روزنامه هفت صبح، گروه تلویزیون| یکشنبه شب قسمت بیست و هفتم سریال «آتش سرد» روی آنتن شبکه دو رفت. ویژگی بارز این قسمت تعدد صحنههای خشن بود که در کمال تعجب شبکه دو به مخاطبان هشدار نداد. «آتش سرد» را رضا ابوفاضلی ساخته است و بهزودی پرونده آن بسته میشود.
خط کلی داستان سریال درباره دو مرد با دو منش متفاوت است. یکی (پرویز فلاحی پور) زندگی سالم را پیش گرفته است و دیگری (عبدالرضا اکبری) امور خود را از طریق کار خلاف پیش میبرد و برای رسیدن به هدف مرزی برای خود قائل نیست. نقطه اتصال آنها ازدواجی است که شکل گرفته و دختر مرد مثبت قصه به ازدواج پسر بدمن داستان در آمده.
مورد اول| تهدید با چاقو
در قسمت بیست و هفتم «آتش سرد» بخشی از داستان به یکی از شخصیتهای فرعی اختصاص داشت. او بدهکار آقاجون (عبدالرضا اکبری) است و نوچه او (پویا با بازی شاهد احمدلو) برادر فرد بدهکار را تهدید میکند. خشونت قسمت بیست و هفتم از همین جا شروع میشود؛ پویا ابتدا با تهدید او را به دخمهای اطراف شهر میکشاند و چاقو بیخ گلوی برادر فرد بدهکار میگذارد. این صحنه یک مقدمه خشن دیگر هم دارد و همچنین آغشته به عربده و تهدید کلامی است.
مورد دوم| ارعاب و کتک
صحنه بعد محل نمایش وضعیت فرد بدهکار است که دستهای او بسته شده و به سقف آویزان است. پویا تهدید میکند که اگر چک پاس نشود، قتل آقای بدهکار حتمی است. با ورود آقاجون این اتفاقات تکرار میشود و مخاطب شاهد خشونت و ارعاب است. در این میزانسن بیننده شاهد مواردی چون هل دادن برادر فرد بدهکار و داد و فریاد هم شد.
مورد سوم| خشونت کلامی
در قسمتهای پیشین «آتش سرد» تا دلتان بخواهد صحنه خشن وجود داشت؛ از قتل و زندان تا آدمربایی و خشونت کلامی. وقتی از مورد آخر حرف میزنیم منظور صرفا داد و فریاد و ناسزا نیست. خشونت کلامی در سکانسی چون مواجهه عبدالرضا اکبری با عروس خود در بیمارستان هم تبلور مییابد. در قسمت اخیر او عروس خود را با لحنی آرام اما گزنده تهدید کرد و پدر (پرویز فلاحی پور) را پیش چشم دختر خوار! شاید در جامعه ناآرام چنین اتفاقهایی، مسئولان سیما را دچار «عادی سازی» کرده ولی در شرایط طبیعی، چنین صحنههایی اثراتی نامطلوب بر مخاطب دارد.
مورد چهارم| خواب قتل
اشاره شد که «آتش سرد» در قسمتهای قبل هم صحنههای خشن بهوفور داشت. از قضا صحنه خواب پرویز فلاحیپور که در آن طناب اعدام را دور گردن پسرش علیرضا میبیند، مورد اعتراض رسانهها و کاربران فضای مجازی قرار گرفت. مواردی مثل درگیری در قسمتهای ابتدایی و افتادن قتل به گردن علیرضا، دعوا، تهدید یک زن، ربایش او مقابل چشم فرزند و … اما از چشم رسانهها دور ماند.
مورد پنجم| عدم هشدار
آیا نمایش خشونت در یک سریال، امری تماما ناصواب است؟ طبعا پاسخ منفی است و نمیتوان سریال سازان را به خاطر استفاده از خشونت برای خلق درام متهم کرد. کما این که پیشتر سریالهای موفق زیادی در تلویزیون ساخته شدند که از این فاکتور بهره میبردند. همانطور که این اتفاق به کرات در سریالهای خانگی رخ میدهد.
بههرحال دنیای نمایش است و اگر کاری اصولی ساخته شده باشد، از طرح خشونت بهرهای متفاوت و اثرگذار میبرد. در ماجرای اخیر اما ایراد مستقیما به شبکه دو برمیگردد که هنگام نمایش صحنههای خشن، هشدار نمیدهد. تلویزیون پیشتر برای سریالهایی با چنین ویژگیهایی این کار را انجام میداد و در آثار خانگی ابتدا نوشتهای میآید که سریال مناسب گروه سنی خاصی نیست.
نکته عجیب اینکه بعد از بالا گرفتن انتقادها به عدم قید هشدار در صحنه خواب اعدام «آتش سرد» ، علی مهام، تهیهکننده سریال به خبرگزاری تسنیم گفته بود:« آیا واقعاً برای یک خواب هم باید هشدار داد! اولاً خودکشی در میان نبوده و ثانیاً اتفاقی در واقعیت نیفتاده است. مطمئن باشید اگر چنین بود حتماً خودِ شبکه تصمیم به اعلامِ زیرنویس هشدار میکرد.» برای اثبات سستی نظر مهام نیاز به بحث و جدل نیست!
او خود بهتر میداند که صحنه خشن هشدار لازم دارد؛ حالا چه سکانس خواب و رویا باشد و چه نباشد. اصلا مگر کل یک سریال، خیال نیست؟! با این استدلال که هیچ کمپانی سریال سازی نباید خود را ملزم به هشدار سنی کند! درباره کیفیت «آتش سرد» بهزودی گزارشی مجزا منتشر خواهیم کرد.
