روزنامه هفت صبح| آقا این متن به عنوان توصیه است. نه طعنهای در کار است نه کنایهای. دوستان اصولگرا در بخشهای مدیریتی باید مسئله آموزش و آماده کردن نیروهایشان بر مبنای استانداردهای بینالمللی را مدنظر قرار بدهند. همانطور که مثلا در بخش نظامی این اتفاق افتاده است. الان داستان خبرنگار ایرنا در کنفرانس مطبوعاتی الهام علیاف در شهر شوشا بر سرزبانهاست و عدم تسلط ایشان بر زبان انگلیسی.
هرچند مدیر خبرگزاری گردن نمیگیرد (بهتازگی هیچکس هیچ چیزی را گردن نمیگیرد). باشد. اما بیایید در مورد بالارفتن سطح آموزش زبان به نیروهای زیرمجموعه خود یک همتی انجام دهید. حالا نه فقط زبان انگلیسی که از قرار زیاد مورد رضایت نیست. زبانهای چینی و عربی و آلمانی و فرانسوی و روسی. یکسری خبرنگار تربیت کنید که بتوانند به این زبانها به سادگی حرف بزنند.
مدرس خوب استخدام کنید و زمان بگذارید و برای منافع کشورتان تلاش کنید. از خبرنگارهایتان کار بکشید و این اضافه وزن رایج در میان بچههای فرهنگی اصولگرا را از بین ببرید. همانطور که حوزه هنری و سازمان اوج و صداوسیما هم باید تلاش کنند بازیگرهای درجه یک تربیت کنند. بازیگرهایی که بر اصول این حرفه مسلط باشند.
نه این نابازیگرهای اعصابخردکنی که در سریالهای شبکههای سیما تو را با فشاری غیرقابل فهم از نشستن روبهروی صفحه تلویزیون دور میکنند. باید کارگردانهای ممتاز تربیت کنید. نه حتی متوسط. کسانی که در کار خودشان درجه یک باشند. ممتاز باشند. این را از آن جهت میگویم که به نظر میرسد میخواهید رشته امور در همه چیز و همهکس را خودتان و دوستهایتان در دست بگیرید و اصلا تحمل آدمهای دیگر را ندارید. باشد مشکلی نیست.
پس اگر منافع ملی را دوست دارید و اگر متوجه هستید که منافع ملی کشورمان از بد حادثه در گروی عملکرد شما قرار گرفته، پس درست عمل کنید. درجه یک باشید. آدمهای متوسط، مجریهای متوسط، طنازهای بینمک، خبرنگارهای یک زبانه، آهنگسازهای کم هنر و فیلمسازهای ضعیف را از گروه خود خارج کنید.
استانداردها را بالا ببرید و چهرههای ممتاز را وارد صحنه کنید. اگر هم ندارید پس تربیت کنید. این وضعیت، اینکه هر برنامهای از اردوگاه و زیر دست شما بیرون میآید، متوسط و زیر متوسط است و باید آن را فقط با در نظر گرفتن حسن نیت انقلابی و یا تعلق خاطرتان به آرمانها قبول کنیم؛ نباید ادامه پیدا کند.
زمانی در همین اردوگاه مرحوم راغب با کمترین امکانات سرودهای بینظیر دهه شصت را ساختند و تحویل جامعه دادند، زمانی با تکیه بر ذوق چهرهای مثل حسامالدین سراج ترانه جاودان همپای جلودار ساخته و منتشر شد، دورهای مرتضی آوینی با تکیه بر نبوغ خود مجموعه مستندهای روایت فتح را ساخت و فیلمساز جوانی مثل حاتمیکیا را زیر بال و پر خود گرفت، در دورهای مجید مجیدی در همین سازوکار بچههای آسمان را ساخت و تا مرز اسکار هم پیش رفت.
اینکه مدام با تاکید بگویید «جبهه هنری انقلاب» و تولیداتتان در بهترین حالت متوسط و عاری از خلاقیت هنری باشد، نمیتواند برای شما برگ برندهای محسوب شود. اینکه مدام از وابستگی بقیه هنرمندان بگویید و بر انقلابی بودن خود پافشاری کنید، در گذر تاریخ هیچ امتیازی را برای شما به یادگار نخواهد گذاشت. پس نیرو تربیت کنید که از قرار وجهه ایران در سالهای آینده منوط به آثاری است که از زیردست شما و دوستانتان بیرون میآید. موفق باشید.
