روزنامه هفت صبح، محمدجواد ترابی | ماجرای سفر به شیلی در ابتدای تابستان امسال؛ این سفر دور و دراز چگونه ممکن شد؟
ایرانیها با گذرنامه ایرانی برای سفر به آمریکای جنوبی، بیش از چند گزینه محدود پیش رو ندارند. مهمترین و شاید آسانترین راه، سفر به برزیل است؛ کشوری که با وسعت بزرگ و تبادلات تجاری بسیار خود، خدمات کنسولی فعالی در ایران دارد و مقصد چندین ایرلاین بینالمللی است که امکان سفر با ویزای این کشور را فراهم میکنند. ما برای سفر به این قاره راه دورتری در پیش داشتیم، شیلی مقصد ما بود و قصد نداشتیم ویزای برزیل که قصد بازدیدش در این سفر را نداشتیم تهیه کنیم. اما چگونه شد که فقط با ویزای شیلی به این سفر دور و دراز رفتیم؟
*** آنهایی که ویزا نمیخواهند
درهای سه کشور در آمریکای جنوبی به روی ایرانیها بدون نیاز به دریافت ویزا باز است؛ ونزوئلا و اکوادور بیهیچ نیازی به دریافت ویزا و کشور بولیوی با امکان دریافت ویزا به هنگام ورود. ونزوئلا در حال حاضر شرایط اقتصادی و سیاسی باثباتی ندارد و سفر به این کشور برای گردشگران دیگر تسهیل شده نیست. باید امید داشت با طبیعت خارقالعاده ونزوئلا که آبشار آنجل، بلندترین آبشار جهان، یکی از آنهاست، درهای این کشور بار دیگر با ثبات سیاسی و اقتصادی به روی گردشگران باز شود. اکوادور و جزایر گالاپاگوس (متعلق به اکوادور) هم بخشی دیگر از بهشت روی زمین است که ایرانیها میتوانند بدون ویزا به آن سفر کنند. گالاپاگوس همان جزیرهای که مطالعه روی تنوع زیستی آن، فرگشت طبیعت را به ذهن داروین متبادر کرد.
گرچه برای ورود به بولیوی نیاز به اخذ ویزا نیست، اما اهالی سفر توصیه میکنند به چند دلیل ویزای این کشور در تهران دریافت شود؛ اول اینکه فقط در برخی مبادی ورودی بولیوی، این امکان برای ایرانیها فراهم است. دوم اینکه با هزینه کمتر (۳۰ دلار) میشود در تهران این ویزا را با دردسر کمتری دریافت کرد و ممکن است برخی مدارک لازم برای دریافت ویزا از فرودگاه در بولیوی همراه با مسافر نباشد و امکان صدور ویزا برایشان فراهم نشود. با تمام اینها هیچ راهی جز گرفتن ویزای یک کشور ثالث برای ایرانیها برای ورود به این سه کشور نیست! چرا؟ چون ایرلاینهای امارات، ترکیش، قطر و ایروفلوت، پرواز مستقیمی از دوبی، استانبول، دوحه و مسکو به این کشورها ندارند و به همین علت باید به کشور ثالثی مانند برزیل یا یک کشور اروپایی با دریافت ویزا سفر کرد و از آنجا راهی با پرواز دیگری راهی این کشورها شد. خلاصه آنکه این کشورها از ایرانیها ویزا نمیخواهند اما خب راه مستقیم برای ورود به آنها نیست.
*** آنهایی که روابط دیپلماتیک و هم روابط کنسولی دارند
رئیس جمهوری کنونی بولیوی، اوو مورالس، دیدگاههای ضدآمریکایی و روابط نزدیکی با ایران دارد. طبیعی است که همین روابط خوب سبب شده است که خدمات کنسولی بولیوی در ایران فراهم باشد. علاوه بر آن، برزیل از جمله کشورهایی است که در برهههایی از تاریخ، روابط تجاری گستردهای با ایران داشته. موز وارداتی و گوشت یخزده برزیلی، شاید بیشتر از هر کالایی از محصولات برزیل (البته جدا از استعدادهای فوتبال) به گوش ما ایرانیها خورده باشد.
این کشور در آمریکای جنوبی هم از جایگاه ژئوپولیتیک خاصی برخوردار است و به همین خاطر دریافت ویزای دیگر کشورهای این قاره مانند پرو از برزیل برای ایرانیها، از بهترین گزینهها برای گشتوگذار در آمریکای جنوبی است. بهجز برزیل، شیلی که یکی از توسعهیافتهترین کشورهای آمریکای جنوبی است روابط دیپلماتیک و کنسولی خود را با ایران در چند سال اخیر از سر گرفته است. دریافت ویزای برزیل و شیلی، از لحاظ فرآیند بررسی شاید چیزی کمتر از شنگن نداشته باشد، اما تعداد کمتر متقاضیان نسبت به شنگن و در مورد برزیل، امکان تقاضای ویزا از طریق برخی آژانسهای مجاز گردشگری، این فرآیند را بیشتر تسهیل کرده است. با تمام اینها روند و روال بررسی مدارک است که تعیینکننده امکان ورود به این کشورهاست و اگر برای این سفارتها از لحاظ تمکن مالی و بازگشت به کشور، اطمینان خاطر حاصل نشود، دلیلی برای اعطای ویزا نمیبینند.
آرژانتین هم در ایران سفارت دارد ولی چندین دهه است که روابط دیپلماتیک قوی با کشورمان ندارد و برای اعطای ویزا جز در موارد نادری خدمات کنسولی ارائه نمیکند. با این که دریافت ویزا از سفارت آرژانتین ناشدنی نیست ولی با توجه به تسهیل خدمات ویزا در سفارتهای برزیل و شیلی، انتخاب اصلی مسافران ایرانی آمریکای جنوبی، آرژانتین نیست. مطمئنا در این مطلب به همه کشورهای آمریکای جنوبی نمیتوان پرداخت و اینجا صرفا به سراغ کشورهای پرخواهان در این قاره رفتیم.
*** ماجرای عجیب پرواز
سفر به آمریکای جنوبی برای ایرانیها توامان با مانع ویزا، مانع دیگری به نام انتخاب پرواز دارد. پیدا کردن پرواز مستقیم که ناشدنی است اما میشود از کشورهای همسایه مانند ترکیه، امارات و قطر پروازهایی به برخی از این مقاصد از جمله سائو پائولو و ریو دو ژانیرو یافت. با این حال عمدتا این پروازها به علت برند خوشنام ایرلاینها و همچنین طولانیبودن پرواز، بسیار گرانقیمت هستند. مگر اینکه بسیار زودتر رزرو را انجام داد یا از طریق سامانههایی مانند گوگل فلایت در پی شناخت نوسانات نرخ دلاری پرواز و یافتن بهترین فرصت برای خرید بلیت بود. برای راهی شدن به شیلی اما فقط یک پرواز از دوبی پیش روی ایرانیهاست.
این پرواز ۲۱ ساعته که یکی از طولانیترین پروازهای جهان است، شامل ۱۵ ساعته و نیم پرواز مستقیم از دوبی به ریو دو ژانیرو، یک ساعت و نیم توقف بدون پیاده شدن از پرواز در فرودگاه ریو و همچنین سه ساعت و نیم پرواز تا سانتیاگو است. این پروازها که تکتوقف (واناستاپ) خوانده میشود برای مسافرانی مانند ایرانیها که اجازه حضور در برخی فرودگاههای جهان بدون ویزای ترانزیت را ندارد، فرصت سفر به مقاصد دورتری را میدهد؛ سفری ۲۱ ساعته! بینیاز از اینکه هزینه گزاف ویزای کشور ثالثی را بپردازیم.
