روزنامه هفت صبح | حالا که اسکار هم به پایان رسیده میتوان سال سینمایی ۲۰۲۱ را به شکل کامل مختومه محسوب کرد. اینجا برایتان بهترین فیلمهای این سال عجیب را ردهبندی کردهام. عجیب به این لحاظ که فیلمهای سخت مال آمریکاییها بود و فیلمهای سهلالهضم عموما به اروپاییها تعلق داشت. پر بود از فیلمهای باکیفیت و البته هیچ شاهکاری هم رویت نشد. این ردهبندی بر مبنای دیدگاه شخصی نوشته شده و شما میتوانید ردهبندیهای متفاوتی را از منابع مختلف پیدا کنید.
یک: آنت/ موزیکال سیاه و غیرعادی لئو کاراکس یک نمایش تمام و کمال با فراز و فرودهای احساسی و روایی متعدد. کمیوحشت،کمیعاشقانه، کمیفانتزی و کمی هم چارلز دیکنزی.
بازیگران: آدام درایور و ماریون کوتیار
دو: آخرین دوئل/ از ژانر قرون وسطا و فیلمهای تاریخی که ریدلی اسکات بارها درآنها زورآزمایی کرده است. یک نوع راشومون در قلب اروپا بر پایه این سوال که حقیقت کجاست؟برپایه یک داستان واقعی. با درخشش مت دیمون و آدام درایور و جودی کومر.
سه: ماشین من را بران/ فیلم تحسین شده آقای هاماگوچی که برگرفته از داستان کوتاهی نوشته هاروکی موراکامیاست. فیلمیدرباره انگیزههای پنهان آدمها. حرفهایی که برزبان جاری نمیشوند و ارتباطهایی که در سکوت شکل میگیرند. ملال و رخوت جذابی بر سرتاسر فیلم حاکم است.
چهار: آخرین شب در سوهو/ اثر تند و تیز ادگار رایت که از لحظه شروع تا انتها لحظهای تماشاگر را آسوده نمیگذارد و به شکلی مستمر احساسات و عواطف و حافظه او را به کار میگیرد. امواج تند شفقت به تدریج جای خود را به تکانههای وحشت میدهند.
پنج: تراژدی مکبث/ اقتباس غیرعادی جوئل کوئن از اثر کلاسیک شکسپیر که قابل مقایسه با شاهکارهایی مثل سریر خون کوروساوا و مکبث پولانسکی است. یک اثر اکسپرسیونیستی متظاهرانه که همیشه تصویر و صدایی برای پرکردن و مشغول ساختن ذهن تماشاگر را در هر لحظه در چنته دارد.
شش: لیکوریش پیتزا/ فیلمی طنزآلود از پل تامس اندرسون درباره مشارکت و معاشرت پسری ۱۵ساله با دختری ۲۶ ساله در دهه عجیب هفتاد میلادی در کالیفرنیا. فیلم عجیبی است. با مجموعهای منحصر به فرد از بازیگران و طنز خاص تامس اندرسون که ممکن است برای همه شیرین و مفهوم نباشد.
هفت: واگن شماره ۶/ محصول مشترک فنلاند و روسیه که در یک فضای سرد رئالیستی در مناطق شمالی به گرمای یک رابطه انسانی متوازن میان یک کارگر روس و یک پژوهشگر فنلاندی میرسد. جایزه قهرمان فرهادی شده بود، در فصول انتهایی خود به «خلوص» میرسد. شفافیت و خلوصی که برایم یادآور حس و حال« عجیب تر از بهشت» جیم جارموش بود و یا آثارهموطن فیلمساز یعنی آکی کوریسماکی.
هشت: گزارش فرانسوی/ ساختار فیلم آن قدر غیرمتعارف است که تا نیمه فیلم دقیقا خط سیر را متوجه نیستی. فیلم با یک مقدمه شروع میشود. معرفی مجلهای به اسم فرنچ دیسپچ ( ادای دینی آشکار به نیویورکر) و کارکنان و جزئیاتش و سپس سه قطعه بر محور سه گزارش آخرین شماره این مجله. سه فیلم کوتاه عجیب با انواع و اقسام شگردهای روایتی و داستانی.این عجیبترین فیلم کارنامه وساندرسون است.
۰۹: حرکت ناگهانی ممنوع/ سرگرم کننده و ظریف روی الگوی مشهور خواب ابدی (هاوارد هاکس ) و نقص ذاتی (تامس اندرسون ) و رمانهای ریموند چندلر. داستانی تو در تو که از یک جایی دیگر دنبال کردن خط سیر منطقی داستان را رها میکنی وخودت را میسپاری به دان چیدل و بنیتسیو دل توروی معرکهای که آرام آرام شخصیتشان جلو چشمانت شکل میگیرند و طنزی بسیار ظریف که در جانت تهنشین میشود. ساخته استیون سودربرگ.
۱۰: قدرت سگ/ فیلمی که جایزه بهترین کارگردانی را برای خانم جین کمپیون در مراسم اسکار به همراه آورد. فیلمی پیچیده و گاه ملالآور اما قدرت و ضربه پایانی فیلم و رودررویی همزمان قهرمانها و تماشاگران با سردابههای پنهان ذهن این ملال را قابل تحمل میسازد. با بازی بندیکت کمبربچ و کرستن دانست.
و فیلم های بعدی :
۱۱- قهرمان/ اصغر فرهادی ۱۲-فرانس/برونو دومونت ۱۳٫مادران موازی/ پدرو آلمودوار۱۴٫ بیا دیگه (c"mon- c"mon)/ مایک میلز۱۵٫راکت سرخ/شان بیکر۱۶٫بلفاست/کنت برانا ۱۷٫ریکاردو بودن /آرون سوروکین۱۸٫ بدترین آدم دنیا / یواکیم تریر ۱۹٫ بندتا/پل ورهوون ۲۰٫ وست ساید استوری/استیون اسپیلبرگ ۲۱٫ کدا/ سیان هدر ۲۲٫کارت شمار/ پل شرایدر۲۳٫تلماسه/دنیس ویلنوو ۲۴٫ دخترگمشده/مگی جیلنهال ۲۵٫ رستاخیزهای ماتریکس/لانا واچوفسکی
