هنرمندان زیادی به او تبریک گفتند اما هادی ساعی معتقد بود صعود به المپیک جشن و پایکوبی ندارد و باید از حالا برای مدال طلای المپیک آماده جشن بود.
تکواندو، سوارکاری، بازیگری و سیاست!
هادی ساعی بنه کهل در سال 55 به دنیا آمد؛ در خانوادهای کم جمعیت با یک خواهر. مهروز ساعی خواهر هادی مثل برادرش تکواندو کار سابق تیم ملی است. اهل شهرری است اما اصلیت او به آذربایجان شرقی بر میگردد. از شش سالگی تکواندو را آغاز کرد و در سال 64 قهرمان کشور شد. از رده سنی نوجوانان به جوانان و بعد بزرگسالان رسید و در طول تمام این سالها در تیم ملی تکواندو بود. بعد از چندین نمونه مدالهای رنگارنگ هادی ساعی در سن 32 سالگی از تکواندو خداحافظی کرد اما چهره او تا به امروز کمرنگ نشده و او را در جاهایی غیر از زمین تکواندو میبینیم.
او ترجیح داد وارد مربیگری تکواندو نشود و عملا گفت علاقهای به این کار ندارد و به جایش وارد سیاست شد. ساعی در سال ۱۳۸۵ در سومین دوره انتخابات شورای اسلامی شهر تهران به صورت مستقل شرکت و با حمایت ائتلاف اصلاحطلبان پیروز شد. در دوره چهارم شورا هم به طور مستقل وارد شورای شهر تهران شد. البته او که معتقد بود شورا سیاسی نیست و اگر میخواست کار سیاسی بکند نماینده مجلس میشد، هم طرفدار خاتمی بود و هم از رئیسی حمایت کرده.
در سال 87 گفته بود سید محمد خاتمی را دوست دارد و پای او ایستاده. سال 1400 هم در دوره انتخابات ریاست جمهوری از کاندیداتوری رئیسی حمایت کرده.سیاست تنها عرصهای نیست که ساعی در آن قدم گذاشت. به گفته خودش سوارکاری را از بقیه حرفهها بیشتر دوست دارد. دو اسب هم دارد؛ یکی خودش و یکی پسرش. تنیس هم گاهی بازی میکند. ساعی سال 93 در مجموعه تلویزیوني آمین به کارگردانی منوچهر هادی بازی کرد.
این کشتیگیر اصولگرا
علیرضا دبیر در یک خانواده شش نفره در سال 56 بهدنیا آمد. او تک پسر خانواده است و سه خواهر دارد. با اینکه پدرش بر فوتبالیست شدن او پافشاری میکرد اما دبیر در سن 11 سالگی به کشتی علاقهمند شد و با بچه محلهایش دسته جمعی در باشگاه ثبت نام کرد. آخر در فینال بازیهای آسیایی ۲۰۰۲ با مصدومیت شدید از ناحیه کتف مواجه شد که باعث کناره گیری او از کشتی شد. دبیر هم مانند ساعی وارد دنیای سیاست شد و در حال حاضر هم رئیس فدراسیون کشتی ایران است.
پیش از این از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۶ عضو دورههای سوم و چهارم شورای شهر تهران بوده. بعد از المپیک سیدنی دبیر به چهره محبوب رئیس جمهور وقت یعنی خاتمی تبدیل شد. ارتباط نزدیک علیرضا دبیر و خاتمی به حدی بود که گفته میشد دبیر هم همسرش را به واسطه رئیس دولت اصلاحات پیدا کرد و هم در مراسم عروسیاش حضور داشته است. مدتی بعد از ازدواجش (سال 85) وارد شورای شهر شد و آرام آرام در منش سیاسیاش تغییراتی ایجاد و به سمت اصولگرایان گرایش پیدا کرد.
در دوسال آخر شورای شهر چهارم ناگهان دبیر تبديل به یکی از منتقدان قاليباف شد. او حتی در آخرین جلسات شورای شهر تهران که قالیباف برای ارائه گزارش حضور پیدا کرده بود، جلسه را به نشانه اعتراض ترک کرد. او به ماجرای مرگ مهسا امینی هم واکنش نشان داد و گفت اگر کسی تخلف کرده باشد خود نظام باید با او برخورد کند.
در اسفند سال گذشته مجمع کمیته ملی المپیک درحالیکه علیرضا دبیر به شدت به عضویت روسای پیشین فدراسیونها در هیات اجرایی اعتراض داشت، درحالیکه مثل همیشه به میزان بودجه این رشته مدالآور معترض بود، تاکید کرد که اگر بودجه کشتی اضافه نشود، تیمهای سوم آزاد و فرنگی ایران راهی بازیهای آسیایی خواهند شد.
در این شرایط، اما هادی ساعی در سوالی که از او در مورد تصمیم علیرضا دبیر برای اعزام تیم سوم به هانگژو پرسیده شده بود، رودرروی قهرمان پیشین المپیک قرار گرفت و گفت: با وجود مشکلات مالی قصد داریم بهترین نفراتمان را به بازیهای آسیایی بفرستیم چرا که اعتبار تکواندو و آبروی کشور برایمان مهم است.
بلبل زبان فوتبالی
به دنبال این اسامی باید به اسم جواد نکونام هم اشاره کرد. مورد یک ورزشکار اهل شهر ری که حالا نه فقط از این شهر کوچک، بلکه از خود ایران هم کیلومترها فاصله دارد. جواد نکونام از آن فوتبالیستهایی بوده که شانس دیده شدن از سوی لیگهای اروپایی را داشته. نه از آن بازیکنهای معمولی؛ حتی هنوز هم باشگاههایی که در آن بازی کرده، مثل باشگاه اوساسونا ویدئوي گل این بازیکن را در فصل 2006 در اینستاگرامشان میگذارند تا طرفداران این تیم جواد را فراموش نکنند.
واسطه همین زندگی در اروپا هم توانسته به زبانهای مختلفی مثل انگلیسی و اسپانیولی مسلط باشد. این بازیکن 43 ساله ایرانی در ناآرامیهای اخیر هم از علی دایی حمایت کرد. این احتمالا اولین اختلاف مهم او با هم محلهایهایش است. نکونام تحصیلات آکادمیک ندارد و این تفاوت دیگر او با هم محلهایهایش است. البته شهر ری آخرین محله او در تهران نبوده و بعد از آن مدتی در فردیس کرج زندگی کرده. امروز هم در سعادت آباد زندگی میکند.
