روزنامه هفت صبح، فاطمه رجبی| فیلمهای ایرانی و چهرههای سینمایی ایران امسال حضور پررنگی در جشنواره فیلم ونیز داشتند. از لیلا حاتمی گرفته که بین اعضای هیات داوران به ریاست جولین مور قرار داشت تا چهار فیلم ایرانی با عوامل زیادی در جشنواره حاضر شدند تا دلی از عزای تعطیلی فستیوالها در دوران کرونا در بیاورند. از این فیلمهای ایران، دو نماینده در بخش اصلی رقابت کردند یعنی «شب، داخلی، دیوار» ساخته وحید جلیلوند و «خرس نیست» ساخته جعفر پناهی.
از طرفی هومن سیدی با فیلم «جنگ جهانی سوم» در بخش افقها حضور داشته و کارگردان فیلم اولی، آرین وزیردفتری با «بی رویا» در بخش افقهای گسترشیافته شرکت داده شده است. جالب اینکه هومن سیدی که کارگردان جنگ جهانی سوم بوده یکی از دو تهیهکننده فیلم بیرویا هم بوده است و در واقع به نوعی با دو فیلم به ونیز رفته است. طبیعتا حضور پررنگ ایرانیها در ونیز یعنی حاشیه و خبرهای ریز و درشت بیشتر.
یکی از اصلیترین حاشیهها به مسائل سیاسی فیلم شب، داخلی، دیوار ساخته وحید جلیلوند مربوط بود. جلیلوند را بیشتر با فیلمهایی مثل چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت و بدون تاریخ بدون امضا میشناسیم. او این بار با فیلمی که محتوایی جنجالی داشته به ونیز رفته. این فیلم به التهابها و اعتراضهای سال ۹۸ میپردازد و قصه فرار زنی به داخل خانه مردی نابینا را روایت میکند.
فیلم جلیلوند با حضور در ونیز از داخل هم تحت فشار قرار گرفت چرا که گفته میشد او بدون دریافت پروانه نمایش در جشنواره شرکت کرده در حالی که قبلا وزارت ارشاد بارها برای فیلمهایی که بدون داشتن این پروانه راهی جشنوارهها شوند خط و نشان کشیده بود. موضوع فیلم باعث جلب توجه رسانههای فارسی زبان خارجی شد و آنها در نشست خبری فیلم بارها عوامل را سوال پیچ کردند اما وحید جلیلوند با سیاستمداری خاصی به سوالات جواب داد و از مهلکه جست.
او در جواب خبرنگار رادیو فردا در مورد اینکه بین فیلمش و بیانیه معروف به «تفنگت را زمین بگذار» ارتباطی وجود دارد یا نه گفت: «همانطور که از پیام سال گذشته من که درباره موضوعات آب خوزستان بود یک عده در ایران صرفا آنچه را که خواستند برداشت کردند به گمانم آنطور که شما هم خواستید از پیام من برداشت کردید. شما صرفا برداشت کردید که تفنگت را زمین بگذار.
اما این را برداشت نکردید که من در تمام طول آن پیام ماموران امنیتی و پلیس را برادرم خطاب کردم. من در این فیلم هم این کار را کردم. در این فیلم هم قهرمان من یک مامور امنیتی است که برادر من است. چنانچه نگاه ما از یک نگاه دو قطبی که یا له یک جریانیم یا علیه یک جریانیم به یک تعادلی برسد که چه کسی که آن طرف ایستاده و چه ما که اینطرف هستیم هر دو برادر هم هستیم گفتوگو سهلتر و آسانتر میشود.»
حضور نوید محمدزاده که بعد از ماجراهای جشنواره کن زمزمه ممنوعالکاریاش شنیده میشد به خودی خود یکی از اصلیترین عوامل حاشیه ساز برای فیلم شب، داخلی، دیوار بود. او در جواب خبرنگاری که درباره ممنوعالتصویری و ممنوعالکاریاش پرسید گفت که تا الان هیچ ابلاغیه و تصمیم رسمی در این مورد گرفته نشده و او با عشق در فیلم جلیلوند بازی کرده و حالا هم مشغول کار در یک سریال است.
همانطور که انتظار میرفت لباسهای نوید محمدزاده در فوتو کال و بقیه مراسمهای مربوط به جشنواره ونیز مورد توجه قرار گرفت. او و همسرش فرشته حسینی مدت زیادی است که در اغلب مراسمها لباسهای طراحی و دوخته شده از یک برند ایرانی به نام زردوز را میپوشند.
این بار هم هر دو با لباسهای زردوز در مراسمهای رسمی حضور داشتند که نه آنچنان که بعضیها توقع داشتند غیر عادی بود و نه مثل لباسهای اغلب بازیگران مخصوصا بازیگران مرد که به کت و شلوار ساده بسنده میکنند. نوید حسینی در یکی از مراسمها با پیراهن و جلیقه زیپدار مشکی حاضر شد و در دیگری با کت و شلواری با یقه نه چندان عادی. لباس فرشته حسینی هم فرسنگ ها با طرح ماهی و پولک جشنواره کن فاصله داشت و در مجموع ساده و شیک بود.
توجهها روی لباس بازیگران زن فیلمهای ایرانی حاضر در ونیز هم خیلی زیاد بود.البته سادگی و بدون زرق و برق و ویژگی خاصی بودن لباسهای بازیگران زن هم در این واکنشها موثر بود. مثلا پیراهنی که طناز طباطبایی برای فرش قرمز انتخاب کرده بود پیراهنی ساده با رنگ طوسی تیره و خطوط تیز بود یا لیلا حاتمی برای یکی از مراسمهای حاشیهای شومیز و شلوار مشکی پوشیده بود و برای دو مراسم دیگر پیراهنهای مشکی. نه خبری از مدل خاص شال بستن بود و نه لباسهایی از برندهای خاص.
به جز لیلا و طناز که در ایران به شدت مورد توجه افکار عمومی هستند ، لباس های چهار بازیگر زن نه چندان سرشناس فیلم های بی رویا ،پشت دیوار و جنگ جهانی سوم هم بازتاب های محدودی داشت. دایانا حبیی که یک رگه گرجی دارد برای فیلم پشت دیوار و همین طور شادی کرم رودی برای فیلم بی رویا و مهسا حجازی و ندا جبرئیلی برای فیلم جنگ جهانی سوم. هرچهار نفر لباس های چشم نوازی پوشیدند ولی شاید لباس های خاص مهسا حجازی نمود بیشتری داشته باشد.
از میان این فیلم ها بی رویا و جنگ جهانی سوم در بخش های فرعی جشنواره حاضرند. یکی از نکتههای جالب مربوط به فیلمهای ایرانی حاضر در جشنواره ونیز این بود که یکی از این فیلمها یعنی جنگ جهانی سوم به تهیه کنندگی و کارگردانی هومن سیدی برای اولین بار با سرمایه گذاری یک شرکت شبکه نمایش خانگی یعنی نماوا به جشنواره رفت.
اینطور که خبرها میگویند دو فیلم از چهار فیلم ایرانی بیشتر مورد توجه منتقدان قرار گرفته یکی شب، داخلی، دیوار ساخته وحید جلیلوند و دیگری جنگ جهانی سوم ساخته هومن سیدی. البته از آنجایی که اولی در بخش مسابقه شرکت داده شده بود این جلب توجه طبیعی بود. در نهایت هم این فیلم با نمره ۲٫۷ از ۵ امتیاز در میانههای جدول فیلمهای بخش مسابقه قرار گرفت. این نمره از سوی منتقدان ۹ نشریه سینمایی داده شده است.
اینطور که نشریه ایتالیایی «Venezia News» نوشته بیشترین امتیاز را به فیلم جلیلوند نشریههای فیلم وردیکت (۴٫۵) و هالیوود ریپورتر (۴) دادهاند. در این جدول فیلم وایت نویز بالاتر از همه ایستاده و بعد از آن باردو و تار قرار گرفتهاند. در مورد فیلم جنگ جهانی سوم اما چون متعلق به بخش مسابقه نبوده امتیازی وجود ندارد اگرچه گفته میشود این فیلم در اولین اکران با تشویق طولانی و چند دقیقهای حاضران روبهرو شده و بازی محسن تنابنده مورد توجه بسیاری از منتقدان قرار گرفته است و چند منتقد در یادداشتهایی که روی این فیلم نوشتهاند تاکید زیادی روی بازی او کردهاند.
