روزنامه هفت صبح، کمال بردبار | روایت است که روزی حضرت عیسی در حال دویدن بوده است، از او میپرسند از چه میگریزی؟تو با این کرامات و معجزات از چه چیزی اینقدر هراس داری؟ حضرت هم جواب میدهد: آدم نادان. از آدم نادان بگریزید.
واکنشها به تحریمهای آمریکا علیه دکتر ظریف در بخشی از بدنه نیروهای رادیکال بهخصوص در جمع جوانان مثلا نخبه و امروزی آنها چنان پیش پا افتاده است که فقط به این نتیجه میرسیم که از آنها باید با تمام سرعت دور شد. سبک استدلال آنها آنقدر نازل است که حتی در نقل و نوشتنش ضعف استدلال قابل تبیین است.
یعنی کوچکترین شناختی از منافع ملی ندارند. صفر! یکی از آقایان که برای خود محفلی هم در فضای مجازی و واقعی دارد پای سنتهای الهی را وسط کشیده و در نهایت به این نتیجه رسیده که طبق سنتهای الهی تحریم دکتر ظریف یعنی تحقیر ایشان! من نمیدانم این دوست ما پای صحبتهای کدام واعظ نشسته که به این نتیجه رسیده است که تحریم از سوی آمریکا یعنی تحقیر. من نمیدانم پای حرف کدام واعظ نشسته که از مراوده دیپلماتیک و رسمی ظریف با همتایان خارجیاش احساس بدی بهش دست داده و حالا با چنین کلماتی در حال کینهجویی است.
واقعا تحریم از سوی آمریکا یعنی تحقیر؟ این جمله که از پایه بیاساس است و حاوی کج فهمی از پیش پا افتادهترین اصول سیاست در ایران. آهان، حالا میخواهید توضیح دهید: «اینکه ظریف چشم امیدش به آنها بود و حالا با تحریم شدنش ازسوی همانها (!) تحقیر شده است.» این چگونه استدلالی است؟ منطق، دقت، حرف حساب همه کشک و برای دلخوش کردن فلان رئیس سازمانی و لایکهای نرم و نازک باید اینگونه زمین و زمان را به هم دوخت و پای سنتهای الهی را هم وسط کشید؟
تمام پروپاگاندای دقیق ظریف درباره تیم بی، تمام اشارات مشخص و حساب شدهاش به بازی خوردن ترامپ از سوی مشاورانش و تلاش قابل تحسینش در جدا ساختن موضعی ترامپ از گروه جنگطلب اصلی به چشمتان نیامد؟هیچ کدام از تلاشها و ظرایف دیپلماسی ظریف در دوسال گذشته را ندیدید؟ طبیعتا من هم به عنوان یک شهروند انتقادات خودم را به ظریف دارم. به نظرم پافشاریاش بر مثلا مشکلات دارویی و غذایی تحریمها برای مردم ایران اشتباه است و همان پالسی است که طرف آمریکایی دوست دارد بشنود (کلا اقرارهای مسئولان به اینکه کشور در شرایط بسیار سخت و بحرانی است عملکردی غیراستراتژیک محسوب میشود. نیازی نیست دوستان برای آنکه مردم عمق خدمتگزاری آنان را درک کنند بر سختی غیرقابل تحمل شرایط تاکید کنند. همین دیروز جناب کواکبیان هم در این تله افتاده بود)
اما کور که نیستم و میتوانم سیاستورزی دیپلماتیک ظریف در سطح جهانی را با گوشت و پوست لمس کنم. او صدای رسای ایران در رسانههای بینالمللی و محافل جهانی است و خدماتش غیرقابل انکار . حرف زدن از سنتهای الهی هم یک بصیرت و جامعیتی میخواهد که این دوستان عزیز فاقد آن هستند. اگر آن «بزرگ» از سنت الهی حرف میزند در یک سطح دیگر به دنیا نگاه میکند.
*** این تحلیل آسیا تایمز از ماجرای تحریم ظریف است. تحلیلگر کار خاصی انجام نداده فقط در تله کینه و انتقام نبوده و از عقل سلیم استفاده کرده است: از آنچه پمپئو برای توجیه تحریم ظریف درباره او گفت میتوان فهمید که آمریکا ظریف را به این دلیل تحریم کرده است که وی یک مقام منضبط، وظیفه شناس و وفادار ایرانی است که به نظام حکومتی مبتنی بر اصل ولایت فقیه ایران متعهد است. آیا این ویژگیها، گناه است؟ تمام وزرای خارجه حتی پمپئو مانند ظریف عمل میکنند. پس مشکل چیست؟
مشکل خود ظریف است. دولت ترامپ به شدت در تلاش است تا به روابط ظریف با نخبگان آمریکا پایان بدهد. آنچه دولت ترامپ را آزار میدهد این است که ظریف با شبکه گستردهای از روشنفکران، سیاستمداران، اندیشکدهها و اصحاب رسانهای آمریکا در تماس است.
ظریف شغل خود را جدی گرفته است و با توجه به این که انگلیسی را روان صحبت میکند میتواند به راحتی با هر آمریکایی که میخواهد پیام توئیتری رد و بدل کند، مباحثه و حتی مشاجره کند. ظریف از گروه سیاست خارجی و امنیتی متوسط آمریکا بالاتر است.
