روزنامه هفت صبح| اختتامیه اولین جشنواره عروسکی تلویزیونی چهارشنبه ششم اردیبهشت ماه در مرکز آفرینشهای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار شد.
منظر اول| آنچه گذشت: مشروح اتفاقات جشنواره عروسکی تلویزیونی را احتمالا در رسانههای مجازی خواندهاید. با این حال میتوان گفتههای برخی مهمانها را با تامل بیشتر مرور کرد. مثلا مریم کاظمی از بازیگران برنامه «عروسکخونه» گفته:« امیدواریم این جشنواره قدمی باشد که برگردیم به عصر طلایی نمایشهای عروسکی در تلویزیون که خیلی مورد استقبال مردم قرار میگرفتند.» این تذکر بجایی است که مخاطب اصلی آن مدیران هستند و باید این حوزه را جدیتر بگیرند.
هادی حجازیفر هم به مسئلهای زیربنایی اشاره کرده: « وقتهایی کارهایی میبینیم که بهرغم اینکه در تنهایی به آن کار میخندم اما وقتی پسرم هست ترجیح میدهم کانال یا کار را عوض کنم.» جمله دیگر این بازیگر هم مهم است: «نفوذ کار کودک از نفوذ پدر و مادر بیشتر است. آثاری که برای کودکان ساخته میشود نیاز به مطالعه و تحقیق دارد. جنس شوخیهایی که این کارها با بچهها دارند نباید از محیط مدرسه عقبتر و نه جلوتر باشد.»
منظر دوم| آنچه میآید: برگزاری چنین رویدادهایی اهمیت دارد اما مهمتر این است که نتیجه آن به کار گرفته شود. واقعیت این است که برنامههای عروسکی نیازمند توجه جدی هستند و باید راهکاری برای بازگشت به روزهای اوج اندیشیده شود. این نکتهای است که محمد بحرانی به آن اشاره کرده:« یک زمانی غولهای بزرگی در این عرصه فعالیت کردهاند و امیدوارم غولهای جدیدی خلق شوند. بچهها هیچ ربطی به منازعات ندارند آنها باید از این نمایشها بهرهمند شوند و کار کودک جدی گرفته شود.»
مسئله دیگری که نباید از آن غافل شد، آماری است که علی خواجه مسئول برگزاری اولین جشنواره عروسکی تلویزیونی ارائه کرده. به گفته او « مجموع آرایی که به ۲۰ نمایش داده شده بیش از ۱۹ میلیون بوده است.» استقبال چشمگیر بچهها نشاندهنده یک نیاز است که باید بیش از پش جدی گرفته شود. محبوبیت و ظرفیت جنابخان را هم از یاد نبریم که حضورش در این رویداد همراه با استقبال فراوان مردم و رسانهها بوده است.
