روزنامه هفت صبح، رامتین لطیفی | هند به واسطه نوع حکومت و جمعیتش ملقب به بزرگترین دموکراسی جهان است. رشد فناوری و به نوعی انحصار فناوری اطلاعات و برنامهنویسی در این کشور سبب شده است تا هند به شریک همیشگی تمامی پروژههای در حال انجام کشورهای جهان در این عرصه بدل شود و بدون مشارکت متخصصان هندی کار از کار پیش نرود. موقعیت این کشور و به ویژه نزدیکی آن به ۲ کشور چین و پاکستان که اولی تنها هماورد آمریکا در عرصه جهانی و دومی مرکز تربیت تروریستهایی مانند طالبان و القاعده است نیز دلیلی بر اهمیت جغرافیای هند به شمار میرود.
از نقش هند در تغییرات اقلیمی و معضل آب و هوا هم نباید غافل شد و باید بگوییم بدون مشارکت و عزم این کشور، حل معضل گرم شدن زمین بینتیجه باقی خواهد ماند. از این رو چندان دور از ذهن نبود که ناراندرا مودی، نخست وزیر هند پس از روسایجمهور فرانسه و کرهجنوبی، سومین مقامی باشد که توسط جو بایدن به یک دیدار و البته شام رسمی دولتی در کاخ سفید دعوت شود.
البته این دیدار پرطمطراق که دستاوردهای بسیاری برای هر ۲ طرف ماجرا داشت، انتقادات بسیاری از مدافعان آزادی و دموکراسی را برانگيخت چرا که از سال ۲۰۱۹ و انتخاب مجدد مودی به نخست وزیری هند، او با سرعت قابل توجهی به سمت حذف رقبای خود، تغییر قوانین به نفع دولت، کاهش اختیارات نظام قضایی و انتصاب قضات وفادار به خود، بر هم زدن استقلال مرجع نظارت بر انتخابات و فشار فزاینده بر روزنامهها و مطبوعات و اعمال محدویدتهایی از این قبیل در حال حرکت است و فاصله چندانی تا زمانی که نام او به فهرست بلندبالای خودکامگان آسیا افزوده شود باقی نمانده است.
جو بایدن بر این باور است که هیچکدام از چالشهای موجود در جهان، بدون مشارکت و همراهی هند قابل حل نیستند و در عصر تنشهای فزاینده میان آمریکا و چین، هند میتواند بهترین شریک آمریکا برای مقابله بر چین باشد. از این رو مودی به رغم تمام انتقادات از عملکردش با رژه سربازان در چمنزارهاي جنوبی وارد کاخ سفید شد و پس از آن در اتاق بیضی به گفتوگویی دو ساعته با بایدن نشست. جالب است بدانید جو بایدن در سراسر مدت حضور مودی در آمریکا، یک سرآشپز مخصوص غذاهای گیاهی را برای تهیه غذاهایی که با رژیم گیاهخواری او سازگار باشد تدارک دیده بود.
در مقابل او از مودی انتظار داشت که خود را با ارزشهای دموکراتیک آمریکا سازگار کند. این نکته را میتوان از سخنان جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی دولت بایدن نیز استخراج کرد. او تاکید داشت که دو کشور باید در بلند مدت با سیستم ارزشی مشترک که مبتنی بر دموکراسی است کار کنند و پیش بروند. این سخنان اعضای دولت آمریکا ناظر بر تغيير رویه در دو موضوع مشارکت فزاینده اقتصادی با چین و نیز اعلام بیطرفی هند در جنگ روسیه و اوکراین و استمرار خرید نفت روسیه توسط این کشور است.
به علاوه آمریکا و هند بر سر گسترش مشارکت نظامی و تسلیحاتی به توافق رسیدند. کاخ سفید این برنامه را «نسل آینده مشارکت دفاعی» نامید و بر اساس آن مقرر شد تا این دو کشور در پروژههایی مانند مشارکت در انتقال و افزایش فناوری موتورهای جت هواپیماهای جنگنده توسط جنرال الکتریک، فروش پهپادهای نظامی، فروش تسلیحاتی و نیز مشارکت در تولید نیمهرساناها با یکدیگر همکاری کنند.
به علاوه هند مجوزی صادر کرد که بنا بر آن کشتیهای نیروی دریایی آمریکا بتوانند به منظور تعمیر و تجهیز در سواحل این کشور پهلو بگیرند. بدیهی است از یک سو این توافقات به دلیل پررنگتر شدن حضور نیروی دریایی آمریکا در جنوب دریای چین، زنگ خطر جدیدی برای پکن و حکومت این کشور است و از سوی دیگر نیز چرخش هند برای جایگزینی آمریکا به جای روسیه به عنوان تامینکننده اصلی و قدیمی تسلیحات و تجهیزات نظامی این کشور است.
آمار حاکی از آن است که تجارت هند با آمریکا ظرف دهه گذشته دو برابر شده و به بیش از ۱۹۱ میلیارد دلار رسیده است. اما بایدن و دولتش میخواهند از تمام ظرفیتهای موجود استفاده کنند و از این رو قصد افزایش این مبادلات را دارند. بر اساس اطلاعیه کاخ سفید، هند با ثبت سفارش ۲۰۰ هواپیمای بوئینگ برای خط هوایی «ایر ایندیا» زمینه ایجاد يكمیلیون شغل در ۴۴ ایالت آمریکا را ایجاد کرده است.
به علاوه هندیها متعهد شدند دو میلیارد دلار در صنایع تولید فولاد اوهایو، ساخت تجهیزات انرژی خورشیدی کلورادو و فیبر نوری کارولینای جنوبی سرمایهگذاری کنند و زمینه را برای بازگشت صنایع به خاک آمریکا هموارتر کنند. به علاوه تبادل دانشجو و نیروی کار ماهر و سهولت هر چه بیشتر در صدور روادید نیز در دستور کار قرار گرفت و مقرر شد با افزایش تعداد کنسولگریهای هند در ایالتهای مختلف آمریکا، زمینه صدور ۱۲۵ هزار ویزای دانشجویی و ۱۰ هزار ویزای کارگری برای سفر آسانتر هندیها به آمريکا فراهم شود.
مراسم شام دولتی داخل یک چادر بزرگ که در چمنزارهای جنوبی کاخ سفید برپا شده بود برگزار شد و نام تعدادی از غولهای فناوری آمریکا و مدیران سیلیکون ولی نیز در فهرست مهمانان به چشم میخورد. در این بین میتوان به تیم کوک، مدیر عامل شرکت اپل، ساتیا نادلا، مدیر عامل مایکروسافت، آن ووجچیکی، مدیر عامل «۲۳ اند می»، ساندار پیجای، مدیر عامل گوگل و سام آلتمن مدیر عامل «اوپن ای آی» اشاره کرد.
گفتنی است با کاهش رشد اقتصادی چین و افزایش تنشهای موجود میان آمریکا و این کشور، مدیران غولهای تکنولوژی تمایل دارند که تولیدات خود را از چین برچینند و آن را به کشوری مانند هند ببرند که نیروی کار در آن ارزان و مقرون به صرفه است. پیش از این دیدار، ایلان ماسک که چندان در سفر چین مورد استقبال قرار نگرفت، به هند سفر کرد و ضمن دیدارش با مودی برای تولید بخشی از باتریهای تسلا در این کشور به توافق رسید.
همچنین اپل نیز که پیشتر بخشی از خط تولید آیفون را به هند منتقل کرده بود، حالا پس از دیدار تیم کوک و مودی به این نتیجه رسید که بخش قابل توجهی از خط تولید آیپد را نیز از چین به هند منتقل کند. گوگل همکاری خود با هند را در زمينه گسترش منابع باز دادههای گفتاری برای هوش مصنوعی ارتقا میدهد و اوپن ای آی نیز زمینه را برای همکاری با هندیها و ارتقا سطح هوش مصنوعی فراهم کرد.
در این سفر فرصت تربیت ۶۰ هزار مهندس هندی برای ایجاد زمینه همکاریهای بیشتر نیز ایجاد شد. تنها چالش پیش روی آمریکاییها برای ترک چین و کوچ تدریجی به هند، کمبود کارگر ماهر و متخصص در این کشور است و مدیران غولهای فناوری و دولت آمریکا باید به دنبال راه چارهای برای تربیت نیروی کار ماهر و متخصص در این کشور بگردند.
