روزنامه هفت صبح، گروه تلویزیون| آخرین برگ برنده تلویزیون شنبه شب رو شد. بعد از ویژهبرنامههای «جام 22» در شبکه ورزش و «جام 2020» در شبکه سه، نوبت به شبکه دو رسید تا از «ورزش از نگاه دو» به عنوان ویژهبرنامه پوشش جامجهانی فوتبال قطر رونمایی کند. پخش این برنامه ساعت 12 شب شروع میشود و قرار است تا پایان جامجهانی روی آنتن باشد.
مورد اول| مجری
«ورزش از نگاه دو» در طول پخش، مجریان مختلفی به خود دیده؛ از جمله جهانگیر کوثری، پیمان یوسفی، زندهیاد نیما نهاوندیان و پوریا تابان. حالا سکان برنامه به حسن اسماعیلپور سپرده شده که جزو مجریان شاخص رادیویی است. او با حرارت اجرا میکند و گاه عنان از کف میدهد!
نمونهاش جایی است که واکنش کیروش به سوال خبرنگار انگلیسی را مرور کرد و با هیجان از خبرنگاران داخلی خواست حواشی را مدیریت کنند و درنهایت جملهاش را اینگونه به پایان رساند: «آقای خبرنگار، آقای گزارشگر! شما در صف مقدم هستی، ببینم چه میکنی؟!» این میزان هیجان و البته شیوه خطاب دادن خبرنگاران، از یک مجری حرفهای عجیب است.
مورد دوم| بخشها
برنامه سه بخش مجزا دارد: تیتر، سوتیتر و پرونده ویژه. بخش اول در حالی شروع شد که حدود هفت دقیقه از آغاز برنامه گذشته بود. مجری تیترهای ورزشی را خواند و تحلیل خود را ارائه داد. این خبرها برای مخاطبی که اتفاقات جام را میداند و پیش از آن در خود تلویزیون دو برنامه شبکه ورزش و سه را دیده است، چه جذابیتی دارد؟ آن هم ساعت 12 شب! در بخش سوتیتر یک اتفاق برجسته میشود که در برنامه نخست اختصاص به واکنش کیروش به سوال خبرنگار انگلیسی داشت.
مصاف برنامه و مجری با این اتفاق، رویکرد سیاسی اخیر شبکه دو را نشان میدهد که غالب تولیداتش شبیه تحلیلهای بخش خبری 20:30 شده است. عدم ایجاد توازن، در درازمدت اثری نامطلوب برای شبکه دو به همراه خواهد داشت؛ کما اینکه «ورزش از نگاه دو» با روشی بهتر میتوانست شیطنت خبرنگار انگلیسی را واکاوی کند. پرونده ویژه اختصاص به بررسی موضوعات کلان دارد که در قسمت اول امیررضا واعظ آشتیانی پاسخگوی سوالات مجری درباره میزبانی قطر، وضعیت فوتبال ایران و … شد.
مجری چند بار تاکید کرد که «ورزش از نگاه دو» با نگاهی فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و ورزشی به فوتبال خواهد پرداخت. آیا در اوج هیجان جامجهانی چنین رویکردی مورد توجه مخاطب قرار میگیرد؟ مگر مشابه این حرفها قبلا در برنامههای دیگر به کرات بیان نشده؟ آیا با تحلیلهای یک کارشناس و بدون شکلگیری مناظره، گشایشی برای فوتبال کشورمان ایجاد خواهد شد؟ «ورزش از نگاه دو» با این دست فرمان، عجالتا راه به جایی نخواهد برد و تبدیل به برنامهای حراف و خستهکننده میشود.
مورد سوم| آیتمها
در سالهای اخیر، برنامههایی مثل نود، 2014، 2018 و خندوانه سبک تازهای از آیتمسازی پیشنهاد دادهاند. دیگر برنامهها اما همچنان از کلیشهها تبعیت میکنند. این ضعفی است که «ورزش از نگاه دو» هم از آن رنج میبرد. در برنامه اول، ابتدا آیتم بدرقه تیم ملی پخش شد و بعد از آن نوبت به ساخت دکور برنامه رسید! برای مخاطب فرایند آمادهسازی دکور یک برنامه جذاب است که همان ابتدا پخش میشود؟ دیگر آیتمهای «ورزش از نگاه دو» نیز از نظر ساختار و محتوا معمولی هستند؛ مثل 10 ستاره که جامجهانی را تجربه نکردند؛ تحلیل قطر و جامجهانی، مستند شادی برای تیم ملی و … حتی ایده استفاده از فیلمها در میان یک آیتم فوتبالی، بیات است و بارها در شبکه سه مورد استفاده قرار گرفته.
مورد چهارم| مهمانان
در برنامه نخست علی مشهدی به مدت 20 دقیقه در برنامه حضور داشت. او قرار است مجری مستندها و آیتمهای کشور قطر باشد که خب فعلا نمیتوان قضاوتی داشت. مجری سعی کرد گفتوگویی «با نشاط» با او داشته باشد که خب شوخیهای این کمدین جذابیت سابق را ندارد.
علی مشهدی در چالش پیشبینی قهرمان هم شرکت کرد که این ایده نیز پیشتر در تلویزیون با حضور چهرههای مطرح مورد استفاده قرار گرفته. امیررضا واعظ آشتیانی که این بار در قامت کارشناس مدیریت ورزش به برنامه آمد، دیگر مهمان برنامه بود. لابد تحلیلهای مدیریتی او در ساعت یک شب برای عدهای جذاب و کارآمد است! در قسمت اول اريش روته مولر، مدرس آلماني که در دورهای کوتاه مربی استقلال بود، به شکل تصویری در برنامه حاضر شد. «ورزش از نگاه دو» به چنین مصاحبههایی بیش از پیش نیاز دارد.
مورد پنجم| دکور
در شرایطی که مخاطبان دکور ویژهبرنامههای 2014 و 2018 را دیدهاند و حالا با دکور قابل قبول ویژهبرنامههای شبکه ورزش و سه مواجه هستند، آنچه در «ورزش از نگاه دو» رقم خورده، معمولی است. با این حال مخاطب با دکوری معمولی کنار میآید اگر محتوای خوب در یک برنامه ببیند؛ چیزی که در ویژهبرنامههای امسال شبکهها بهندرت یافت میشود.
