روزنامه هفت صبح| در فصل گذشته یکی از بزرگترین ضعفهای استقلال، مدیریت بود. 3 مدیرعامل مختلف و چند عضو هیات مدیره در این باشگاه نتوانستند شرایط مناسبی را برای کادر فنی و بازیکنان فراهم کنند. اولی که با آن همه ابهامات مالی رفت، دومی که برای سرمربی پیغام و پسغام میفرستاد تا او استعفا بدهد! سومی هم در حالی که میتوانست زودتر از اینها مشکلات مالی را حل کند و مانع حذف استقلال از آسیا شود، آنقدر معطل کرد تا خودش همهکاره شود! از وضعیت قراردادها هم که باخبرید!
در این میان انفعال اعضای هیات مدیره واقعا نوبر بود. در همین وضعیت اما محمد مومنی یکی از پرمصاحبهترین اعضای هیات مدیره مصاحبه کرده و از عملکرد خودش و پرویز مظلومی کلی دفاع و تعریف و تمجید کرده است. او گفته: «ما چون قدرت تحلیل داریم و برای کسانی که نقطه ضعف دارند، چالش بزرگی هستیم برایمان شایعه درست میکنند.» یعنی واقعا در این کره خاکی کسی هست که محمد مومنی برایش نقطه ضعف و چالشی بزرگ باشد؟ قدرت تحلیل؟ تحلیل چه چیزی دقیقا؟
اصلا از وضعیت باشگاه خبر دارید؟ ایشان یک جمله تاریخی دیگر هم دارند: «ما در زمینه انتخاب سرمربی و کمک کردن به جمع شدن حواشی تبحر داریم.» یعنی نصف بیشتر حاشیههای استقلال از مصاحبهها و عملکرد اعضای هیات مدیره سرچشمه میگیرد، بعد ایشان مدعی میشوند که در جمع کردن حاشیه تبحر دارند! انتخاب سرمربی؟
منظورتان همین گزینههایی هستند که این روزها نامشان مطرح شده؟ ساکت الهامی؟ علیرضا منصوریان؟ شما یا معنی حاشیه را نمیدانید، یا معنی تبحر را! یک جمله بامزه دیگر هم از ایشان را در همین مصاحبه درباره گزینههای خارجی بخوانید: «در اینترنت تحقیق کردم و چیزهایی که لازم بود را به دست آوردم.» منظور ایشان از تحقیق را هم میدانید دیگر؟ وارد کردن نام گزینهها در سرچ گوگل و دیدن رزومه آنها! والله اگر ایشان بداند که رئال مادرید در زمان هدایت لوپز کارو 6 بر یک مغلوب رئال زاراگوزا شده! یک بچه دبستانی بهتر از شما در اینترنت تحقیق میکند. اینقدر زحمت نکشید شما را به خدا!
نترسید! این تورنمنت کافا است به خدا!
درباره تورنمنت کافا در شماره دیروز یک مطلب مفصل نوشتیم. شرکت در این تورنمنت را یک اشتباه بزرگ از سوی فدراسیون فوتبال و کادر فنی تیم ملی دانستیم که باعث شد یک فیفادی مهم و حیاتی دیگر به همین راحتی از دست برود. با این حال در همین تورنمنت کمارزش از نظر فنی، میشد کارهایی کرد که حداقل دستاورد کادر فنی صفر نباشد.
اما دوستان تمام تلاششان را کردند که این دستاوردهای کوچک هم محقق نشود. بعد از ظهر سهشنبه وقتی ترکیب تیم ملی برای بازی مقابل افغانستان اعلام شد، داشتیم از تعجب شاخ در میآوردیم! 9 لژیونر و دو بازیکن که یکی از آنها لژیونر است و به صورت قرضی در استقلال بازی میکند و دیگری هم همین دو سه روز پیش از یک تیم پرتغالی جذب شد، 11 بازیکن ترکیب اصلی تیم ملی مقابل افغانستان بودند! فکرش را بکنید!
سردار آزمون و مهدی طارمی زوج خط حمله تیم ملی در برابر تیمی بودند که در رنک 155 فیفا قرار دارد و تازه با نفرات اصلیاش هم به این تورنمنت نیامده است! حداقل 5 بازیکن این تیم روز دوشنبه برای اولین بار پیراهن تیم ملی افغانستان را پوشیده بودند اما سرمربی تیم ملی ما گفته بود: «در تورنمنتها بازیهای اول مهم است و ما با احترام به تیم افغانستان وارد بازی میشویم!
در این بازیها اگر با همه توان بازی نکنید، بازی سخت میشود!» یعنی واقعا اگر سردار یا طارمی نبودند، جناب سرمربی نگران میشد که بازی برای تیمش سخت شود؟ یعنی با ذخیرههایی مثل قایدی و ترابی و اسدی و بقیه، اینقدر نگران نتیجه بازی مقابل افغانستان بودید؟ اصلا قبول! بازی اول در تورنمنتها مهم است .
اما این جمله درباره تورنمنتهایی مثل جام ملتها و جامجهانی صدق میکند نه در تورنمنت کافا که رنکینگ همه تیمهایش بالاتر از 100 است! سوال بعد اینکه دقیقا چه احترامی؟ وقتی افغانستان هم با تیم اصلیاش در این مسابقات حاضر نشده، چرا ما باید با تمام قوا مقابل آنها به میدان برویم؟ آیا اگر به جای احترام به حریف، محک زدن جوانان و بازیکنان تازهوارد اولویت کادر فنی بود، بهتر نبود؟
