روزنامه هفت صبح، مصطفی آرانی | معجزهای بزرگ در کلمبیا اتفاق افتاد و 4 کودک که از ۴۰روز پیش بعد از سقوط یک هواپیمای سبک در قلب جنگلهای آمازون مفقود شده بودند، زنده و سالم پیدا شدند. زنده پیدا شدن این ۴ خواهر و برادر آنقدر عجیب بود که رئیسجمهور کلمبیا در پیامی آن را یک شادی عمومی برای کل کشور خواند. ماجرا را از اول با هم مرور کنیم:
یک: در ساعات اولیه روز اول ماه مه یا 11 اردیبهشت، یک هواپیمای سبک از نوع «سِسنا ۲۰۶» با هفت سرنشین در مسیر بین استان «آمازوناس» و استان «گواویار» کلمبیا در حال پرواز بود که به دلیل نقص فنی در موتور در استان «کاکوتا» و در میانه جنگلهای آمازون سقوط کرد.
دو: پس از آن با آغاز عملیات جستوجوی گسترده و با شرکت بیش از یکصد سرباز کلمبیایی، لاشه هواپیما دو هفته پس از ناپدید شدن آن در جنگلهای آمازون پیدا شد. با این حال در شرایطی که اجساد ۳ سرنشین بزرگسال (مادر این بچهها و دو خلبان هواپیما) در محل سقوط هواپیما بهدست آمد، اما اثری از چهار کودک بومی که بهترتیب ۱۳ساله، ۹ساله، ۴ساله و همچنین یک نوزاد ۱۱ماهه هستند، نبود.
سه: از آن زمان عملیات نجات برای یافتن این کودکان شدت یافت و ۲۰۰ تن شامل نظامیان و افراد بومی جنگل را زیر و رو کردند تا نشانی از این کودکان بیابند.
چهار: در یک مقطع (دو روز بعد از پیدا شدن لاشه هواپیما) گوستاوو پترو، رئیسجمهوری کلمبیا در توئیتی خبر خوشی را به مردم کشورش داد و نوشت: «پس از جستوجوی سخت و دشوار توسط ارتش، چهار کودک را که پس از سقوط هواپیما در بخش گواویره ناپدید شده بودند، زنده پیدا کردیم. این مایه خوشحالی برای کشور است.»
اما خوشحالی شهروندان کلمبیا از این خبر دیری نپایید چراکه آقای پترو این توئیت خود را پاک کرد و گفت که خبر پیدا شدن این کودکان تایید نشده است. رئیسجمهوری کلمبیا سپس با بیان اینکه جستوجو برای یافتن کودکان ادامه دارد، گفت: «تصمیم گرفتم این توئیت را حذف کنم زیرا اطلاعات ارائه شده توسط سازمان رفاه کودکان که خبر اولیه پیدا شدن کودکان را داده بوده، تایید نشده است».
پنج: اما نشانههایی از زنده بودن این کودکان شامل چند ردپا، یک میوه نیمخورده، یک سرپناه موقت ساده که از چوب و شاخه درست شده بود، یک جفت کفش ورزشی و یک پوشک، یک بطری شیر کودک، یک قیچی و یک کش مو کشف شد. یک گزارش هم حاکی از آن بود که این کودکان سوار بر قایقی در رودخانه آپاپوریس به مقصد روستای کاچیپورو دیده شدهاند، با این وجود وقتی قایق به روستا رسید بچهها سوار قایق نبودند.
شش: از اینرو فرمانده ارتش کلمبیا میگفت: «بر اساس شواهد ما به این نتیجه رسیدهایم که بچهها زنده هستند. اگر آنها مرده بودند، مطمئناً پیدا کردن آنها آسان بود زیرا بیحرکت شده بودند و سگهای موادیاب ما را به محل آنها راهنمایی میکردند.»
هفت: ارتش کلمبیا برای پیدا کردن این کودکان، رفتارهای محیرالعقولی انجام داد: عملیات جستوجو مساحتی به وسعت تقریبی ۳۲۳ کیلومتر مربع را شامل میشد که سه برابر مساحت پاریس و دو برابر واشنگتن بود، نزدیک به 100هزار اعلامیه که به آنها میگویند چه کار باید بکنند و نیز بسته نجات که حاوی آب و غذاست؛ از فراز آسمان روی زمین ریخته شد. بالگردهای ارتش که به محل اعزام شدهاند پیام ضبط شدهای از مادربزرگ این کودکان را به گویش محلی پخش کردهاند که در آن از کودکان خواسته میشود هر کجا هستند در جای خود باقی بمانند.
هشت: اما این کودکان چطور زنده ماندند؟ پدربزرگ این کودکان که متعلق به یکی از جوامع بومی کلمبیا بهنام «ئوییتوتو» است، میگوید خواهر بزرگتر «قوی» و «باهوش» است و اطمینان دارد که توانسته برادران و خواهر خود را که «به جنگل عادت دارند» به مکان امنی منتقل کند.
9 : حالا در تصاویر منتشر شده، افراد گروه نجات در حال مراقبت از این کودکان نشان داده شده است. یکی از افراد گروه در حال آب دادن با بطری به کوچکترین عضو این خانواده و دیگری درحال غذا دادن با قاشق به دیگر بچههاست. ویدئوی منتشر شده از وزارت دفاع کلمبیا نیز نشان میدهد که این کودکان در تاریکی به یک بالگرد که در بالای درختان پرواز میکند، منتقل میشوند. کودکان برای معاینات پزشکی اولیه به بیمارستان منتقل شدند و با پدربزرگشان نیز تلفنی صحبت کردهاند.
10: «گوستاوو پترو» رئیسجمهور کلمبیا افزود: یافتن این بچهها یک روز معجزهآسا را رقم زد. آنها تنها بودند. آنها به نمونه کاملی از بقا دست یافتند که در تاریخ ماندگار خواهد شد. این بچهها امروز بچههای صلح و بچههای کلمبیا هستند.
