روزنامه هفت صبح | « خرداد ماه ۱۳۵۹ بود؛ آقای مجید حداد عادل- مدیر وقت رادیو- با من تماس گرفتند و گفتند فردا صبح ….»
پرتال امام خمینی(س): «سال ۱۳۵۹ بود و اولین سالگرد شهادت استاد مرتضی مطهری که از سوی دفتر حضرت امام خمینی(ره) و توسط آقای سید احمد خمینی، ساخت سرودی در رثای استاد مطهری سفارش داده شد و مسئولیت این کار به احمدعلی راغب واگذارشد.
سرودی که در کارنامه هنری احمدعلی راغب آهنگساز، نوازنده و نویسنده ایرانی به ثبت رسید و با استقبال گسترده مردم مواجه شد. راغب این سرود را روی شعری از مرحوم حمید سبزواری ساخت و محمد گلریز آن را خواند و این اتفاق به نوعی راهگشای فعالیتهای موسیقی پس از انقلاب اسلامی بود.
احمدعلی راغب در گفتوگویی در اینباره میگوید: خرداد ماه ۱۳۵۹ بود؛ آقای مجید حداد عادل- مدیر وقت رادیو- با من تماس گرفتند و گفتند فردا صبح به همراه آقای محمد گلریز و مرحوم حمید سبزواری به رادیو برویم و به اتفاق به بیت رهبری و خدمت حضرت امام(ره) خواهیم رفت. این دیدار برایم خیلی تعجبآور بود چراکه گمان میکردم حضرت امام روی خوشی به موسیقی نشان نمیدهند. آن روز من و آقایان سبزواری و گلریز دعوت شده بودیم و آقای فریدون شهبازیان هم بسیار مشتاق بود در این دیدار حضور داشته باشد. به آقای حداد عادل گفتم ضبط ارکستر سرود «شهید مطهر» به عهده فریدون شهبازیان بوده و در آخر او هم توانست مجوز حضور بگیرد و با ما همراه شود. من حساسیت خاصی به کارهایم دارم و همین امرسبب شد سر ضبط این قطعه نمانم. آن روز شهبازیان به من گفت تو که به تجربه کاری من اطمینان داری ضبط کار را به من بسپار و انصافا کار خوبی شد.
او افزود: آن روز که به محضر حضرت امام دعوت شدیم در درجه اول به احترام نام شهید مطهری بود.امام خمینی بسیار مشتاق بودند سازندگان سرود بزرگداشت شهید مطهری را ببینند و با وجود کسالت و ناخوش احوال بودن استقبال بسیار خوبی از ما داشتند. زمانی که وارد شدیم آقای سید احمد خمینی رو به حضرت امام گفتند:«آقا اهل مطهری آمدند.» آقا سید احمد به ما گفتند در کنارحضرت امام بنشینیم و اشاره کردند آقای راغب شما در یک سمت ایشان کمی نزدیکتر بنشینید و در سمت دیگر آقای سبزواری نشستند.حضرت امام نام هر کدام از ما را جویا شدند و یک به یک خود را معرفی کردیم.
ایشان با تعجب گفتند ماشاءالله تعدادتان هم کم نیست! یعنی ساخت یک موسیقی این همه عوامل دارد؟! خدمت ایشان گفتم: بسیاری از همکاران ما در این نشست حضور ندارند، ما یک ارکستر۴۲ نفره هستیم. از میان ما حضرت امام(ره) با مرحوم سبزواری آشنایی قبلی داشتند و کمی درباره مضمون شعر این اثر با ایشان صحبت کردند و از شعر تمجید کردند.سید احمد آقا رو به حضرت امام گفتند آقای راغب (سازنده سرود شهید مطهر) ایشان هستند و بعد امام پیشانی من را بوسیدند و فرمودند مردم انزلی روشنفکر، اهل قلم و زحمتکش هستند.
در ادامه در مورد ساخت این اثر سوال کردند و خدمت ایشان گفتم درساخت این کار از موسیقیهای صفیالدین ارموی بهره بردهام (صفیالدین ارموی از موسیقیدانان بنام ایرانی قرن هفتم است)، او برای جوانان ناکام که درجنگ یا براثر بیماری بیگناه کشته میشدند یا فوت میکردند موسیقی خاصی ساخته بود. حضرت امام به سید احمد آقا گفتند: «پس این موسیقی ریشه در تاریخ دارد، شاید به همین خاطر من را به خودش جذب کرده است.» بعد پرسیدند: «ساز او[ارموی] چه بود؟ گفتم: عود! و ساز تخصصی من هم عود است».
با حضرت امام از آشنایی و همکاری خود با استاد انجوی شیرازی سخن گفتم و اینکه تحقیقاتی درخصوص موسیقیهای مذهبی و مراثی نقاط مختلف ایران انجام دادهام و همین امر سبب آگاهی و شناخت من با موسیقی صفیالدین ارموی بود و از تمهای بسیار زیبای ایشان لذت بردم. البته اغلب آهنگهای ساخته شده ایشان توسط گروه همخوانان خوانده میشد. درادامه این صحبتها متوجه شدم حضرت امام به سبب علاقهمندی به موسیقی مذهبی ایشان را میشناسند و بعد فرمودند آیا میتوانیم از این نوع موسیقیها استفاده کنیم، گفتم بله! به شرط آنکه شعر اجازه بدهد و از آقای سبزواری در مورد شعر سوال کردند و ایشان گفتند «بحر رمل» است.
راغب درخصوص آشنایی امام خمینی با شعر و موسیقی گفت: حضرت امام آشنایی و آگاهی بسیار خوبی از شعر داشتند اما در مورد موسیقی باید اطلاعاتی از کار به ایشان توضیح داده میشد البته موسیقی مذهبی و مناجاتها را تا حدی میشناختند و فرمودند زمانی که به نجف تبعید شدند تعدادی خواننده در آنجا بودند که کارهای مذهبی میخواندند و گوش میکردم. ایشان تاکید داشتند کسی که دراین زمینه قدم برداشته است و فعالیت میکند باید بسیار صحیح و اصولی کار کند و به خطا نرود.
ایشان فرمودند چقدر از موسیقی مذهبی اطلاع دارم و من گفتم به میزان دانش و آگاهیهایم موسیقی میسازم، گفتند بسیار خوب است و همین مسیر را ادامه بدهید.این آهنگساز انقلابی بیان کرد: حضرت امام تاکید داشتند باید موسیقی درکشورمان تولید شود که از غرب فاصله بگیرد از ما میخواستند موسیقی با ادبیات اصیل و عرفانی خودمان را ترویج کنیم. این البته همان موسیقی فاخر گلها بود که به نوعی مدنظر ایشان بود.
البته مخاطب ایشان آقای سبزواری بود و تاکید داشتند از این ادبیات استفاده کنید و فرمودند اگر شان واعتبار ادبیات موسیقی را ارتقا بدهید خود موسیقی هم ارتقا پیدا میکند. همانجا فکر کردم شاید امام موسیقی گلها را گوش میکردند اما جرأت نکردم بپرسم! البته بعدها از مرحوم احمد آقا پرسیدم و ایشان گفت امام طبعا صدای زنان را گوش نمیدادند. گویا ایشان در میان سازها هم به ساز نی بسیار علاقهمند بودند.
او در ادامه افزود: یادم هست آن زمان حضرت امام هروقت در جماران سخنرانی داشتند، ما با گروه کر که مربوط به دفتر حزب جمهوری اسلامی بود و رهبری آن گروه با من بود، پیش از سخنرانی امام اجرای برنامه داشتیم و سرودهای خاصی ساخته شده بود که متناسب با موضوع سخنرانی اجرا میکردیم. محل تمرین گروه ما پشت مسجد سپهسالار (شهید مطهری فعلی) بود. زمانی هم که با اتوبوس پیشاهنگان از محل تمرین به سمت جماران میرفتیم اعضای گروه طی مسیر این کارها را در ماشین میخواندند و تمرین میکردند. اغلب اشعار سروده آقای حمید سبزواری بود و بارها شاهد بودیم که هنگام اجرای برنامه این گروه، حضرت امام و دیگر حضار گریه میکردند. اجراهای بسیار خوبی بود.»
