روزنامه هفت صبح، سیدمحمدرضا دادگستر | معمولاً گردهماییهای خودرویی توسط مالکان و کلکسیوندارهای خودروهای نوستالژیک برگزار میشود و میتوان خودروهایی که شانس دیدنشان در خیابان بسیار پایین است را یکجا در یک روز دید! در وهله بعد مالکان خودروهای یک شرکت خاص گردهمایی مالکان خودروهای تولیدیشان را میگذارند که این هم بیشتر جنبه تبلیغاتی و بازاریابی دارد. اما دیروز جمعه در ورزشگاه تختی خودروهای اسپرتی دور هم جمع شده بودند که خیابانهای شلوغ شهر مجال چندانی برای هنرنماییهایی همچون دونات و برنات در اختیارشان قرار نمیدهد. در این گزارش به سراغ سه خودروی جالب این گردهمایی رفتیم.
فورد موستانگ مکوان
این فورد موستانگ یکی از خاصترین خودروهای کلاسیک آمریکایی در ایران است که با ترکیب زرد-مشکی خود زنبوری عصبانی در خیابانهای تهران است! پیشرانه این خودرو که مدل ۱۹۷۱ است، ۷٫۵ لیتری است که یکی از حجیمترین پیشرانهها در ایران میباشد و قادر است ۴۰۰ اسب بخار نیرو و ۵۰۰ نیوتنمتر گشتاور تولید کند.
روی این نسخه جذاب از موستانگ، کیت برق MSD نصب شده که جرقهای با قدرت ۳۰ تا ۵۰ هزار ولت ایجاد میکند تا مشکل عدم احتراق کم شده و اطمینان حاصل شود که کل سوخت آتش گرفته است. رم ایر روی کاپوت خودرو نیز تزئینی نیست و ماموریت تشدید حجم ورودی هوا به پیشرانه را برعهده دارد. خلاصه بگوییم؛ این موستانگ مکوان زرد یک شاهکار مهندسی تمامعیار است!
ب.ام.و سری ۵
تا وقتی سری ۳ بهعنوان پرفروشترین خودروی ب.ام.و تولید میشود، سری ۵ نمیتواند امیدی به کسب جایگاه اول در لیست فروش باواریاییها داشته باشد. کد E39 در بین نسلهای سری ۵ جایگاه ویژهای دارد. همان اندازه که پلتفرم W140 کلاس S مرسدس بنز (رقیب مستقیم E38 سری ۷ ب.ام.و) در طیف محصولات این رقیب آلمانی مشهور و پیشرو بود، در خانواده بزرگ سری ۵، این نسل چهارم یا همان E39 بود که اوج بلوغ این خانواده دوست داشتنی را به نمایش میگذاشت.
با آغاز تولید در سال ۱۹۹۵ و پایان در سال ۲۰۰۳، این اولین نسل سری ۵ بود که به دلیل ابعاد بزرگ و چگالی بالای شاسی به منظور کاهش وزن در سایر قسمتها از جمله سیستم تعلیق جلو از مواد آلیاژی آلومینیومی استفاده کرد. این نسل به عنوان یکی از زیباترین نسلهای سری ۵ اولین نسل این خانواده بود که با پیشرانه چهار سیلندر دیزل و سیستم فرمان دندانه شانه روانه بازار جهانی شد. برخلاف نسل بعدی سری ۵ که بیشتر آن را با رنگ نقرهای در عکسها دیدهایم، این نسل با رنگ خاکستریاش شناخته میشود که نسخه شرکتکننده در گردهمایی نیز از آن نوع است.
دوو اسپرو
از بین خودروهای دوو در ایران، اسپرو قابلیتهای تیونینگ بالایی داشته است. هر کسی که در دهه ۷۰ شمسی میخواسته سدان اسپرت مد روزی بخرد و پول هوندا سیویک و میتسوبیشی گالانت را نداشته، اسپروی کرهای را انتخاب میکرده که با چراغ پیوسته عقبش شناخته میشده (همان چیزی که این روزها بار دیگر تبدیل به مد روز طراحی خودرو در جهان شده است و البته ما هم در تارای ایران خودرو با آن سروکار داریم!).
کاسه چراغ مشکی، رینگهای آلومینیومی پنج پر و بال عقب مشکی از جمله مواردی هستند که ظاهر این اسپروی نارنجی سیر را خاص کردهاند. اگرچه سیویکهای دهه ۹۰ میلادی قیمت به مراتب بالاتری نسبت به اسپرو دارند اما مزیت اسپرو نسبت به سیویک شتاب بهتر و قدرت گرفتن پیشرانه در دورهای پایین است.
