روزنامه هفت صبح، سیدمحمدرضا دادگستر | در سالهای اخیر تب شاسیبلندسازی بیشتر برندهای صنعت خودرو را درگیر کرده است. دیگر گذشت آن دورهای که تنها تویوتا و لندروور و تاحدی هم شورولت تنها برندهایی بودند که جرات میکردند به دنیای اسیوویها وارد شوند. حالا لامبورگینی اوروس را روی خط تولید دارد، بنتلی به بنتایگا مینازد و جگوار در تلاش است تا مشتریان بیشتری برای اف پیس دستوپا کند. در این بین استلویوی آلفارومئو اولین تلاش این برند ایتالیایی برای تولید یک اسیووی بود که هر چند به اندازه موارد فوق پرمیوم نیست.
اما در نوع خود یک خودروی جالب توجه است. در روزهای اخیر یک دستگاه استلویوی سفیدرنگ از ارمنستان وارد خاک ایران شد که توجه صفحات خودرویی در فضای مجازی را به خود مشغول کرد. اگرچه تجربه حضور آلفا در ایران با دو هاچبک جولیتا و میتو چندان تجربه موفقی نبود، اما با توجه به علاقه روزافزون خریداران ایرانی به سگمنت شاسیبلند میشد پیشبینی کرد که استلویو در صورت ورود به ایران فروش خوبی را تجربه میکرد.
آلفارومئو استلویو را در سه تریم به بازار فرستاده است: استاندارد، تی آی و کوآدروفولیو که نسخه حاضر در ایران از نوع استاندارد بوده است. در حالی که قیمت دو تریم اول به ترتیب ۴۲ هزار و ۴۷ هزار دلار است، استلویوی کوآدروفولیو با قیمت ۸۱ هزار دلاری خود یکی از گرانقیمتترین خودروهایی است که در حال حاضر روی خط تولید آلفا قرار دارد.
آلفارومئو همیشه انتخابی خاص، حتی در بازار خودروی اروپای بوده و استلویو هم از این قاعده مستثنا نیست. در واقع میتوان با بودجه زیر ۴۲ هزار دلار هم شاسیبلندهای مقبولی مثل تویوتا راوفور پرایم، کیا سورنتو و فورد اسکیپ خرید. در کلاس شاسیبلندهای کامپکت لوکس هم پورشه ماکان و مرسدس بنز GLC اجازه نفس کشیدن به استلویو نمیدهند. اما آیا این ایتالیایی مغرور شاسیبلند خوبی است؟
درست است که اگر آلفاباز نباشید هیچ وقت قبول نمیکنید که ۴۰ هزار دلار برای استلویو بدهید. اما این بدان معنی نیست که آلفا کمفروشی کرده است! در نسخه پایه و تی آی با پیشرانه ۲ لیتری توربوی ۲۸۰ اسبی مواجهیم که قادر است ۴۱۵ نیوتنمتر گشتاور تولید کند.
این پیشرانه که یکی از قویترین پیشرانههای چهار سیلندر دنیاست، باعث شده تا استلویو که یک خودروی ۱٫۸ تنی است بتواند تنها در عرض ۵٫۵ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. البته آلفا همیشه مورد نقد بوده که چرا مصرف سوخت استلویو را نتوانسته به زیر ۱۰ لیتر به صورت ترکیبی در هر ۱۰۰ لیتر برساند. استلویو نیز مثل بقیه خودروهای ایتالیایی از نظر بنزین خوشخوراک است و حسابی مالکش را در خرج میاندازد (باز هم بگویید پلاگین هیبریدیها بد هستند!)
آلفارومئو به طرز عجیبی در زمینه آپشنهای استلویو برخی را با سخاوت در لیست آپشنهای استاندارد قرار داده اما برای مواردی راهی جز سفارش پکیج پیشرویتان باقی نگذاشته است. مثلاً در حالی که استلویو به صورت استاندارد مجهز به سیستم صوتی هارمن کاردن با ۸ بلندگوی مجزا و نسل جدید سیستم تهویه اتومات دوکاناله است، سانروف پانوراما و چراغشور را به صورت استاندارد ندارد. همچنین آلفارومئو به صفحه نمایشگر ۶٫۵ اینچی (که حتی نویگیشن هم ندارد!)
در نسخه استاندارد بسنده کرده و حتی اگر بیشتر هم پول بدهید، تنها یک نمایشگر ۸٫۸ اینچی گیرتان میآید. این عقبماندن آلفا در حالی رخ داده که حتی لکسوس هم فتیله را پایین کشیده و از نمایشگر بزرگ در نسل جدید NX استفاده کرده است. در کل استلویو مسافری شیکپوش از چکمه اروپاست منتها مسافری که طبق مد روز به استایل خودش نرسیده است!
