روزنامه هفت صبح، احمد رنجبر| این روزها تا دلتان بخواهد، تلویزیون ویژهبرنامه برای جامجهانی دارد. وجه مشترک آنها، بیصدایی در عین شلوغی است. برنامهها هر شب و روز پخش میشوند اما فاقد واکنش و نکات فرامتن هستند. این جواد خیابانی است که میدانداری میکند و یکتنه در مرکز توجه قرار دارد. قصد ارزشگذاری نداریم و نمیگوییم کدام درست است و کدام نادرست؛ اما نمیتوان منکر شد که خیابانی قواعد کار رسانهای را میشناسد و بلد است چطور برای چند روز افکار عمومی را سرگرم کند. تا پایان جام وقت زیادی باقی مانده و همچنان باید منتظر شگفتانههای آقا جواد بمانیم.
مورد اول| داستان سبیل
تازهترین ماجرای پر سر و صدای جواد خیابانی، قولی است که برای تراشیدن سبیل خود در صورت برد ایران برابر آمریکا داده. او پای ثابت برنامه «جام 22» شبکه ورزش است و در مقام کارشناس به تناوب روبهروی مجری برنامه یعنی رسول مجیدی مینشیند. شنبه شب صحبت از بازی بعدی ایران به میان آمد و خیابانی از احساس خوب خود نسبت به اینکه تیم ملی کشورمان، آمریکا را شکست خواهد داد، گفت.
مجیدی هم قول گرفت که بعد از پیروزی با شیرینی به استودیو بیاید. خیابانی حرفش را مزهمزه کرد: «شیرینی؟ اصلا یه کاری میکنم؛ بگم؟ آره، آره میگم، میگم. بچههای تیم ملی فوتبال اگر این بازی را ببرند…. خدایا چی بگم؟ سبیلهایم را میزنم!» خیابانی این را هم گفت که تا حالا سبیل خود را نتراشیده است ولی این بار بعد از گزارش مسابقه ایران و آمریکا به استودیو میآید تا گریمور برنامه «جام 22» سبیلش را بزند!
خیابانی به واکنشهای اینچنین از سوی مربیان و بازیکنهای مطرح اشاره کرد و گفت: «میخواهم بگویم وطنم را دوست دارم تا {با تراشیدن سبیل} یک چیز ماندگاری درست بشود. » صحبتهای بعدی او و مجیدی به شوخی و خنده گذشت؛ خیابانی اما روی حرف خود ماند و گفت با برد ایران من را کچل و بیریش و سبیل خواهید دید. بعد از این اتفاق، دوستان مجازی بیکار ننشستند و با کمک فتوشاپ تصویر خیابانی را بدون مو منتشر کردند.
مورد دوم| داستان وطن
روز جمعه و بعد از پیروزی ایران مقابل ولز، جواد خیابانی اشک ریخت و با هیجان این جملات را برزبان آورد: «همین جا گفتم تیمی که مردم پشتش نباشند، به درد نمیخورد. اما دیدید تیمی که مردم پشتش هستند، چقدر بهدرد میخورد، چه حسی دارد، چه غروری دارد و چه شوری بهپا میکند. کی بدش میآید که تیمش ببره؟ کسی که بدش میآید تمیش ببره، ایرانی نیست؛ وطنپرست نیست؛ اصلا وطن نمیفهمد…»
اگر آن لحظه به جای شبکه سه و شنیدن گزارش پیمان یوسفی، پای شبکه ورزش بوده باشید، با شنیدن حرفهای خیابانی تعجب میکنید. آخر، او روز چهارشنبه گذشته ویدئویی منتشر کرد و گفت حرفهایش درباره حمایت از تیم ملی، تقطیع شده است. با این حال مشابه همان حرفها را بار دیگر زد! او سهشنبه شب گذشته در برنامه «جام 22» شبکه ورزش گفته بود:« مردم پشت این تیم نباشند دوزار نمیارزد؛ مردم باید تیم را حمایت کنند تا این تیم بتواند موفق باشد. دلیل موفقیت تیم عربستان، حمایت ملی از عربستان بود، دلیل ناکامی تیم ملی ایران، عدم حمایت ملی از ایران بود.»
مورد سوم| داستان گزارش
جواد خیابانی در گزارشهای خود نیز همچنان احساسی و هیجانی عمل میکند. مثلا موقع گزارش مسابقه تیمهای برزیل و صربستان بارها جملههای شبهشاعرانه به کار برد. او در سالهای اخیر بهخاطر این سبک گزارش، مدام «سوژه» شده و گاهی مورد اعتراض قرار گرفته است. با این حال نمیخواهد از این شیوه دست بکشد. اوج احساسات او بعد از گزارش بازی ایران با ولز نمایان شد که اشک ریخت و با بغض در شبکه ورزش حرف زد. منتظر گزارش او در بازی ایران با آمریکا باشید!
مورد چهارم| داستان آب و خاک
ماجرای جواد خیابانی با جامجهانی خیلی پیشتر شروع شد. در فاصله یک ماه مانده به شروع مسابقات، او در قامت مجری و گزارشگر برنامه «جام و جزیره» کارش را شروع کرد. خیابانی باز هم هیجان همیشگی را حفظ کرد اما آنچه بیش از بقیه سوژه شد، به آیتمی برمیگردد که در خلیجفارس ضبط کرد. او با اشاره به زیر پای خود گفت: « اینجا الان آبه اما خاکه!» جواد خیابانی است دیگر و با همین گفتار و رفتار، عدهای دوستش دارند و عدهای مخالفش هستند.
