روزنامه هفت صبح، آرتین ابراهیمی| تاکتیکهای نوین فوتبال جهان در چند سال اخیر، به سمت حذف مهاجم مرکزی یا شماره ۹ سنتی پیش رفته و برخی تیمهای مطرح باشگاهی نظیر منچسترسیتی، لیورپول، چلسی، پی.اس.جی، بارسلونا و… این مدل جدید فوتبالی را به نمایش گذاشتهاند؛ تاکتیکی که با چند وینگر سرعتی و هافبک میانی تکنیکی پیاده میشود تا ضمن حفظ میانه میدان و پرسینگ حریف، در فاز حمله و با حضور پُرتعداد این نفرات، به هدف نزدیک شوند. البته هنوز هم برخی تیمهای بزرگ اروپایی از تک مهاجم هدف استفاده میکنند تا با حرکت از کنارهها و ارسال سانتر و سرزنی تک مهاجم هدف به نتیجه دلخواه خود برسند که بایرن مونیخ، یوونتوس و دو تیم شهر میلان از این دست تیمها هستند.
مهاجم مدرن
رئال مادرید متفاوتترین تیم در اجرای ایدههای هجومی است؛ با استفاده از یک مهاجم مدرن که به اندازه دو بازیکن میارزد. کریم بنزما که در ۳۴ سالگی شکوفا شده، ضمن ایفای نقش یک مهاجم سرزن کلاسیک، در نقش مهاجم مکمل و سازنده گل هم بسیار موفق و کارآمد است و حتی در اجرای دفاع تیمی هم به خوبی نقشآفرین بوده است. در ضد حملهها که تاکتیک اصلی رئالیها است نیز بنزما یک مهاجم سریع، چابک و با دید باز نشان داده تا ضمن فرصتسازی برای وینیسیوس و رودریگو، شانس گلزنی خود را جستوجو کند؛ او که با کمی ارفاق، پنالتیزن خوبی هم هست.
دو امید برزیل
نمایش تحسینبرانگیز وینیسیوس جونیور و رودریگو گوئس در دو بال کناری رئال مادرید در فصل ۲۰۲۲-۲۰۲۱ با امیدواری تیته سرمربی تیم ملی برزیل همراه شده تا در دوران افت وینگرهای اصلی این تیم نظیر نیمار و کوتینیو، جریان هجومی سلسائو به دست این دو مهره رئالی بیفتد؛ دو مهاجم ۲۱ ساله که با ادامه پیشرفت خود، امید برزیل در جام جهانی قطر خواهند بود.
وینیسیوس مهاجم سابق فلامینگو، در طول دوران حرفهای خود ۲۴۴ بازی انجام داده و ۵۵ گل به ثمر رسانده است که آخرین آن گل قهرمانی رئال در فینال UCL بود. رودریگو که در سانتوس مطرح شد نیز تاکنون ۱۹۱ بازی باشگاهی و ملی داشته و ۳۷ گل به ثمر رسانده است؛ از جمله گل حیاتی به چلسی در بازی برگشت برنابئو و دو گلی که به سیتی زد تا یک تنه باعث صعود رئال به فینال لیگ قهرمانان اروپا شود.
لوا و بارسا
به نظر میرسد که روبرت لواندوفسکی مهاجم نامآشنای لهستانی پس از نزدیک یک دهه تاریخسازی در بایرن مونیخ، بار سفر به بندر بارسلون خواهد بست تا در نقش مهاجم شماره ۹ جدید آبیاناریها بازی کند؛ اما مشخصاً بازی او و در مجموع این سبک تاکتیکی با فلسفه بارسا جور نیست و به احتمال زیاد این جابهجایی تجربه ناموفقی برای لوا خواهد بود؛ تجربهای که پیشتر زلاتان ابراهیموویچ هم با آن روبهرو شده بود.
این تیم خیلی با مهاجمان کلاسیک کنار نمیآید و به بازیکنانی توجه دارد که به عقب برمیگردند و توان حفظ و حمل توپ دارند. مهاجمی مثل رافینیا که در صدر خواستههای ژاوی است و قطعاً این بازیکن برزیلی لیدزیونایتد با فلسفه بارسا هماهنگ خواهد شد یا آنسو فاتی و حتی ممفیس دیپای که میتوانند دو عضو اصلی خط تهاجمی بارسلونا باشند. تحت این شرایط استخدام بازیکن گرانقیمتی چون لواندوفسکی و یا احتمال حضور آلوارو موراتا در این تیم که به مهاجم هدف در ترکیب ثابت خود تکیه ندارد، سوالبرانگیز است؛ مگر این که ژاوی قصد تغییر فلسفه بارسا را داشته باشد تا با تجمع در کنارهها (با اعلام نیاز به دو پیستون اسپانیایی چلسی؛ آسپیلیکوئتا و آلونسو) و تاکتیک سانتر به هدف خود برسد.
بایرن و مانه
بایرن در گذر از دوران لواندوفسکی، به نظر درصدد پیاده کردن تاکتیک بدون مهاجم هدف است. به همین دلیل تمرکز مونیخیها روی استخدام سادیو مانه است؛ وینگر چپ سریع، تکنیکی و گلزن لیورپول که ظاهراً قرار است فصل جدید را با پیراهن قرمز بایرن به میدان برود. او به جمع مولر، موسیالا، سانه، گنبری و کومان اضافه میشود تا پلن A ناگلزمن، فاقد شماره ۹ کلاسیک باشد.
البته آنها روی تاکتیک سنتی خود هم کار میکنند که شاید منتهی به استخدام روملو لوکاکو از چلسی و یا ساشا کالایژیچ از اشتوتگارت شود؛ دو مهاجم هدف بلند قد و گلزن که قطعاً جانشینان خوبی برای لوای جداییطلب هستند. ترکیب اصلی خط حمله بایرن با «گنبری-مانه-لوکاکو» در سیستم ۳-۳-۴ و پلن B «مولر-موسیالا-سانه» واقعاً جذاب و ویرانگر است. کالایژیچ اتریشی-صرب که ۲۴ ساله است و ۲ متر قد دارد هم میتواند یک ذخیره طلایی برای ناگلزمن باشد تا عصر جدیدی را در بایرن رقم بزند.
دیاز و لیورپول
جدایی سادیو مانه از لیورپول، با وجود ۲ آلترناتیو مطرح (دیوگو ژوتا پرتغالی و لوئیس دیاز کلمبیایی)، ضربه مهلکی به کلوپ و بندرنشینان لیورپولی وارد میآورد. ترکیب مانه با صلاح و فیرمینیو در چند سال اخیر، نشان از قدرت لیورپول در گلسازی، گلزنی و پرسینگ حریف داشت، اما با خروج احتمالی او در آخرین سال قرارداد خود با این تیم، خط آتش مرسیساید کمرنگتر از قبل خواهد شد تا وقتی که دیاز به جایگاه اصلی خود در جناح چپ لیورپول برسد؛
درست مثل زمانی که همین سادیو مانه جایگزین کوتینیو شد. تاکومی مینامینوی ژاپنی هم میتواند گزینهای برای بازی بیشتر در این جناح باشد. یورگن کلوپ که امسال کمتر به شماره ۹ کلاسیک خود روبرتو فیرمینیو و دیوورک اوریگی میدان داد و بازی بدون مهاجم هدف را تجربه کرد، شاید همین تاکتیک را با ترکیب سه نفره «صلاح-ژوتا-دیاز» در سیستم ۳-۳-۴ جلو ببرد و از خیر استخدام مهاجم جدید بگذرد.
لوکاکو و هاورتز
توماس توخل یکی از مربیان طرفدار حذف پست شماره ۹ در فوتبال است که امسال این ایده را با کنار گذاشتن مهاجم ۱۱۰ میلیون پوندی خود (روملو لوکاکو) و بازی دادن به کای هاورتز اجرایی کرد و البته خیلی هم نتیجه نگرفت. او در بیشتر بازیها به دو مهاجم دیگر خود کالوم هادسون اُودوی و تیمو ورنر هم کمتوجهی کرد و ترجیح داد تا از هافبکهای تهاجمی نظیر میسون مونت، کریستین پولیشیچ و روبن لوفتوسچیک در نقشی جدید استفاده کند.
چلسی با این تاکتیک خیلی کنار نیامد و در برخی بازیها به وضوح قدرت گلزنی پایینی داشت تا شانس قهرمانی در جبهههای مختلف را از دست بدهد. این تیم حتی در دو فینال جام حذفی و جام اتحادیه با ضربات پنالتی مغلوب لیورپول شد تا از این نظر هم در نقطه ضعف قرار بگیرد. حال با روی کار آمدن مالکان جدید، باید دید روند بازسازی چلسی در دوران پسا آبراموویچ چگونه پیش خواهد رفت.
هالند و آلوارز
اگرچه پپ گواردیولا یکی از مربیان علاقهمند به بازی بدون مهاجم هدف است، اما در نقل و انتقالات اخیر فوتبال، مهمترین بازیکن شماره ۹ دنیا «ارلینگ هالند» نروژی را به خدمت گرفته و به نظر قصد دارد از این ایده فاصله بگیرد. سیتی با مجموعهای از بهترین هافبکهای خلاق، تکنیکی و گلزن نظیر کوین دیبروین، برناردو سیلوا، ریاض محرز، فیل فودن، رحیم استرلینگ، ایلکای گوندوغان و جک گریلیش توانست در چند فصل اخیر قدرت خود را به حریفان لیگ برتر دیکته کند؛
اما ظاهراً دیگر زمان استفاده از این سیستم منقضی شده و سیتیزنها فصل جدید فوتبال را با دو مهاجم کلاسیک آغاز خواهند کرد: ارلینگ هالند و خولیان آلوارز آرژانتینی که از تیم ریورپلاته به خدمت گرفته شده و گلزن قهاری هم هست. نگاه پپ و سران سیتی، گذر از قهرمانیهای پریمیرلیگ به سمت و سوی لیگ قهرمانان است تا با تکیه بر این قوای تهاجمی تازهوارد، به آرزوی دیرینه خود برسند.
نقش CR7
منچستریونایتد با سرمربی جدید خود اریک تنهاخ در فاز ابهام تاکتیک تهاجمی خود قرار دارد. البته او در زمان هدایت آژاکس با بهرهگیری از سباستین هالر در نقش سانترفوروارد، در کنار دوشان تادیچ و استیون برگوئیس نشان داده بود که به سیستم سنتی هلندی پایبند است، اما حضور CR7 در فهرست قرمزهای اولدترافورد و جای تثبیتشده او در ترکیب تیم باعث شده تا شاید تنهاخ هم به ترکیبی از هافبک-مهاجمان تکنیکی و سرعتی روی بیاورد و از یک شماره ۹ کلاسیک گذر کند؛ بهویژه این که بازیکنانی نظیر جیدون سانچو، مارکوس رشفورد و آنتونی الانگا در دسترس هستند و شاید داستان میسون گرینوود هم ختم به خیر شود تا این بازیکن جوان هم به ترکیب یونایتدها برگردد.
دستور امباپه
ترکیب خط حمله پاریسنژرمن، چه پوچتینو بماند و یا برود، از همین حالا معلوم است و ارتش سهنفره «نیمار-مسی-امباپه» خط آتش این تیم فرانسوی- قطری را تشکیل میدهند. در صورت غیبت یکی از این سه ستاره و یا در یک ربع پایانی بازی، شانس به مهاجم چهارم تیم رو میکند که تا اینجای کار مائورو ایکاردی است. البته شاید مدیر ورزشی جدید این تیم آقای امباپه(!) دستور خرید جدیدی صادر کند و ناصر الخلیفی دست به کار شود تا مهاجم مورد نظر را استخدام کند.
سری A
تیمهای باشگاهی مطرح سری A علاقه زیادی به پلن A در فاز حمله دارند و معمولاً با حضور مهاجم کلاسیک به دیدار حریفان خود میروند. یوونتوس با دوشان ولاهوویچ طراح این سیستم سنتی است و اینتر با ادین ژکو و میلان هم با اولیویه ژیرو، این تاکتیک را در زمین پیاده میکنند. مورینیو هم در رم چشم به قدرت گلزنی تامی آبراهام دارد که یک شماره ۹ واقعی است.
داروین نونیز
برای مربیانی که به مهاجم پست ۹ علاقه زیادی دارند، جذابترین بازیکن در دسترس در بازار نقل و انتقالات فوتبال، داروین نونیز اروگوئهای است؛ مهاجم ۲۲ ساله بنفیکا که پیشتر در آلمریا و پنارول هم بازی کرده و در وبسایت ترنسفرمارکت ۴۰ میلیون یورو قیمتگذاری شده است. او مهاجمی توانا در باکس ۱۸ قدم است و از قدرت تمامکنندگی بالایی برخوردار است و میتواند به یکی از مهاجمان گلزن فصل جدید فوتبال اروپا بدل شود؛ او که میتواند جانشین خلف سوارز و کاوانی در تیم ملی اروگوئه هم باشد.
