روزنامه هفت صبح، گروه تلویزیون| سفر هنرمندان به برزیل در جامجهانی 2014 برای حمایت از تیم ملی ایران، یکی از حاشیههای ناتمام این رویداد بود. سیدجواد هاشمی قصد داشت مستندی از این سفر بسازد که بالاخره چند قسمت آن در شبکه خانگی هم توزیع شد اما مورد استقبال قرار نگرفت. این بار برنامه «ورزش از نگاه دو» همان ایده را به شکلی دیگر با حضور علی مشهدی (مسعودی) اجرایی کرد که دستاوردی به همراه نداشت. او به قطر رفت تا از حاشیههای جامجهانی، گزارشهایی با طعم شوخی و خنده آماده کند.
مورد اول| موقعیت مرد طناز
برای قاطبه مخاطبان، شهرت علی مشهدی به برنامه «خندوانه» برمیگردد. استندآپهای او که برگرفته از خاطراتش در دوران کودکی و نوجوانی است، طرفداران زیادی پیدا کرد و محبوبیت مشهدی در مسابقه «خنداننده برتر» به اوج رسید. سابقه این کمدین به «ساعت خوش» برمیگردد که نگارش متنهای چند آیتم این برنامه را برعهده داشت.
او طی این سالها، علاوه بر نویسندگی، کارگردانی هم کرده که سریال «نوروز رنگی» یکی از موارد متاخر آن است. مشهدی این شبها سریال «آزادی مشروط» مسعود دهنمکی را در مقام بازیگر روی آنتن دارد. مثل هر بازیگری، برخی از شوخیهای مشهدی لذت میبرند و برخی منتقد جدی او هستند. سازندگان «ورزش از نگاه دو» در دسته دوم قرار میگیرند و به همین خاطر از علی مشهدی خواستند به قطر برود تا گزارشهایی طنز آماده کند.
مورد دوم| خنده کمرنگ
«ورزش از نگاه دو» در نخستین قسمت از طرح علی مشهدی رونمایی کرد. او مقابل مجری نشست و ابراز امیدواری کرد بتواند گزارشهایی جذاب از قطر آماده کند. در عین حال گفت دقیقا نمیداند قرار است چه کاری انجام دهد! تاکنون چندین گزارش توسط این کمدین آماده شده و روی آنتن شبکه دو رفته است.
نخستین گزارش او در فرودگاه قطر آغاز شد؛ جایی که مشهدی با شیوه تحویل گرفتن چمدان شوخی میکرد و برای تکمیل طنازیاش، با زبان فارسی از ماموران مترو، آدرس مترو ناصرخسرو، دروازه دولت و … را میگرفت. وقتی به اتوبوسها رسید باز هم شوخی کرد و پرسید کدام یک به سمت شهرک غرب میروند؟! یکی دیگر از گزارشها، شرح رفتن مشهدی به سمت کنفرانس خبری کیروش پیش از بازی با آمریکاست.
او با راننده هندی، شوخی کرد و برای معرفی خود اینطور گفت: « آی ام آمیتاب باچان؛ البته با کیفیت پایینتر!» مشهدی در کنفرانس هم تصمیم داشت از مواد اولیه موجود، بهره ببرد تا خنده بر لب مخاطب بنشیند. به همین خاطر سراغ ماجرای هندزفری مجانی رفت؛ از اینکه کیروش بهرغم حضور سالیان متمادی در ایران فارسی حرف نمیزند گفت و در نهایت ذوق خود را از گرفتن هندزفری مجانی نشان داد. متاسفانه با این شیوه نمیتوان به نتیجه رسید و مخاطب را به خنده واداشت. دلیل؟ مخاطب این دست شوخیها را بهوفور در استندآپها، سریالها و فیلمها دیده است. طبعا بداهه مشهدی آن هم در جایی که همه با جدیت مشغول کار هستند، جواب نمیدهد.
مورد سوم| محتوای ضعیف
علاوه بر شوخیهایی مثل صحبت کردن با زبان فارسی و انگلیسی که خب ایدهای تکراری برای گرفتن خنده است، اطلاعات گزارش علی مشهدی هم فاقد کیفیت است. مواردی مثل نمایش محل حضور خبرنگاران در ورزشگاه خلیفه اهمیت چندانی برای مخاطب ندارد. گزارش مشهدی از ورزشگاه محل برگزاری مسابقه ایران نیز فاقد نکاتی ویژه بود. مشهدی به شکل زنده هم با برنامه «ورزش از نگاه دو» صحبت کرد. یکی از آنها در آستانه بازی با آمریکا بود که مشهدی جز اینکه بگوید غالب تماشاگران ایرانی هستند، حرف دیگری نداشت. کیفیت تصویر و صدا هم به قدری بد بود که ارتباط خیلی زود به پایان رسید.
مورد چهارم| آمار پایین
سازندگان «ورزش از نگاه دو» در میان انبوه ویژهبرنامههای جامجهانی، دنبال ایدهای متفاوت بودهاند تا خودی نشان دهند. ایده البته نو نیست، چون شبکه ورزش هم قصد داشت با حضور عبدالله روا «قطرنامه» را آماده و در ویژهبرنامه «جام 22» پخش کند. روا به قطر نرفت و شبکه ورزش هم از این بخش عبور کرد.
القصه، تلاش علی مشهدی جواب نداد و نتوانست افزودهای به برنامه «ورزش از نگاه دو» داشته باشد. آمار گزارشهای مشهدی در تلوبیون گواه خوبی است که ثابت میکند رهاورد او از قطر مورد توجه قرار نگرفته. اولین گزارش او فقط 252 بازدید داشته و میزان مشاهده گزارشهای دیگر زیر 1000 بازدید است.
