پناهگاهی برای ساختن «دیگری»/چرا به هویتهای مجازی پناه میبریم؟
بسیاری از جوانان امروز برای فرار از قضاوتهای جامعه، تنهایی و ناکامیهای زندگی واقعی، در فضای مجازی نسخهای ایدهآل از خود میسازند. این پدیده که «ساخت هویتهای موازی» نامیده میشود، برای چنین افرادی راهی است تا بتوانند شخصیتهای جسورتر، موفقتر یا دوستداشتنیتری را تجربه کنند و بالاخره دیده و شنیده شوند.
دکتر ناصر قاسمزاده، روانشناس، معتقد است این رفتار ریشه در سرکوب نیازها و زخمهای روانی دارد که فرد در طول زمان با خود حمل کرده است. او میگوید: «فضای مجازی برای بعضی افراد به پناهگاه و نقطهای امن تبدیل شده؛ جایی که میتوانند برای مدتی از فشارهای دنیای واقعی فاصله بگیرند و نیازهایی را دنبال کنند که در زندگی واقعی نمیتوانند.»
اما وی همچنین هشدار می دهد که این «نقاب» نباید جایگزین واقعیت شود. مسئله زمانی جدی میشود که فرد دیگر نتواند میان شخصیت مجازی و زندگی واقعیاش فاصله بگذارد و تمام احساس ارزشمندیاش را به لایکها و توجهات دنیای مجازی گره بزند.
