روزنامه هفت صبح، امیر پایدار | کمپانی سونی (Sony) در نسل هشتم بازیهای ویدئویی عینک واقعیت مجازی PSVR را وارد بازی کرد. این کمپانی قصد دارد در نسل نهم هم با عینک PSVR2، بخشی از این بازار را در دست بگیرد. سونی اینبار بهطور جدیتر از قبل، این بازار را دنبال میکند و قصد دارد تا بازیهای انحصاری خودش را هم برای این عینک عرضه کند.
در همین راستا، بازی Horizon Call of The Mountain توسط استودیوهای گوریلا گیمز و فایراسپیرایت تولید شد. این اثر، مجموعه بازی Horizon را به دنیای واقعیت مجازی وارد میکند. اینبار به جای ایلوی (Aloy) داستان با حضور شخصیتهای دیگری روایت میشود و کنترل شخصیت جدیدی را در دنیای آخرالزمانی Horizon برعهده داریم. این بازی با عناوین قبلی مجموعه بسیار متفاوت است و علاوه بر استفاده از دوربین اول شخص، تغییرات زیادی را هم در مبارزات و گشت و گذار در بازی اعمال میکند. بازی Horizon Call of The Mountain چقدر در وظیفهاش برای نمایش قدرت PSVR2، موفق ظاهر میشود؟
بخش زیادی از بازی Horizon Call of The Mountain، از کوهنوردی تشکیل میشود. کوهنوردی شاید برای هر یک از بازیکنان، بیانگر معنای متفاوتی باشد. برای بعضیها، کوهنوردی به معنای رسیدن به قله، ایستادن بر شانههای خدا و تسخیر طبیعت است. برای برخی دیگر، کوهنوردی از عجله در سفر، نشان دارد. هر تعریفی که از کوهنوردی دارید، احساس شما را به بازی Horizon Call of The Mountain مشخص میکند. مقصد در این بازی چندان اهمیت ندارد. اما مسیری که طی میکنید، ماموریتهای جالب و مناطق زیبا، به شما اجازه میدهد تا دنیای بازی Horizon و دنیای VR را به شکل جدیدی تجربه کنید.
اگرچه کوهنوردی گاهی میتواند به تکرار بیفتد اما تبدیل کردن این ویژگی به یکی از مهمترین عناصر بازی Horizon Call of The Mountain، تصمیم بسیار هوشمندانهای از سوی سازندگان بود. من به روش پیچیده راه رفتن در بازی هنگام نگه داشتن دکمهها و استفاده از جویاستیک برای بازگشت و چرخش، عادت کردم. اما کوهنوردی در این بازی به شما آن حس قهرمانانهای را منتقل میکند که همیشه در بازیهای Horizon وجود داشت.
در ابتدا شاید تقلا برای گذر از صخرههایی که با لکههای سفید برای راهنمایی نشانهگذاری شدهاند، احساس خستهکنندهای داشته باشد حتی اگر برای لحظاتی ترجیح دهید که صرفا از تماشای منظره زیبای بازی لذت ببرید. با این حال، خیلی زودتر از آنچه فکرش را بکنید، به خودتان میآیید و میبینید در حال فتح برجها و اسکلتهای آهنی هستید. شما از موانع و شکافها میپرید، با طناب آویزان میشوید، درها را با اره باز میکنید و با چکشتان، سنگها را میشکنید.
متاسفانه اما ویژگی کوهنوردی، نمیتواند بهطرز هوشمندانهای با داستان گره بخورد. هدف بازی Horizon Call of The Mountain این است که مسیرتان را از یک قله اصلی، ادامه دهید. البته شرایط این منطقه با توجه به آب و هوا تغییر میکند. مشکل اینجاست زمانی که شما در مسیر به مانع یا چیز جالبی برخورد میکنید، به ابتدای مسیر بازگردانده میشوید. خوشبختانه سفر بازگشت به ابتدای مسیر (و متعاقبا بازگشت به جایی که توقف کردید)، از طریق فست تراول انجام میشود و نیازی به طی کردن دوباره مسیر نیست.
با این حال به سختی میتوان روی پیشرفت در این بازی حساب باز کرد. بازی Horizon Call of The Mountain دارای یک داستان کمعمق است. در حالی که من از دنیای زیبای بازی Zero Dawn حمایت میکنم اما چندان بازیکن را دعوت به گشت و گذار در محیط نمیکرد. این موضوع در بازی Forbidden West کاملا برعکس بود و دنیای پرجزئیاتی برای گشت و گذار داشت.
اما بازی Horizon Call of The Mountain بهخاطر محدودیتهای VR، نمیتواند آنچنان که باید و شاید ظاهر شود. داستان این بازی، به شدت خطی است و معدود شخصیتهایی که در طول مسیر با آنها ملاقات میکنید، شاید راضیکننده باشد اما قوس شخصیتی آنها به گونهای است که انگار هیچ دلیلی برای حضور آنها در بازی وجود ندارد.
شما در بازی Horizon Call of The Mountain نقش شخصیت رایاس (Ryas) را برعهده دارید. این شخصیت از بس بهیاد ماندنی است که من مجبور شدم نام او را جستوجو کنم. آن هم در حالی که کل هفته قبل، بهطور مداوم در حال تجربه این بازی بودم. رایاس یک مجرم در جزیره Shadow Carja است. در داستان متوجه میشویم که برادر رایاس در یک ماموریت خطرناک قرار دارد. شما باید او را تا کوه دنبال کنید و جلوی او را بگیرید. بدین ترتیب آزادی خود را بهدست میآورید.
رایاس مرتبا در طول این راه، از مسیر خود عقب میافتد در حالی که برادرش کوهنورد بهتری است و به مسیر خود ادامه میدهد. با این حال شما موفق میشوید تا خودتان را به او برسانید. البته همه چیز در بازی Horizon Call of The Mountain به کوهنوردی خلاصه نمیشود و مبارزاتی هم در بازی وجود دارد. با اینکه اکثر تیراندازیها در این بازی، مربوط به حل پازلها یا دریافت تروفیها است اما ساخت بازی Horizon بدون کشتار جانوران فلزی، امکانپذیر نیست.
باس فایتهای این بازی، حس مبارزاتی که در بازیهای پلتفرمر سهبعدی دهه ۹۰ با آنها روبهرو شدید را انتقال میدهد. ایدههای جالبی در مبارزات وجود دارد ولی آنطور که انتظار داریم، پیادهسازی نشدهاند. مبارزه با موجودات غولپیکر، شما را در موقعیتی قرار میدهد که نمیتوانید بهطور آزادانه حرکت کنید. از طرفی تیروکمان تنها سلاحی است که در دست دارید. شما میتوانید با تاب خوردن، جاخالی بدهید اما در صورت انجام این حرکت، چندان کنترلی روی محل مورد نظری که قصد دارید بروید، ندارید. البته میتوانید در فاصلههای کوچکتری هم جاخالی بدهید اما این قابلیت به ندرت کار میکند و کاربرد چندانی ندارد.
شرح عکس: از دید گرافیکی شاهد یکی از بهترینهای واقعیت مجازی هستیم.
