به بهانه نشست اخیر مسعود پزشکیان با اساتید و فعالان محیط زیست

هفت صبح، فاطمه شفیعی| چند روز پیش ناگهان خبری در رسانه‌ها درباره نشست صمیمانه رئیس‌جمهور با فعالان محیط زیستی و اساتید حوزه محیط زیست کشور منتشر شد. این خبر به خودی خود می‌توانست برای عموم دغدغه‌مندان، فعالان و دوستداران محیط زیست خبری خوشایند باشد چرا که نشست با رئیس‌جمهور به عنوان بالاترین مقام اجرایی کشور و رئیس دولت می‌توانست فرصت مغتنمی باشد تا فعالان محیط زیست بدون واسطه و رو در رو از دغدغه‌هایی بگویند که احتمالا به گوش او نرسیده یا در گزارش‌های رسمی منتشر نشده است. 

اما شوربختانه آنچه شاهد بودیم صرفا عنوانی زیبا برای نشست بود؛ چرا که در انتخاب اعضای شرکت کننده در این نشست به شدت گزینشی عمل شده بود.به جز یکی دو مورد از اعضای این نشست، سایرین در شوراها و کمیته‌های مختلف سازمان محیط زیست عضویت داشته و عملا بخشی از بدنه مدیریتی سازمان هستند. آنچه مرا بر آن داشت تا این چندخط را بنگارم، ابهام ایجاد شده در انتخاب اعضای نشست است.

اگر هدف از جلسه صرفا همان عنوان و عکس و خبر بوده است که زیاده عرضی نیست؛ اما اجازه بدهید حداقل آرزو کنم که چنین نبوده و این تاکید و اصرار شما بر شنیدن صدای جامعه محیط زیستی بوده است که باعث برگزاری چنین نشستی شده است. که در این صورت هم افراد شرکت کننده بازتاب‌دهنده تنوع گسترده جامعه محیط زیست نبودند و دریغ از مشت که نمونه خروار نیست.

آقای رئیس جمهور، شما قرار بود صدای بی‌صدایان باشید و آنهایی را که در حاشیه مانده‌اند به متن بیاورید. پس از شما می‌پرسم، آقای پزشکیان اگر قرار بر این بود که صدای مشاوران و معاونان و اعضای شوراهای مختلف سازمان که منصوب ریاست سازمان هستند را بشنوید که قبلا در چند نوبت بازدید از سازمان شنیده بودید.

رئیس جمهور گرامی، شما نیک می‌دانید که فعالان محیط زیست از واقعی‌ترین دوستداران این آب و خاک هستند که در فضای این فعالیت خالصانه و صادقانه، حتی از جان مایه می‌گذارند آیا شایسته نبود صدای نمایندگانی از این خیل فعالان را می‌شنیدید که هیچ‌گاه فرصت نیافته‌اند دغدغه‌هایشان را با شما در یک نشست صمیمی مطرح کنند. 

آقای رئیس‌جمهور به‌عنوان فردی که سی سال است در حوزه محیط زیست فعالیت می‌کنم و یکی از دغدغه‌هایم همیشه محیط زیستی کردن نگرش سیاسیون بوده است و در این راه از هیچ کوششی در حد توانم خودداری نکرده‌ام، می‌پرسم چرا معاون اجرایی شما حتی حاضر نشده است پیام‌های معترضان به این چینش سوال برانگیز اعضای نشست را در فضای مجازی دریافت کند؟

شاید این بار هم باید می‌گفتید ول کن جعفر، بگذار اگر گروهی هم هستند که می‌اندیشند در این چینش اعضای نشست، اشتباهی صورت گرفته، صدایشان را بشنویم. نشنیدن صدای اعتراضات به معنای نبود اعتراض نیست.  این که در این شرایط سخت اقتصادی و به‌رغم تعدد مشکلات هنوز عده‌ای هستند که عاشقانه نگران آب، خاک، جنگل، تالاب، حیات وحش، هوا، دریا و کوهستان این مرز و بوم هستند، فرصتی است که از روحیه بی‌تکلف شما انتظار می‌رفت آن را قدر نهید و این حس را ایجاد کنید که قرار نیست در بر همان پاشنه بچرخد و همچنان قیف تنگی باشد که به خیلی از دوستداران وطن، اجازه رد شدن نمی‌دهد. 

آقای پزشکیان لطفا همان گونه که وعده دادید، صدای بی‌صدایان را بشنوید و صدایشان باشید. به جز اعضای نشست، هیچ کدام از جامعه اساتید، دانشجویان و فعالان محیط زیست حتی از چنین نشستی باخبر هم نبودند که بتوانند حداقل با واسطه، شاید، حرف‌هایشان را به شما برسانند. شما فرصت زیاد دارید و داشتید که صدای رئیس سازمان حفاظت محیط زیست و منتصبین ایشان در شوراها و کمیته‌های متعدد سازمان را بشنوید. حیف از فرصت‌های این چنینی با این عنوان زیبا...