محمدرضا فاطمی عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و تحقیقات در گفت‌وگو با هفت صبح تایید می‌کند که جمع‌آوری دو کفه‌ای‌ها و سرپایانی که مثل حلزون یک صدف دارند، به ذخایر آنها آسیب می‌زند و این موضوع سبب شده که دیگر برای زنان محلی، جمع‌آوری این موجودات از طریق غواصی یا جمع‌آوری تک تک در سواحل، صرف نداشته باشد و به خرید از شرکت‌هایی روی بیاورند که واردکننده صدف و حلزون هستند.
به گفته فاطمی، در گذشته شیلات از جمع‌آوری این موجودات با هدف تولید صنایع دستی و کمک به معیشت خانوار حمایت می‌کرد اما اکنون جمعیت این آبزیان به قدری کاهش یافته که دیگر آن تنوع سابق را شاهد نیستیم.
البته این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و تحقیقات تاکید می‌کند که هنوز برخی از گونه‌های نرمتنان جمعیت زیادی دارند و در زمان جذر و مد در مناطق غیر مسکونی هزاران عدد از آنها به ساحل می‌آید اما آلودگی‌های نفتی در درجه اول برای صدف‌های مرواریدساز خیلی خطرناک بوده و 90 درصد جمعیت این گونه را از بین برده است.
فاطمی معتقد است که نسل نرمتنان به راحتی از بین نمی‌رود اما برخی گونه‌های خیلی درشت این موجودات در معرض خطر انقراض قرار دارد با این حال به‌عنوان تزئینی فروخته می‌شوند. این گونه‌ها بیشتر از آسیای جنوب شرقی به بازارهای ایران راه می‌یابند؛ در حالی که خرید و فروششان هم ممنوع است. با این وجود کسی به تجارتشان اهمیت نمی‌دهد. کشورهایی مثل تایلند و اندونزی هزاران جزیره دارند که منبع تولید این محصولات است و کسب و کار میلیون‌ها نفر، به فروش نرم تنان گره خورده است.