روزنامه هفت صبح، اکرم احمدی| رئیس اتحادیه سمساران و امانتفروشان تهران چند روز پیش اعلام کرد کالاهای دست دوم آنقدر گران شدهاند که مردم کمتر میتوانند سراغ این اجناس بروند. بازار این کسبه که بعد از تحریمها و بالا رفتن قیمت دلار داغ شده بود، این روزها با بالا رفتن قیمتهای اجناس دست دوم تعریف چندانی ندارد. البته ما در این گزارش میخواهیم از گرانی اجناس دست دوم و بازار خراب این کسبه به بازار بزرگتر و اجناس نو برسیم؛
یعنی وقتی بازار اجناس دست دوم خراب است و کسی دیگر نمیتواند مبلمان و صندلی و تختخواب دست دوم بخرد، کسبهای که کارشان تولید و توزیع و فروش مبلمان و تختخواب و کمد است چه حال و روزی دارند و با چه ترفندهایی مشتری جذب میکنند و محصولاتشان را میفروشند؟ مردم بیشتر چه اجناسی میخرند و وقتی قیمتها افزایش چند برابری داشته در بازار مبل چه تولیداتی بیشتر به فروش میرسد؟ علیرضا عباسی رئیس اتحادیه درودگران و مبلسازان در گفتوگو با هفت صبح به این سوالها پاسخ داده است.
تقاضای مردم، فعلا فقط راحتی
شاید تا چند سال پیش مبل و صندلیهای منبت و معرق کاری شده مشتریهای زیادی در بازار این صنعت داشتند، اما حالا دوره راحتیهای ساده و خوش رنگ است علیرضا عباسی رئیس اتحادیه درودگران و مبلسازان درباره استقبال مردم از مبلهای راحتی در روزهایی که دیگر اجناس به سختی فروش میروند به هفت صبح میگوید:
« مبلهای راحتی ارزانترین قیمت را دارند چون وقتی مردم نمیتوانند مبلهای گرانتر بخرند مجبور هستند این مبلها را بخرند. قبل از موج گرانیها مردم یک دست مبل آنتیک و شیک برای پذیرایی میخریدند و یک دست هم راحتی برای استفاده خودشان. اما حالا اوضاع فرق میکند و فقط همان یک دست مبل راحتی را میخرند.»
به گفته عباسی مبل راحتی به نسبت مبلهای دیگر ارزانتر و بیدردسر است:« کسی که یک دست مبل راحتی میخرد، یک تابلو هم کنارش به دیوار میزند و تمام. ولی مبلهای استیل و کار شده که قیمتهای بیشتری دارند، همه وسایل جانبیشان هم گران است. از میز کنسول و آینه و میزهای عسلی و جلو مبلی گرفته تا دکوریهای که با آن ست میشود.»
برای همین هم هست که مبلهای راحتی این روزها انتخاب زوجهای جوان هستند و بیشتر کسانی که جهیزیه میخرند فقط یک دست مبل راحتی میخرند و تمام. عباسی در این باره توضیح میدهد « حدود 60 تا 70 درصد خریداران فقط مبل راحتی میخرند. البته قیمت مبلهای راحتی هم افزایش داشته این طور نیست که بگوییم فقط مبلهایی که روی بدنه آنها منبت و معرق کار شده یا پارچههای دست دوز دارند گران شدهاند.
قیمت مبل راحتی هم که تا سال پیش بین 10 تا 15 میلیون بود حالا 30 تا 40 میلیون تومان است. البته این مبلها هرچه پارچه مرغوبتری داشته باشند قیمتشان هم بالاتر میرود. این قیمتها را که میگویم به این معنی نیست که همه مبلهای راحتی این قیمت را دارند. منظور این است مبلهای راحتی با این قیمتها بیشتر فروش میروند. مثلا ما مبلهای راحتی داریم که قیمتشان از 50 میلیون تومان شروع میشود ولی مشتری مجبور است براساس بودجهای که دارد انتخاب ارزانتری داشته باشد، همین باعث میشود وقتی از فروشندهها آمار میگیریم بگویند بازار سردشان را همین فروش مبلهای راحتی گرم میکند.»
از ارسال رایگان تا هدیه متفاوت
اما خلاقیت فروشندهها هم تاثیر زیادی در فروش دارد. مثلا بعضی از کسبه ارسال مبل را رایگان کردهاند. بعضیها هم میز جلوی مبل را هدیه میدهند. بعضیها هم یک آباژور یا تابلو روی مبل میگذارند. داستان قسطی فروشها هم که اصلا جدید نیست. تولید کنندهها هم همین وضعیت را دارند. آنها هم سعی میکنند مبلی تولید کنند که در نگاه اول به چشم بیاید، یعنی رنگ و سایز و ابعادش بیعیب و ایراد و به روز باشد.
عباسی در این باره میگوید:« وقتی مشتری سخت پیدا میشود و قدرت خرید مردم پایین آمده، بازاری مجبور است جنسش را به هرطریقی که شده بفروشد. این کارها هم در جذب مشتری بیتاثیر نیست. فعلا فقط هر چیزی که ارزانتر باشد به فروش میرسد از مبلمان و میز ناهارخوری گرفته تا کمد و تختخواب اگر ارزان باشد فروش بهتری دارد.» به گفته عباسی اگر همه چیز سرجایش باشد هم مشتری جنس میخرد و همین که دیگر نیازی به این کارها نیست.
او در ادامه میگوید:« ممنوعیت واردات پارچه و لوازم جانبی دست تولید کننده را بسته و همین موضوع باعث افزایش قیمت چند برابری مبلمان شده. فعلا جلوی واردات پارچه را برای حمایت از تولید کننده داخلی گرفتهاند. تولید داخلی هم برای بازار کافی نیست. بعضی تولید کنندهها با توجه به ممنوعیت واردات روز به روز قیمت را بالا میبرند. تنوع هم که کم است. داستان ام دی اف هم مثل پارچه است. مثلا در سال 92 پارچه برای تولید مبل متری 8 تا 10 هزار تومان بود، اما حالا بالای 200 هزار تومان است.
پارچههای خارجی قاچاق هم که قیمت بالاتری دارند. تا همین چند سال پیش تولید کننده داخلی خیلی خوب کار میکرد و بیشتر کارها تولید خودمان بود. اما حالا و بعد از گرانیهای اخیر بیشتر تولیدکنندهها به دلیل اینکه سود چندانی ندارند، کارگاهها را تعطیل کردند و کار بقیه را میفروشند. منظور من این است که ما میتوانیم جنس با قیمت مناسب و با کیفیت خوب تولید کنیم، به شرطی که چوب و پارچه و ام دی اف هم با قیمت مناسب از تامین کننده به دست تولید کننده برسد.»
