۷ بازی کلاسیک که باید آن‌ها را تجربه کنید

 تعداد بازی‌های ویدیویی موجود در جهان به قدری زیاد است که نام بردن یا فهرست کردن همه‌ی آن‌ها عملاً ناممکن به نظر می‌رسد. هر ساله هزاران عنوان جدید روانه‌ی بازار می‌شوند، از آثار مستقل کوچک گرفته تا پروژه‌های چند صد میلیون دلاری، و در این میان، تنها تعداد محدودی موفق می‌شوند نام خود را در حافظه‌ی جمعی گیمرها حک کنند.

۱. Killer7

داستان Killer7 حول محور یک سازمان تروریستی با همین نام می‌چرخد که به دستور دولت آمریکا، اهداف خاصی را شکار می‌کند. در طول روایت، این عوامل متوجه می‌شوند که نفوذ کشورهای خارجی در تصمیمات دولت آمریکا جریان دارد و به‌ویژه ژاپن، منافع خاصی را در این کشور دنبال می‌کند.

این بازی در سبک اکشن-ماجراجویی با المان‌های شوتر اول‌ شخص قرار دارد، اما نه به آن شکلی که انتظار دارید. در این عنوان، هم به دلیل استایل بصری و هم به دلایل کاربردی، بازیکن به‌ جای جابه‌جایی به صورت پیاده یا با وسیله نقلیه، روی مقصد مورد نظر کلیک می‌کند تا به آن مکان منتقل شود. با این حال، در هر لحظه می‌تواند وارد حالت اول‌شخص شده و اهداف خود را از آن نقطه حذف کند.

بازی شباهت زیادی به Myst دارد، اما المان‌های اکشن را به آن افزوده است. می‌توان گفت Killer7 اثری منحصربه‌فرد محسوب می‌شود که تقریباً هیچ بازی دیگری جرأت کپی‌برداری از سبک آن را نداشته است. ریتم سریع این بازی چنان رضایت‌بخش است که بازیکن به‌سرعت با مکانیک‌های گیم‌پلی آن سازگار می‌شود.

۲. The Longest Journey

شخصیت اصلی این بازی دختری به نام April Ryan است؛ یک دانشجوی هنر که متوجه وجود دنیای موازی می‌شود. آپریل به این جهان سفر می‌کند و حتی از قرن بیست و سوم به قرن بیستم بازمی‌گردد تا کشف کند هرج‌ومرج برآمده از این دنیای موازی، در حال تهدید و سرریز شدن به دنیای او است.

این بازی یک عنوان یک ماجراجویی اشاره و کلیک، از فانتزی‌های حماسی و علمی-تخیلی الهام گرفته است. در نتیجه، شما باید مجموعه‌ای از پازل‌های مربوط به جادو و تکنولوژی را حل کنید. آپریل همچنین می‌تواند با NPCها، از افراد به‌ظاهر مهربان گرفته تا دشمنان آشکار، گفتگو کند تا اطلاعات بیشتری درباره این دنیای موازی به‌دست آورد.

The Longest Journey تقریباً شبیه به نسخه اشاره و کلیک بازی Final Fantasy 7 است. شاید دنیای بازی به وسعت FF7 نباشد، اما محیط‌های منحصربه‌فرد و گیم‌پلی پیچیده آن، ارزش بسیاری دارد. با توجه به اینکه بازی در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۱۴ دنباله‌هایی نیز دریافت کرد، می‌توان گفت که در زمان خود توانست جایگاه مناسبی پیدا کند.

۳. Skies of Arcadia

داستان Skies of Arcadia در جهانی شناور روایت می‌شود که شباهت زیادی به زمین دارد و شامل شش قاره و تمدن‌های متعدد است. در اینجا، شخصیت اصلی، یعنی Vyse، به همراه چهار همراه دیگر، تلاش می‌کنند تا از دستیابی امپراتوری خبیث Valuan به سلاح‌های مرگبار کشتار جمعی جلوگیری کنند.‌

این بازی یک نقش‌آفرینی نوبتی شبیه Final Fantasy و Dragon Quest است؛ جایی که هر عضو گروه با مبارزه و شکست دادن دشمنان و باس‌ها، XP کسب می‌کند. علاوه بر این، بازیکنان می‌توانند به سیاه‌چال‌هایی وارد شوند که اگرچه پر از دشمن هستند، اما مسیرهای میان‌بری برای پیمودن راحت‌تر جهان بازی فراهم می‌کنند.

۴. Psi-Ops

در بازی Psi-Ops: The Mindgate Conspiracy، ما با Nick Scryer آشنا می‌شویم؛ فردی با توانایی‌های متافیزیکی که دچار فراموشی شده و به تدریج قدرت‌هایش در حال بازگشت هستند. او در این مسیر باید با استفاده از هر آنچه در اختیار دارد، اعضای سابق سازمان Mindgate (همان سازمانی که برایش کار می‌کرد) را از پیش رو بردارد. این ماموران در پی یافتن اثر باستانی خاصی هستند که امکان تسلط کامل بر جهان را فراهم می‌کند.

با توجه به پیش‌فرض داستانی بازی، جای تعجب نیست که Psi-Ops طیف گسترده‌ای از قدرت‌های ذهنی را در اختیار بازیکن قرار دهد که هر یک نقش کلیدی در پیشبرد مراحل دارند. این قدرت‌ها شامل Telekinesis برای بلند کردن و پرتاب اشیاء و همچنین کنترل ذهن برای تسخیر و هدایت دشمنان است.

۵.‌ Alpha Protocol

در Alpha Protocol فردی به اسم Michael Thorton، مامور عملیاتی یک سازمان نخبه، به دلایلی انسانی علیه سازمان خود شورش می‌کند. به نظر می‌رسد جامعه بین‌المللی توسط یک جنگ جهانی به‌زودی مورد تهدید قرار بگیرد؛ جنگی که جایگاه Thorton را به خطر انداخته و فوریت مبارزه با کسانی که قصد اجرای این نقشه‌ها را دارند، دوچندان می‌کند.

این اثر یک اکشن نقش‌آفرینی است که تأکید ویژه‌ای بر المان‌های اکشن دارد. بازیکنان می‌توانند از استراتژی مخفی‌کاری برای عبور از دشمنان استفاده و سپس ضربه نهایی را وارد کنند. مجموعه‌ای متنوع از سلاح‌ها در اختیار بازیکن قرار دارد تا پیشروی در بازی تسهیل شود.

Alpha Protocol از آن بازی‌هایی است که قطعاً شایستگی یک ریمیک را دارد. در لحظاتی که تمرکز بازی بر اکشن نیست، المان‌های نقش‌آفرینی به بازیکن کمک می‌کنند تا جهان بازی را بهتر درک کنید. این ویژگی به‌ویژه در آشنایی با مکانیک‌های گیم‌پلی که محوریت آن بر جاسوسی است، بسیار موثر عمل می‌کند.

۶. Shadow of the Colossus

داستان Shadow of the Colossus در Forbidden Land می‌گذرد؛ شبه‌جزیره‌ای که بخش بزرگی از جهان بازی را تشکیل می‌دهد. در اینجا، Wander، شخصیت اصلی بازی، باید سفری پرچالش را آغاز و قدرت‌هایی کشف کند تا بتواند دختری را دوباره به دنیای زندگان بازگرداند.

تعریف ژانر این بازی همواره چالش‌برانگیز بوده، اما شاید بهترین توصیف این باشد که Shadow of the Colossus یک بازی اکشن ماجراجویی با المان‌های محدودی از پلتفرمینگ و پازل است. بازیکن باید با پیدا کردن نقاط ضعف، موجودات عظیم‌الجثه را یکی پس از دیگری شکار کند.

۷. Eternal Darkness

در بازی Eternal Darkness: Sanity’s Requiem، با دختری به نام الکساندرا رویواس (Alexandra Roivas) آشنا می‌شویم که در عمارت پدربزرگش اقامت دارد. الکساندرا متوجه می‌شود که عمارت توسط موجودات بی‌شماری اشغال شده که تنها هدفشان شکنجه دادن او است. در همین حال، الکساندرا باید تکه‌های پازل مرگ مرموز پدربزرگش را کنار هم بگذارد.

این بازی به دلیل سیستم منحصربه‌فرد Sanity Effects شهرت جهانی دارد. این سیستم هر گاه الکساندرا دچار استرس شود یا مورد حمله قرار گیرد، فعال می‌شود. اثرات این مکانیک طیف گسترده‌ای دارند؛ از موارد به ظاهر بی‌خطر مانند تندیس‌هایی که به نظر می‌رسد او را تعقیب می‌کنند، تا موارد به‌شدت تکان‌دهنده، مانند زمانی که صفحه سیاه می‌شود یا توانایی ریلود را از دست می‌دهید! بدیهی است که این توهمات برای خودِ بازیکن نیز ترسناک و گیج‌کننده هستند.

با در نظر گرفتن اینکه بازی توسط نینتندو و برای کنسول گیم‌کیوب منتشر شده، می‌توان گفت Eternal Darkness یکی از موثرترین بازی‌های سبک وحشت است. اگر دشمنانی که الکساندرا باید با آن‌ها بجنگد جذاب نباشند، قطعاً سیستم Sanity Effects بزرگ‌ترین نقطه قوت و جذابیت بازی هستند. همین ویژگی است که باعث می‌شود بازی در مقایسه با بازی‌های متوسط سبک وحشت، فشار روانی و هیجان بسیار شدیدتری ایجاد کند.