روزنامه هفت صبح، آرتین ابراهیمی| استقلال قهرمان لیگ برتر ایران پیش فصل لیگ بیست و دوم را با شوک و ابهام آغاز کرد؛ ماجرای جدایی سریالی فرهاد مجیدی در بدترین زمان ممکن، اینبار پس از قهرمانی آبیها اتفاق افتاد تا استقلال با فصل جدیدی از شوکهای شماره ۷ ابدی مواجه شود. مجیدی که میتوانست با تیمی که خود ساخته بود، تاریخساز شود و استقلال را به ستاره سوم آسیایی که بزرگترین آرزوی هواداران این تیم است برساند، پیشنهاد تیم رده سومی کلباء از فوتبال رده چندمی امارات را پذیرفت تا فقط مانع سقوط این تیم به رده پایینتر لیگ امارات شود. البته هر فردی اختیار زندگی و حرفه خود را دارد، اما تفاوت ماندن در استقلال و رفتن به کلباء، مثل رد کردن پیشنهاد چلسی و پیوستن به چسترفیلد است.
فاز دوم توام با ابهام استقلالیها با رفتار سهل و ممتنع مدیران تیم و وقتکشی بسیار زیاد در تعیین مربی جدید همراه شد؛ در حالی که آنها از مدتها قبل میدانستند در صورت قهرمانی استقلال، مجیدی رفتنی است. آجورلو و تیم نقل و انتقالاتی پنهان اما کوچکش پس از پاسخ منفی جواد نکونام تازه به اول خط رسیدند و شروع به نوشتن لیست کردند و به هر دری زدند تا یک مربی خارجی خوب اما ارزانقیمت را استخدام کنند.
به همین دلیل دوم، مربیانی چون پتکوویچ، شنول گونش، فاتح تریم و حتی همین مورایس پرتغالی جواب رد سریع به تیم مذاکرهکننده آبی دادند تا در نهایت پای یک پرتغالی جدید به فوتبال ایران باز شود؛ ریکاردو ساپینتو که در رزومه مربیگریاش فقط ناکامی دیده میشود و در ۱۲ تیمی که سرمربی آنها بود، سه ماه تا نیم فصل و حداکثر پایان فصل شغل خود را حفظ کرده و به سرعت اخراج شده است. البته قصد قضاوت زودهنگام در مورد عملکرد ساپینتو را نداریم و شاید او با همین انرژی مثبتی که تاکنون از خود نشان داده، باعث سربلندی استقلالیها شود اما کارنامهاش حکایت دیگری دارد.
تیم مجیدی منهای ۳ : آجورلو و رفقا به موازات انتخاب سرمربی، در پی جذب بازیکنان جدید براساس همان لیست دستنویس خود بودند اما نتیجه کار یک شکست و ناکامی مطلق بود. استقلال برای لیگ بیست و دوم بازیکنان بسیار معمولی و گمنامی را به خدمت گرفته که فقط نیمکت ذخیرهها را شلوغ میکنند و بار اصلی تیم به دوش همان تیم مجیدی منهای سه نفر اصلی است؛ نفر اول محمد دانشگر است که به نظرم هنوز هم مدیران استقلال نمیدانند چه مهره بزرگی را از دست دادهاند. نفر دوم امیرحسین حسینزاده است که البته با شاهکار متممنویسی تیم مدیریتی قبلی و با رقمی در حد لیگ ۲ از استقلال جدا شد تا به گرداب تیم بازیکنخرابکن بلژیکی فرو افتد. داستان وریا غفوری هم که برای همه روشن است و نیازی به تکرار آن نیست.
استقلال فصل جدید لیگ برتر را با ترکیبی آشنا آغاز میکند که همین میتواند عامل برتری آبیهای پایتخت در مقابل تیمهایی باشد که در ترکیب خود دگرگونی اساسی ایجاد کردند. لطفاً به این نامها توجه کنید: سیدحسین حسینی، عارف غلامی، رافائل داسیلوا، محمدحسین مرادمند، ابوالفضل جلالی، صالح حردانی، مهدی مهدیپور، زبیر نیکنفس، کوین یامگا، جعفر سلمانی، ارسلان مطهری (کاوه رضایی) البته احتمال بازی سجاد شهباززاده در پست وینگر چپ و یک خط عقب رفتن سلمانی و جلالی هم وجود دارد.
این محتملترین ترکیب استقلال در سیستم نوین ۱-۲-۴-۳ مجیدی است؛ مگر این که ساپینتو قصد تغییر سیستم داشته باشد که قطعاً کار اشتباهی است. ملاحظه میکنید که این استقلال همان تیم مجیدی است؛ با این وصف که تیم روی نیمکت قوی نیست و جای خالی وریا، دانشگر، حسینزاده و حتی یزدانی که سریال سربازی او همچنان ادامه دارد، در روزهای مهم و بازیهای بزرگ حس خواهد شد؛ بهویژه اگر ۱۱ نفر اصلی بدون جانشین مصدوم هم بشوند و آنگاه آژیر قرمز در اردوگاه آبیها به صدا درخواهد آمد.
۳ ضعف ترکیب فعلی: ضعف بزرگ ترکیب فعلی استقلال را باید در سه جناح پلیمیکر (بازیساز)، وینگر چپ و پست شماره ۱۰ ارزیابی کرد. استقلال در میانه زمین با دو هافبک دفاعی بازی میکند و بازیساز به معنای واقعی کلمه ندارد. این ضعف سال پیش هم مشهود بود و مجیدی سعی کرد با استخدام بازیکن ازبک آن را پوشش دهد اما خیلی زود معلوم شد که آقای آمانوف یک یار فیک است. با جدایی حسینزاده پست وینگر چپ نیز خالی شده و سلمانی یا شهباززاده باید در این پست غیرتخصصی بازی کنند. پست شماره ۱۰ هم که اساساً در استقلال رها شده و دیگر مهاجم آزاد در این تیم نمیبینیم!
ژان کارلوس برزیلی تنها مهرهای بود که میتوانست در این پست برای استقلال بازی کند اما ساپینتو هم گویا علاقهای به یار شماره ۱۰ ندارد. ضمن این که سیاهبازی این هافبک سی و چند ساله هم با وتوی استخدام او از سوی مدیران استقلال همراه شد. در این پست رضا آذری میتوانست سورپرایز فصل جدید استقلالیها شود اما به شکلی عجیب در لیست مازاد تیم قرار گرفت در حالی که چند روز قبل آن قراردادش را تمدید کرده بود و عکسهای یادگاری با آقای مدیر هم توسط روابط عمومی باشگاه منتشر شده بود. به نظرم همین روند تمدیدها و قرار گرفتن نام بازیکنان در لیست مازاد، دهنکجی بزرگ به تیمهای پایهای استقلال بود.حال با توجه به موجودیت فعلی این استقلال، نگاهی به بازیکنان اصلی و ذخیره در پستهای مختلف این تیم پرطرفدار داریم:
دروازهبان : استقلال با برخورداری از دو دروازهبان باکلاس، بهترین ترکیب دروازهبانی در بین تیمهای لیگ برتر را دارد. سیدحسین حسینی بدون تردید یار شماره یک این تیم است که تمام تلاش خود را خواهد کرد تا مسافر قطعی جام جهانی قطر شود. علیرضا رضایی هم گلر برجستهای است که در انتظار فرصتی برای ارائه نمایشهای مطلوب در چارچوب دروازه استقلال است. سینا سعیدیفر نیز دروازهبانی برای آینده آبیهاست.
دفاع میانی : اگر قرار مربی پرتغالی بر اجرای سیستم سه دفاع باشد، مرادمند، داسیلوا و غلامی سه انتخاب اصلی او هستند. ترکیبی که شاید ترسناک به نظر برسد چرا که هنوز وضعیت آمادگی بدنی مرادمند مشخص نیست، مدافع برزیلی هم با وجود کیفیت بازی هوایی خود، از نظر سرعت و پوشش توپهای پشت دفاع مشکل دارد و غلامی هم نشان داده که در جناح راست خیلی کارایی لازم را ندارد. سیدمحمد حسینی که از هوادار آمده هم یار ذخیره مدافعان اصلی تیم است. استقلال برای بالا بردن ضریب قدرت خط دفاعی خود، نیاز مبرمی به حل و فصل مشکل سیاوش یزدانی دارد تا این یار شماره ۴ لیدر آبیها در ستون دفاعی تیم باشد.
دفاع راست : صالح حردانی تنها بازیکن واجد شرایط برای بازی در این پست است و با توجه به کنار گذاشتن اجباری وریا، امکان درخشش بیشتر صالح در ترکیب استقلال و قرار گرفتن قطعی این مدافع خونگرم جنوبی در فهرست تیم ملی مهیا شده است. رضا میرزایی یار رزرو اصفهانی او خیلی شانسی برای بازی در استقلال را ندارد.
دفاع چپ: ابوالفضل جلالی دفاع چپ فیکس استقلال در فصل جدید خواهد بود که انگیزههای زیادی برای حفظ جایگاه خود در لیست ۲۶ نفره تیم ملی را نیز دارد. جعفر سلمانی هم در موارد لزوم در این پست به بازی گرفته خواهد شد.
آقای خاص آبی! روزبه چشمی آقای خاص فصل جدید آبیهاست؛ بازیکنی که جزو ۱۱ نفر اصلی نیست، اما در صورت مصدومیت یکی از بازیکنان اصلی خطوط دفاع میانی و هافبک مرکزی، او تنها آلترناتیو جایگزینی است. روزبه بسیار با اخلاق و حرفهای است و با نیمکتنشینی مشکلی ندارد تا هر لحظه آماده خدمت به تیم محبوبش باشد.
وینگرها : کوین یامگا وینگر راست بیجانشین استقلال است که انتظار میرود در این فصل بهتر از گذشته ظاهر شود. در نقش وینگر چپ و با منتفی شدن جذب محبی، استقلال مهره تخصصی ندارد و به تناوب از سلمانی و شهباززاده استفاده خواهد کرد. نیمه دوم بعضی بازیها نیز شاید فرصتی به امیرعلی صادقی داده شود. البته در صورت انتقال علیرضا کوشکی از فولاد به استقلال، این بازیکن جوان گریزپای میتواند به خوبی در نقش وینگر چپ آبیها بازی کند.
هافبک میانی : مثل سال گذشته، مهدیپور و نیکنفس دو هافبک میانی استقلال خواهند بود که با استمرار بازیهای خوب خود فرصت حضور در تیم ملی را نیز خواهند داشت. با توجه به شرحی که بر نقش روزبه چشمی نوشتیم، امید حامدیفر هافبک گمنام تازه جذب شده تیم خیلی شانسی برای بازی در میانه زمین استقلال را نخواهد داشت. سعید مهری نیز چنین عاقبتی دارد و شاید قرضی از استقلال جدا شود. آمانوف هم دستکمی از این دو نفر ندارد و بهترین تصمیم درباره هافبک ازبک، فروش او به تیمهای رده ۳ عربی است.
هافبک تهاجمی : استقلال در پست هافبک تهاجمی پشت مهاجم به وضوح ضعف دارد و لیست تیم را زیر و رو هم بکنید، بازیکنی تخصصی برای قرار گرفتن در این پست پیدا نمیکنید!
مهاجم هدف : در این پست تا دلتان بخواهد استقلال بازیکن دارد! این نشان از ناآگاهی افراد پشت پردهای دارد که تیم را فلهای بستهاند و تحویل ساپینتوی از همهجا بیخبر دادهاند. امیرارسلان مطهری، آرمان رمضانی، سجاد شهباززاده، پیمان بابایی، کاوه رضایی، پنج سانترفوروارد استقلال در لیگ بیست و دوم هستند که برای پست شماره ۹ باید بجنگند.
بازی مهم اول : استقلال در هفته اول فصل ۰۲-۰۱ لیگ برتر باید به مصاف سپاهان تقویت شده برود و برای هواداران آبی حفظ رکورد شکستناپذیری تیم محبوبشان از اهمیت بالایی برخوردارست. این یک چالش جدی برای ساپینتوی پرتغالی در اولین بازی رسمی خود در مقام سرمربی استقلال است که باید دید چگونه در این بازی خانگی، از این هدف سربلند خارج خواهد شد. به نظر میرسد او باید با کمترین تغییر در ترکیب تیمی استقلال فصل جدید را آغاز کند تا از همان بازی اول استقلال را به حاشیه نبرد.
