روزنامه هفت صبح| یک: امروز صبح، البته به وقت نیویورک، وقتی خیابان پنجاه و یکم منهتن، به شلوغی شب یکشنبهاش برسد، اکران فیلم سینمایی کازابلانکا در سالن مارک هلینگر، هشتاد ساله خواهد شد. این تئاتر البته در آن روزها نامش بوده سالن هالیوود یا سینما برادوی. برادران وارنر این ساختمان را در دهه 1930 ساختند به صورت یک ساختمان کلیسایی در شماره 237 خیابان پنجاه و یک غربی و 1605 صندلی دارد.
دو: به کازابلانکا بپردازیم. در فهرست فیلمهای برتر تاریخ، این فیلم در میان پنجاه فیلم برتر تاریخ است و آن را میتوان در کنار فیلمهایی مثل دکتر ژیواگو یا بربادرفته، آن را جزو مشهورترین و محبوبترین فیلمهای تاریخ سینما دانست.
سه: فیلم 102 دقیقه طول میکشد و داستان آن مربوط به قصهای عاشقانه در طول جنگ جهانی دوم است.
چهار: اگر هنوز این فیلم را ندیدید، این پاراگراف را میتوانید نخوانید چون داستان فیلم در آن یادآوری شده است. داستان کازابلانکا در اواخر سال 1941 میلادی میگذرد. اروپا درگیر جنگ است و شمار زیادی از مردم میخواهند به آمریکا برسند و از این رو افراد زیادی خود را به مراکش - که در دست دولت ویشی فرانسه است - میرسانند تا از آنجا شانس پرواز بهسوی آمریکا را بیابند. ریک بلِین (هامفری بوگارت)، در کازابلانکا کافه شبانهای را به نام کافه آمریکایی ریک میگرداند. شبی یکی از بزهکاران جزء به نام اوگارت پس از کشتن دو سرباز آلمانی دو برگه عبور بهدست میآورد و برای فروش آنها به کافه ریک میآید.
با این برگهها میتوان آزادانه به پرتغال و مناطق تحت اشغال آلمان و از آنجا به آمریکا سفر کرد. پیش از آنکه اوگارت بتواند گذرنامهها را به دلال و مشتری رد کند، پلیس فرانسه به فرماندهی لویی رنو او را دستگیر میکند. از سوی دیگر، عشق پیشین ریک، ایلسا لاند (اینگرید برگمن) با شوهرش، ویکتور لازلو رهبر جنبش پایداری چکسلواکی که نازیها همه جا در بدر به دنبالش هستند، از راه میرسد. این زوج بهشدت نیازمند بهدست آوردن برگههای عبور هستند و بعد از یک کشاش سیاسی، اکشن و عاطفی در نهایت ریک حاضر میشود زوج ایلسا و ویکتور را به سوی آمریکا فراری دهد.
پنج: این فیلم به طور کامل در استودیو برادران وارنر در بربنک، کالیفرنیا فیلمبرداری شد به استثنای یک سکانس که در فرودگاه وان نویز لس آنجلس فیلمبرداری شده است. فیلم برای استودیوی وارنر، به عنوان تهیهکننده، اسکار بهترین فیلم را به ارمغان آورد. کارگردان آن مایکل کورتیز، کارگردان مجاری-آمریکایی بود و برای این فیلم، اسکار گرفت و نویسندگان فیلمنامه ژولیوس جی اپستین، فلیپ جی اپستین و هوارد کوچ بودند که آن را بر مبنای نمایشنامهای بر روی صحنه نرفته از مورای بورنت و جان آلیسون به نام «همه به کافه ریک میآیند»، نوشتند و بر همین اساس برنده اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی شدند. البته آنان به آن نمایشنامه کاملا وفادار نبودند و حتی میگویند برای پایانبندی فیلم دچار یک اختلافنظر بودند که باعث شده نوشتن سکانس آخر، خیلی طول بکشد. با این حال دیالوگهایی که آنها نوشتند به خصوص دیالوگهای عاشقانه بسیار مورد توجه قرار گرفته است.
شش: به جز این مسائل، این فیلم برای پنج جایزه اسکار هم نامزد شده است: بهترین بازیگر نقش اول مرد برای هامفری بوگارت، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای کلود رینز، بهترین فیلمبرداری برای آرتور ادسون، بهترین تدوین فیلم اوون مارکس و بهترین موسیقی متن مکس اشتاینر. با این حال این فیلم بیش از هر کس دیگری برای اینگرید برگمن، بازیگر زنش شهرت به بار آورد. به طور کلی هم گفته شده که فیلم بیش از آنچه در هنگام ساخت آن تصور میشد؛ مورد توجه قرار گرفته و البته به نظر منتقدین شایسته چنین توجهی هم بوده است.
هفت: این فیلم به سرعت منتشر شد تا همراستا با حمله متفقین به شمال آفریقا موسوم به مشعل باشد. البته گفته شده دفتر اطلاعات جنگ از نمایش فیلم برای سربازان در شمال آفریقا جلوگیری کرد و معتقد بود که این امر باعث خشم حامیان ویشی در منطقه میشود.
