روزنامه هفت صبح، نگین باقری| تصور کنید که کیف کارتها و مدارکتان را با همه محتویات داخل آن گم کردهاید؛ اتفاقی که اخیرا برای نویسنده همین گزارش افتاده. میدانستید برای دوباره جمع و جور کردن مدارک همان کیف چقدر باید منتظر بمانید؟ برای شناسنامه سه ماه، برای گذرنامه سه هفته، برای کارت ملی سه سال، برای کارت سوخت شش ماه و برای گواهینامه دو ماه. یعنی روی هم رفته دوباره گرفتن این مدارک جمعا حدود چهار سال زمان میبرد. چهار سالی که مکافات سرقت یا گم کردن مدارکتان است. امروز و فردا هم فرقی ندارد. هزینه انسان بودنتان را باید بدهید و سیزیف وار چرخه پلیس +10، دفتر پیشخوان، ثبت احوال و کلانتری را بپیمایید.
گرفتن کارت ملی المثنی بیشتر از همه کارتهای دیگر به صبر و انتظار ما احتیاج دارد. دیروز خبرگزاری تسنیم بررسی کرده و گزارش داده بود که از درخواست تا رسیدن کارت ملی سه سال زمان میبرد. گفتنش راحت است اما این فرایند جان شما را میمکد و در طبق اخلاص تقدیم عشاق تشریفات اداری و فرهنگ دیوان سالاری میکند. به خصوص اگر بدشانس باشید همزمان با موقعیتهای ویژه مانند فصل سفرهای خارجی، هفته انتخابات، سبز شدن بورس یا فرصت یک ماهه درخواست برای لاتاری کارتان به این ساختمانهای حوصلهسر بر افتاده باشد اوضاع دو چندان سخت میشود.
معمولا برای گرفتن هر کارت، حداقل یک روز هم شده لنگ چرخیدنهای بیپایان و شنیدن ناتمام این سوالها از زنان و مردان خسته و فرسوده پشت باجهها میشوید که همیشه اصرار دارند ثابت کنند که باید به یک دفتر اداری دیگر مراجعه میکردید. نصیحت من به شما این است که وقتی هیچ مدرکی ندارید از کارت ملی و شناسنامه شروع کنید.
کارت ملی
سفر از ثبت احوال شروع میشود. دست خالی آنجا نروید. شده حتی یک کپی از مدارک قدیمی یا مدرک ازدواج و طلاق (اگر دارید) کارنامه مدرسه، یک چیزهایی داخل پوشه بگذارید و ببرید که اگر دست خالی رفتید مجبورید دست از پا درازتر برگردید خانه و یک روز کاری دیگر ماجرا را از نیروی انتظامی و مرحله اعلام مفقودی در کلانتری شروع کنید. بعد از این بالاخره کار همه ما به ثبت احوال میافتد؛ چه ثبت احوال و چه دفاتر پیشخوانی که باجه ثبت احوال دارند هر دو کار را برایتان در میآورند.
شناسنامه
الکترونیک کردن شناسنامه یکی دو ماه زمان میبرد. ولی اگر آن را گم کردید زمان تا سه الی چهار ماه دیگر قرار است کش بیاید. باز هم در همان دفتر ثبت احوال فرمهای شناسنامه را پر میکنید. طوری که دیگر از نام و نامخانوادگی خودتان مثل هر چیز تکراری منزجر خواهید شد؛ اما چه بد که هر جا بروید آنها همیشه دنبالتان خواهند کرد.
یک برگه دستتان میدهند و منتظر رسیدن مدارک میمانید. با خودتان عکس هم نبرید که همانجا در اتاقهای عکاسی خیلی تر و فرز عکستان را میگیرند. پیرسینگ داشته باشید، یک روز کارتان عقب میافتد. روسری و شال مشکی و طوسی نداشته باشید یک روز دیگر عقب میافتد. دوربین کار نکند، باز کارتان میافتد برای فردا. سیستم عکس را آپلود نکند همینطور. در هر صورت ماجرا بدون یکی از این موارد فیصله نمییابد.
گواهینامه
روز نو، اداره نو، باجه نو سلام. این بار این کاغذپارههایی که به عنوان رسید کارت ملی و شناسنامه گرفتید تحویل باجه گواهینامه پلیس +10 میدهید.آنجا یک نامه به شما میدهند که سراغ پزشک بروید. باید یک نامه از پزشک گواهینامه بیاورید که درباره سلامتیتان قضاوت خواهد کرد. عینکی هستید؟ بدون عینک نروید وگرنه باید یک روز دیگر کار را عقب بیندازید.
طبیعتا ساعت اداری منتظر شما نمیماند و کار به فردا میافتد. قبض پزشک را دوباره به پلیس +10 میدهید همانجا از شما عکس گرفته میشود و اگر همه چیز طبق روال پیش رفت (که قطعا نمیرود) رسیدی دریافت میکنید. رسیدی برای اینکه موقتا از آن به جای گواهینامه استفاده کنید. مدارک شما بین 6 تا 8 هفته بعد به دست پلیس راهور میرسد و تقریبا سه هفته دیگر از راهور به پست. درنتیجه تقریبا سه الی چهار ماه طول میکشد تا خود کارت دستتان برسد.
کارت سوخت
مسئولان باجهها عاشق بیرون کردن شما از ساختمانهایشان هستند ولی شما این بار آویزان باجه کارت سوخت پلیس +10 میشوید. دوباره اعلام مفقودی و دوباره انتظار. چقدر؟ مسئولان باجه میگویند گاهی شش و گاهی 10 ماه زمان میبرد که کارتتان صادر شود. تا سال پیش این فرایند یکی دو ماهه تمام میشد و پست کارت سوخت را تحویل میداد اما حالا کارت سوخت هم به پرافادهای کارت ملی و بقیه کارتها شده. فعلا یک سلام گرم بکنید به بنزین آزاد لیتری سه هزار تومان که دنیا ارزش عصبانی شدنتان را ندارد. نمیدانم برای من که همیشه همه چیز ارزش عصبانی شدن دارد.
نظام وظیفه
من که کارت نظام وظیفه نداشتم ولی احیانا اگر شما داشتید، تا پلیس به علاوه 10هستید یک درخواست هم برای باجه نظام وظیفه بدهید. همانجا درخواست میدهید، همانجا عکس میگیرید، حدود 90 هزار تومان میپردازید و سه الی چهار هفته بعد کارتتان را میگیرید. دیگر اینکه از پست چند روزه به خانه شما برسد بستگی به اداره پست و ناز و ادای آنها و صعب العبور بودن آدرس شما دارد.
گذرنامه
کار این یکی را هم باید همان پلیس +10 انجام داد. قبلا 6 ماه طول میکشید ولی حالا 20 روزه این مدرک به دستتان میرسد. انشاءالله که ممنوعالخروج نباشید که در غیر این صورت باید از این دادسرا به آن دادگاه چرخ فلک را بگردید. اینجا باز هم یک دردسر بزرگ دارید و مثل گواهینامه نمیتوانید ماجرا را همان ساختمان به پایان برسانید.
وقتی مدرک هویتی کارت ملی و شناسنامهتان شده همین کاغذ پاره رسیدهاست، باید یک دور به اداره گذرنامه و مهاجرت هم بروید، آنجا مامور باجه بدون اینکه اصلا نگاهی به شما بکند برگه را مهر و امضا کرده. وقت اداری تمام میشود و یک روز دیگر درخواستتان را با آن برگه ظاهرا با ارزش تمام میکنید. تبریک میگویم چهار سال گذشت. حقیقتا که انسان دشواری وظیفه است.
