روزنامه هفت صبح| همانطور که پیشبینی میشد، سرپرست استقلال بلافاصله بعد از شکست استقلال در دربی، پرونده تمدید قرارداد ریکاردو ساپینتو را بست. او گفت: «هفته پیش با وکیل ساپینتو جلسهای در رابطه با تمدید قرارداد گذاشتیم. در قرارداد ساپینتو بندی وجود دارد که برای فصل جدید باید ۷۲۰ هزار یورو به او پرداخت کنیم. مبلغ قرارداد را بالاتر برده بودند و مبالغی خواستند که من بهخاطر منافع باشگاه قبول نکردم.
آماده تمدید بودیم ولی مبالغ را بالا بردهاند. وقتی که به ایران آمدند قراردادی به ارزش ۶۲۰ هزار یورو با یوروی ۳۰ هزار تومنی بستند اما الان با یوروی ۶۰ هزار تومانی مبلغ را بالا بردهاند که من اگر قبول میکردم یک استراماچونی دیگر برای باشگاه ایجاد میشد.» اولا که ما کمی بدبینانه، فکر میکنیم مدیران باشگاه استقلال هم بدشان نمیآمد که این تیم در دربی ببازد و جام را از دست بدهد و راحتتر از تمدید نکردن با او صحبت کنند. دلیل این برکناری اما اگر مسائل مالی باشد، اصلا منطقی نیست.
بهتر است جناب آقای کریمی خیلی راحت بگویند که ساپینتو انتظارات را برآورده نکرد. وگرنه افزایش صدهزاری یورویی قراردادی 620 هزار یورویی نسبت به سال گذشته خیلی هم توقع عجیب و غریبی نیست. ضمن اینکه، دو برابر شدن قیمت یورو در یک سال، اصلا تقصیر ساپینتو نیست و شاید او اصلا از اینکه پول ملی ما در یک سال اینقدر کمارزش شده خبر نداشته باشد. خلاصه که با هواداران صادق باشید و ساپینتو را روبهروی هواداران قرار ندهید.
درستترین پایان برای سناریوی استقلال و ساپینتو
حدود یک ماه پیش بود که در همین ستون مطلبی نوشتیم با تیتر: «تبدیل به نقطه ضعف استقلال شدی آقای ساپینتو!» در آن مطلب نوشتیم که حرکات عجیب و واکنشهای تند او غیرقابل تحمل شده و دیگر جای دفاعی ندارد. اما همچنان بودند کسانی که معتقد بودند رفتارهای زننده و عصبانیتهای جنونآمیز سرمربی استقلال ریشه در حرکات مربیان و بازیکنان حریف است. حتی اگر این حرف درست بود که خب خیلی وقتها هم بود، باز هم توجیهی برای حرکات زشت ساپینتو نبود.
در نهایت آنچه در دربی اتفاق افتاد، احتمالا بهترین سکانسی بود که میشد برای پایان سناریوی استقلال و ساپینتو نوشت. در حالی که استقلال در آخرین لحظات وقت معمول بازی به گل تساوی دست یافته بود و از لحاظ روحی و روانی در شرایط بهتری نسبت به حریف قرار گرفته بود، ساپینتو با تکرار حرکات عجیب و غیرضروری، زمینههای اخراجش توسط داور را فراهم کرد. حالا استقلال مانده بود و 30 دقیقه بازی بدون سرمربی آن هم در چه بازی مهمی!
این آینه تمامنمای استقلال در این فصل بود. آن 30 دقیقه، ما را به یاد تمام آن بازیهایی انداخت که ساپینتو به دلیل اخراجها و محرومیتها، از روی سکوها تیمش را هدایت کرد! سرمربی استقلال در حساسترین لحظات که باید کنار شاگردانش حضور میداشت، به دلیل اینکه نتوانسته بود خودش را کنترل کند، غایب بود و نتیجه؟ استقلال دو جام مهم را از دست داد و فصل را با دست خالی به پایان برد.
