روزنامه هفت صبح، علیرضا حسنخانی | لحظه منتخب من از هیجانانگیزترین و قشنگترین مسابقه تنیسی که تماشا کردهام اینجاست. همین تصویر. لحظه مزه کردن چمن زمینی که در آن احتمالاً بزرگترین تنیسور تاریخ را شکست دادهای و برنده ویمبلدون شدهای. دلیلی برای دوست داشتن یک قهرمان. جلوهای از یک قهرمان زمینی. نه ابر قهرمانی سرد و بیروح و فرا زمینی. دوست نداشتن راجر فدرر کار سختی است. همان اندازه که دوست نداشتن زیدان بود.
هم فدرر را در تنیس و هم زیدان را در فوتبال با تمام وجودم ستایش میکنم اما دوستشان نمیدارم. مارادونا یک بار درباره زیدان گفته بود: «انگار تو کلهش یخچال داره. آدم خیال میکنه تو لهستان به دنیا اومده. بس که سرد و بیروح فوتبال بازی میکنه.»مهارت فدرر را نمیشود ستایش نکرد اما تحمل یبسیاش کار سختی است. در واپسین گیمهای بازی که فدرر همچنان داشت بینقص و خستگیناپذیر به پیش میتاخت و آدم را از تواناییاش متحیر میکرد، تقاضاهای بازبینی همراه با اعتراض نواک و تلاشش برای بر هم زدن نظم ریاضیوار ذهن خارقالعاده فدرر آن هم در ۳۸ سالگی یادآور بچههای تخسی بود که برای بردن فوتبال گل کوچک محلات در دوران کودکیمان، شوتهای بیهدف دور از دروازه میزدند تا تیم حریف را بفرستند دنبال آوردن توپ و خسته کنند.
در تمام طول مسابقه به برد جوکوویچ ایمان داشتم فقط میدانستم این برد در پایان یک نبرد تمامعیار حاصل خواهد شد. مثل گلهای دقایق تلف شده سولسشر و شرینگهام. مثل اوت شدن پنالتی جان تری در فینال مسکو. وقتی فدرر در گیم شانزدهم ست پنجم سروهای جوکوویچ را بریک کرد یقین داشتم فریادهای شعفآمیز تماشاچیان طرفدارش بینتیجه خواهد ماند و نواک همین کار سخت و به نظر غیر ممکن را در برابر فدرر انجام خواهد داد.پنج ساعت تماشای فینال ویمبلدون ۲۰۱۹ تجربه شگفتانگیز ورزشی دیگری برایم رقم زد.
تماشای مادر نواک در حالی که صلیب گردنبندش را توی مشت گرفته بود و همسر فدرر که دستانش را توی هم قلاب کرده بود و پیشانی بر آنها گذاشته بود و برای موفقیت عزیزانشان دعا میکردند جلوهای ملموس از حکایت مبارزه دشوار داشت. مبارزه دشواری که پیروزش در زمان تای بریک نهایی هم نقش بر زمین شد تا شکننده بودنش بیش از پیش نمایان شود و همین تقابل شکنندگی همراه با غریزهگرایی و نیروی جوانی در تقابل با توان فنی و ذهن مهندسی شده رقیب سرسخت بود که تماشای این مسابقه را به تجربهای بینظیر تبدیل کرد و حلاوت بردش صد چندان شد.
***آمار راجر فدرر در برابر نواک جوکوویچ
فدرر و جوکوویچ تا به حال ۴۸ بار مقابل هم قرار گرفتهاند. سهم پیروزیهای مرد صربستانی ۲۶ مسابقه است و استاد سوئیسی نیز ۲۲ مسابقه را به سود خود به پایان برده است. بیشترین جدالهای این دو، در زمینهای سخت بوده است. ۳۶ تقابل از ۴۷ تقابل کلی این دو، در این زمینها بوده است که جوکوویچ با ۱۹ پیروزی، دو برد بیشتر از فدرر به دست آورده است. ۸ تقابل نیز در زمینهای خاکی بوده است که سهم هر یک چهار پیروزی است. در زمین چمن نیز جوکوویچ با سه پیروزی، نسبت به تک برد فدرر، وضعیت بهتری دارد. ۱۶ تقابل این دو در بازیهای گرند اسلم بوده است که مرد صربستانی، اینجا نیز با ۱۰ پیروزی، جلوتر از حریف سوئیسی خود قرار دارد. ۱۹ بار این دو در قالب فینالها به مصاف یکدیگر رفتهاند که نوله با ۱۳ پیروزی، بیشتر از دو برابر فدرر برد به دست آورده است. پنج فینال از این ۱۹ فینال، در چارچوب گرند اسلم بوده است که نوله باز هم ۴ بر یک از فدرر جلو است. ۲۰ بار نیز فدرر و جوکوویچ در مسترزهای ۱۰۰۰ امتیازی مقابل هم قرار گرفتهاند که مثل تقابلهای قبلی، جوکوویچ اینجا هم با ۱۱ پیروزی، از فدرر جلوتر است.
***جوکوویچ پس از قهرمانی چقدر پاداش گرفت؟
صد و سی و سومین دوره ویمبلدون با قهرمانی نواک جوکوویچ به پایان رسید. در این رقابتها بیش از ۴۲ میلیون یورو به تنیسورها داده شد. ارزش جوایز ۱۱ درصد افزایش یافته بود. تنیسور صربستانی با فتح جام بیش از دو و نیم میلیون یورو دریافت کرد؛ ۲.۶۱۳.۴۰۰. این در حالی است که راجر فدرر نایب قهرمان بیش از یک میلیون کسب کرد؛۱.۳۱۰.۹۰۰. سیمونا هالپ قهرمان بخش بانوان نیز همان مقدار به دست آورد. تنیسور رومانیایی با شکست سرنا ویلیامز برای نخستین بار فاتح ویمبلدون شد. قهرمان این بازیها ۲۰۰۰ امتیاز به دست آورد و نایب قهرمان ۱۲۰۰ امتیاز. تنیسورهایی که به نیمه نهایی رسیدند مانند رافائل نادال و روبرتو بائوتیستا ۶۵۳ هزار یورو کسب کردند. تنیسورهای راه یافته به مرحله یک چهارم نهایی ۳۲۶ هزار یورو به دست آوردند. صعود به یک هشتم نهایی ۱۹۵ هزار یورو پاداش داشت. حضور در دور نخست، دوم و سوم به ترتیب ۵۰ هزار، ۸۰ هزار و ۱۲۳ هزار یورو ارزش داشت. ویمبلدون پس از اپن آمریکا بیشترین ارزش را در جوایز دارد. این رقابت بالاتر از اپن استرالیا و رولان گاروس قرار دارد.
***فدرر: شانس باورنکردنی را از دست دادم
راجر فدرر تنیسور ۳۷ ساله سوئیسی یکشنبه شب در فینال ویمبلدون، در دیدار با نواک جوکوویچ تنیسور شماره یک جهان، در رقابتی پنج ساعته شکست خورد و از رسیدن به عنوان قهرمانی بازماند. فدرر درباره این بازی گفت: «من تلاش میکنم این فینال را فراموش کنم اما مسابقه بسیار جذابی بود. این مسابقه بسیار طولانی بود و هرچیزی داشت. من شانسهای زیادی داشتم اما جوکوویچ قهرمان شد. باید به خاطر عملکردم خوشحال باشم. به جوکوویچ هم تبریک میگویم او فوقالعاده بود. شما ممکن است بعد از شکست احساس ناامیدی، ناراحتی و عصبانیت داشته باشید اما من نمیدانم چه احساسی دارم. فقط میدانم یک شانس باورنکردنی را برای قهرمانی از دست دادم و نمیتوانم آن راقبول کنم.»تنیسور مطرح جهان درباره حفظ رکوردش در گرنداسلم گفت: «من به خاطر این موضوع تنیسور نشدم بلکه تلاشم این بود مقابل چنین جمعیتی در ویمبلدون، مقابل ورزشکارانی مانند جوکوویچ و نادال، بهترین نمایش را داشته باشم. این دلیلی است که من به خاطر آن تنیس بازی میکنم.»
