روزنامه هفت صبح، نادر نامدار | دوستان در یوفا چنان دسته گلی به آب دادند که حالاحالاها فراموش نخواهد شد. با اشتباه ناشیانه و «ایافسی» گونه! آنها، حالا به تیمی مثل رئال مادرید که اصلا هم دوستش ندارم، ظلم شده و آنها به جای بنفیکا باید با پاریسنژرمن و مسی و امباپه و نیمار و … بازی کنند! راستش را بخواهید حتی در ایافسی هم که دل خوشی از تصمیماتِ گاهی ناجوانمردانهاش نداریم، گاف به این بزرگی ندیدهایم و هنوز هم باورمان نمیشود.
مگر میشود در نهادی مثل یوفا با آن نظم و برنامهریزی مثالزدنی! چنین اشتباه بزرگی کرد؟یک نفر یک گوی را در گلدان اشتباهی قرار داده و به خاطر همین اشتباه ظاهرا کوچک، سرنوشت بسیاری از تیمها عوض شده است. فکرش را بکنید که اگر این اشتباه نبود، شاید میتوانستیم بازی رئال و پیاسجی را در فینال لیگ قهرمانان اروپا ببینیم اما حالا یکی از آنها حتی به جمع ۸ تیم مرحله یکچهارم نهایی هم نخواهد رسید! آن هم به خاطر یک اشتباه مضحک!
حالا درست است که در ایافسیِ بی در و پیکر هم سوتی به این وحشتناکی ندیدهایم اما در ورزش مملکت خودمان تا دلتان بخواهد سوتیهای بزرگتر از این را شاهد بودهایم. دردناکترین این اشتباهات، به حذف شدن تیم محبوبم از لیگ قهرمانان آسیا بر میگردد. حدود ۱۳ سال پیش، قرعهکشی مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا برگزار شده بود و استقلال با الهلال، الکویت و پاختاکور همگروه شده بود. تاریخ بازیها هم اعلام شده بود اما مدیران استقلال با بیکفایتی هر چه تمام، در ارسال فهرست نفرات تیم به کنفدراسیون فوتبال آسیا تاخیر کردند و به همین سادگی استقلال از این مسابقات کنار گذاشته شد!
آن روزها مقداد نجفنژاد مدیرعامل بود، امیر قلعهنویی رئیس سازمان فوتبال! و صمد مرفاوی سرمربی تیم. قلعهنویی مدعی شده بود که لیست روز ۲۱ بهمن ارسال شده اما نجفنژاد اعلام کرد که لیست را ۲۲ بهمن یعنی درست در آخرین روز مهلت ایافسی به باشگاهها، ارسال کرده است. تا این جای کار خیلی هم اتفاق عجیبی رخ نداده بود اما نکته شرمآور این بود که دوستان آن قدر از مرحله پرت بودند که برای ارسال مدارک، به جای پست DHL، از پست عادی استفاده کردند و نتیجه این که ایافسی، بدون تعارف و رودربایستی استقلال را از مسابقات کنار گذاشت!
قلعهنویی هم بعد از این که از طریق خبرنگاران متوجه شد این اتفاق رخ داده، با یک لبخند ملیح به آنها گفت: «فوقش جریمهاش را میدهیم! نگران نباشید.» اما جریمه، در واقع همان حذف از مسابقات بود. خاطرهای که تلخیاش، بیخیالی مدیران وقتش و خوشخیالی رئیس سازمان فوتبالش هیچ وقت از ذهن هواداران استقلال پاک نخواهد شد.
سه سال بعد، دو اشتباه شبیه هم دو رسوایی و ناکامی بزرگ را برای فوتبال ایران رقم زد. تیم امید ایران در راه رسیدن به المپیک لندن، عراق را در اربیل با یک گل شکست داده بود اما به دلیل تغییر در کادر فنی و سرپرستی تیم، کسی خبر نداشت که کمال کامیابینیا دواخطاره بوده و نباید مقابل عراق بازی میکرد. درست چند ساعت قبل از بازی برگشت، خبر رسید که ایافسی بازی را ۳-صفر به سود عراق اعلام کرده و ایران برای صعود به مرحله بعد باید حداقل ۴ گل به این تیم بزند!
در نهایت بازیکنان هم از این موضوع باخبر شدند و شوکه از این اتفاق، از همان دقیقه اول هجومی بازی کردند و نتیجه این که در ورزشگاه آزادی هم ۲-صفر به عراق باختند و با اشک و زاری، شاهد رقص پرچم عراق در آزادی شدند. هنوز خیلیها سرمربی تیم یعنی علیرضا منصوریان و مسئولان فدراسیون مثل فریدون معینی را مقصر میدانند اما قطعا در جلسه هماهنگی روز قبل از بازی، محرومیت کامیابینیا به سرپرست تیم اطلاع داده شده بود.
اما از آنجا که جناب اصغر حاجیلو به زبان انگلیسی تسلط نداشتند، متوجه موضوع نشدند و فاجعه رخ داد!
در همان سال، سپاهان اصفهان هم گرفتار این اشتباه ناشیانه شد. رحمان احمدی در مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیای سال ۲۰۱۱ برای پرسپولیس بازی کرد اما قبل از برگزاری مرحله حذفی، به سپاهان پیوست و در بازی مرحله یکچهارم نهایی مقابل السد قطر هم برای سپاهان بازی کرد.
شاگردان قلعهنویی در قطر السد را بردند اما مسئولان باشگاه خبر نداشتند که رحمان احمدی در پایان بازیهای مرحله گروهی دواخطاره شده است! عجیب این که قطریها از این موضوع باخبر بودند و بلافاصله شکایت کردند و بازی ۳-صفر به سود آنها اعلام شد. سپاهان هم در بازی برگشت ۲-۱ برد اما این برد برای صعود کافی نبود و این تیم از دور مسابقات حذف شد. این ماجرا وقتی تلختر شد که السدی که در هر دو بازی رفت و برگشت به سپاهان باخته بود، در همان سال تا فینال مسابقات پیش رفت و در فینال هم چونبوک موتورز کره جنوبی را برد و قهرمان آسیا شد!
با سه اشتباه از روی بیکفایتی و ندانمکاری، سه فرصت خوب برای حضور در رقابتهای بینالمللی برای فوتبال ایران از دست رفت. اشتباهاتی که نتیجه حضور آدمهای اشتباهی در پستهای اشتباهی بود. هنوز هم آدمهای اشتباهیِ زیادی در این فوتبال حضور دارند و شک نکنید که دیر یا زود، یک افتضاح و فاجعه مشابه در انتظار فوتبال ایران خواهد بود. این خط و این نشان!
