روزنامه هفت صبح | از پنجشنبه گذشته شبکه امید، برنامهای جدید بهنام ساعت صفر در کنداکتور خود قرار داده که هدف آن پاسخ به بخشی از نیازهای نوجوانان است. این برنامه به تهیهکنندگی حسین شکیبراد آماده شده که پیشتر برنامهسازی برای این گروه سنی را تجربه کرده است.
منظر اول : محتوا| برنامه ساعت صفر با بازگو کردن مسائل مهم نوجوانان در زندگی روزمره مانند ارتباط با والدین، کنکور، دیده شدن، پول درآوردن، تفریح، استرس و… پای صحبت آنها مینشیند. این شیوهای است که پیشتر در تلویزیون به شکلهای دیگر تجربه شده. معنای آن اما این نیست که دیگر نباید سراغ برنامهسازی برای نوجوانها رفت.
از قضا تعدد چنین برنامههایی لازم است. کما اینکه در قسمت اول ساعت صفر چند مسئله مورد واکاوی قرار گرفت که «انتخاب» وجه غالب بحث بود. آرامآرام روی صحبت به مسئلهای بهنام انتخاب رشته رسید که خب دغدغه نوجوانها برای ورود به دانشگاه است. از آنکه گروه سنی نوجوان امروزی دارای طیف زیادی از خواستهها و آرزوهاست از یک برنامه، توقع پاسخگویی به همه آنها نمیرود. با اینحال جامعیت نسبی موضوعی ساعت صفر را میتوان یک امتیاز دانست.
منظر دوم: ساختار| دکور برنامه طوری طراحی شده که ۴ نوجوان کنار مجری مینشینند و مسائل خود را بیان میکنند. هشت نوجوان بهعنوان هیات منصفه هم نظرشان را بیان میکنند. این ایده باعث شکلگیری بحثها و تضارب آرا میشود. در بخش دیگری از برنامه، مجری (علیرضا خلیلی) بهجای طرح مستقیم موضوعات، از ابزارهایی مثل کاغذ استفاده میکند که هرکدام دارای تصویرهایی چون خانواده، رفیق، تحصیل و… هستند.
نوجوانها هم نظرشان را بیان میکنند. استفاده از آیتم طنز، گزارشی و گفتوگو با نوجوانها هم به بالا رفتن ضرباهنگ کمک میکند. ساعت صفر در مجموع برنامهای است که ایدههای ساختاری و محتوایی تازهای دارد. با این حال خالی از ایراد نیست و باید در قسمتهای بعد دید چقدر میتواند منطبق با ذائقه و نیاز «همه» نوجوانها پیش برود.
