پروفایل| ناگفته‌های زندگی پونه عاشورپور بازیگر سریال نیمرخ و تانک‌خورها

هفت صبح| پروفایل امروزمان را به خانم پونه عاشورپور اختصاص دادم. دختر بااستعداد و پدیده این روزهای سینمای ایران که چند وقتی است با سریال نیمرخ از قاب شبکه نمایش خانگی، مهمان خانه‌‌های‌مان شده. ‌ 15 مهر 1403 را به خاطر بیاورید؛ وقتی سریال تانک‌خورها ‌به کارگردانی پرویز شیخ‌طادی از شبکه سه پخش شد. ‌سریالی‌ پربازیگر با حضور‌ آرش مجیدی و سروش جمشیدی و علیرضا استادی و ثریا قاسمی و احمد نجفی و... که در آن پونه تحت تاثیر بزرگی و زیر سایه این بازیگران قرار نگرفت و ‌‌شاهد هنرنمایی او بودیم‌ و همین‌ هم باعث شد‌ نامش‌‌ ‌سر زبان‌ها بیفتد و در کانون توجه قرار بگیرد و سوژه کاربران در فضای مجازی شود.

  پونه هستم؛ دختری از شهر سینماها

عشق به بازیگری پونه را از‌‌‌ آبادان راهی تهران می‌کند. پونه که از سختی‌های زیادش در این راه می‌گوید‌‌. پونه از جایی به تهران می‌آید که به شهر سینما‌ها معروف است. وقتی آبادان ۱۵‌سینمای فعال داشت؛ چه در شهر و چه در مجتمع شرکت‌نفت و در آماری بی‌نظیر در آن موقع که هر تابستان ۱۵۰‌هزار بلیت در این شهر کوچک فروخته می‌شد.

بله، مهم‌ترین تفریح آبادانی‌های فیلم‌بین، رفتن به سینما بود. خب عجیب نیست از این شهر هنرپرور، بازیگری مثل پونه عاشورپور ظهور ‌کند. شهری که به مفاخر و مشاهیری مثل نجف دریابندری، ناصر تقوایی، زویا پیرزاد، داریوش فرهنگ، محمدرضا حیاتی، بیژن امکانیان، عمو نادر‌(سلیمانی) و لیندا کیانی و عمو صفر (کشکولی) و... می‌بالد. 

از پونه چه می‌دانیم؟

پونه دهه هفتادی است. بازیگر تحصیلکرده که دو مدرک فوق‌لیسانس دارد؛ ارشد‌ آسیب‌شناسی و ارشد‌ ادبیات نمایشی. او که از ‌کودکی به بازیگری علاقه داشت و برای همین کارش را هم از تئاترهای مدرسه ‌شروع می‌کند و درنهایت برای بازیگری به ‌تهران می‌آید. پونه که با مخالفت پدرش مواجه می‌شود در مقابل از حمایت‌های مادرش بهره می‌برد.

پدر ‌‌پونه دوست داشت او مثلا یک شغل اداری داشته باشد. پونه که با ورودش به تهران، سختی‌های زیادی را هم متحمل می‌شود و به گفته خودش از ‌‌صفر شروع می‌کند. از تمرین در پلاتوهای کوچک و گروه‌های دانشجویی و تجربی تئاتر و نمایشنامه‌خوانی و بعد ‌ورود به گروهای کوچک تئاتری. روزهای سخت اجرا که هیچ اسپانسر مالی نداشت‌ و همین یک چالش بزرگ برای امرار و معاش او بود. پونه سختکوش اما رفته‌رفته، از نقش‌های خیلی کوچک و در پلاتوهای کوچک شروع می‌کند و ‌در یک نقش اصلی نمایش می‌درخشد و ‌تحسین پدرش را بالاخره می‌بیند.

پونه که در روز ‌‌بهترین اجرای زندگی‌اش با ‌تشویق بی‌امان تماشاگران، وقتی پدرش را با دسته گل می‌بیند، همانجا بغضش می‌ترکد و باقی ماجرا...  اما ‌‌ورودش به دنیای تصویر ‌‌هزاران بار پر چالش‌تر و سخت‌تر از تئاتر بود. کلاس‌ها‌ ‌‌و اساتید متفاوت و دوره‌‌‌های بازیگری و روزهای سخت زندگی در تهران. پونه بالاخره نتیجه این همه مرارت را با بازی ‌در ‌سریال نمایش خانگی‌ و یک تک سکانس و یک تک دیالوگ در ملکه گدایان می‌بیند و رفته‌رفته شناخته ‌‌و ‌‌به دیگر پروژه‌ها معرفی می‌شود. جایی که سال 1401 با نقش تارا در سریال جادوگر ‌اطیابی به شهرت می‌رسد. پونه بازیگر توانمند‌ی هم در تئاتر است؛ از بازی‌های او می‌توان به نمایش‌های‌ اولد سیبروک، نمایش دروغ و... اشاره کرد.

از بخارست و جادوگر تا تانک‌خورها

‌پونه در سریال تانک‌خورها نقش یک پرستار جنگی به نام اسماء را بازی می‌کند که جواد (میلاد میرزایی) عاشقش شده. عاشورپور به واسطه تسلط بر جزئیات نقش و نیز لهجه خوزستانی (سرزمین پدری) توانسته نمره قبولی بگیرد. از‌جمله امتیازات بازی عاشورپور، نمایشی دلنشین از جلوه معشوق است که مفهوم عشق زلال را در اذهان تداعی می‌‌کند.

پونه معصومیت و تمنای درونی شخصیت را نه فقط در کلام بلکه در چهره و نگاه به باور مخاطب می‌‌نشاند. همچنین موقعیت‌‌های بحرانی سریال، امکانی است تا این بازیگر رویی دیگر از توان خود را عیان سازد. درباره پونه عاشورپور می‌گوییم که با فیلم کمدی «بخارست» و سریال کمدی «جادوگر» صاحب شهرت شد و ‌با «تانک‌خورها» موقعیتی جدید را تجربه کرد ‌و رسید به سریال چالش‌برانگیز نیمرخ.

فاصله از کلیشه‌های رایج

پونه در سریال نیمرخ که یک درام اجتماعی است، ایفاگر نقش «مائده» است. مائده که درونی‌ترین احساسات یک زن را با شجاعت و جسارت و ظرافتی خاص به تصویر می‌کشد. قسمت سوم سریال «نیمرخ» ‌‌‌در‌حالی منتشر شده که باز هم سهم مائده راسخ از داستان زیاد است. او دختری است که به گفته خودش، شرایطی سخت دارد و با این توجیه وارد زندگی دکتر کاوه (حامد کمیلی) شده.

قصه تا اینجا جلو رفته که مائده از روابط متعدد دکتر دلخور است و حتی از اینکه او همسرش، ستاره را طلاق نمی‌دهد شاکی است.‌ نقش روی کاغذ ظرفیت افتادن به دام کلیشه را دارد‌ اما پونه عاشورپور تصویری درست و منطقی از مائده ترسیم کرده. بر‌اساس آنچه در قاب می‌بینیم، مشخص است که بازیگر و کارگردان (رضا شریفی) مراقبی سفت‌وسخت از شخصیت داشته‌اند و اسیر کلیشه‌های رایج معشوقه‌های مردان متاهل در سریال‌های مشابه نشده و به همین خاطر می‌توان با او همراه شد. چون مخاطب دختری که مرد متأهل را ترک نمی‌کند را پس می‌زند...

دقت و هوش‌ پونه

عاشورپور در تجربه تازه، کاری حساس داشته؛‌ او ‌‌روی مرزی باریک در حرکت است که همزمان ترحم و تنفر می‌آفریند. این مهم حاصل نشده؛ مگر با دقت و هوش بازیگر. در قسمت سوم لحظه‌ای وجود دارد که دختر برای مرد خط‌ و نشان می‌کشد. جایی که پونه مجموعه‌ای از احساسات پیچیده را خلق می‌کند. او در اینجا نوعی ناز و قدرت دارد؛ اما وقتی تهدید دکتر را می‌بیند؛ نرم و پشیمان می‌شود و غرور خود را له می‌کند. چنین چیزهایی نمودی اصولی در بازی عاشورپور دارند.

ناز، خشم، دلخوری، تمنا

بازیگر همچنین اجزای صورت را به خدمت انتقال احساسات متضاد شخصیت در‌می‌آورد و این میزان تسلط ستودنی است. او صداسازی نمی‌کند؛ اما صدایی مخصوص به کاراکتر ساخته که دارای ناز، خشم، دلخوری، تمنا و... است. پونه عاشورپور بعد از تجربیاتی که از «جادوگر» و «بخارست» داشت؛ با «تانک‌خورها» روی دیگری از توانمندی‌اش را به رخ کشید‌‌. حالا اما «نیمرخ» نقطه عطف مهم کارنامه اوست‌. جایی که ‌‌قطعا پونه را می‌تواند به یک چهره کاریزماتیک معرفی کند. منتظر بازی درخشان او از میانه‌های این سریال باشید که قدرت بازیگری‌اش را ‌‌بیشتر به رخ می‌کشد.

خلق شخصیت‌های پیچیده ‌

از خانم پونه نوشتیم که ویژگی بازی‌هایش حالا دیگر در خلق شخصیت‌های پیچیده و معصوم و البته قدرتمند نمایان شده. او که هر چه می‌گذرد، توانایی‌اش مثلا در انتقال احساسات درونی از طریق جزئیات کوچک، بیشتر رخ می‌نماید و حتما در آینده او را به یکی از تأثیرگذارترین بازیگران زن سینمای ایران تبدیل خواهد کرد.‌‌